Sankcje karne za import podrabianych towarów

Wszczęcie - za zgodą właściciela znaku towarowego oraz importera - uproszczonej procedury przewidzianej w rozporządzeniu nr 1383/2003 dotyczącym działań organów celnych skierowanych przeciwko towarom podejrzanym o naruszenie niektórych praw własności intelektualnej nie pozbawia organów krajowych możliwości nałożenia na osoby lub podmioty odpowiedzialne za wprowadzenie takich towarów na obszar celny Wspólnoty kary, takiej jak grzywna za wykroczenie - orzekł ETS w wyroku z 12 lutego 2009 r. w sprawie Schenker SIA/Valsts ienemumu dienests.

Europejski Trybunał Sprawiedliwości rozpatrywał sprawę w ramach zapytania prejudycjalnego sądu łotewskiego dotyczącego interpretacji rozporządzenia nr 1383/2003. Agent celny spółka Schenker sprowadzała na rachunek swego kontrahenta na Łotwę telefony komórkowe opatrzone znakiem towarowym Nokia. Krajowy organ podatkowy uznał, że istnieje prawdopodobieństwo, że towary te naruszają prawa własności intelektualnej Nokii i są podrobione. Z tego powodu po potwierdzeniu podejrzeń organu telefony sprowadzone przez Schenkera zostały poddane zniszczeniu. Natomiast urząd podatkowy nałożył na tę spółkę dodatkowo karę grzywny na podstawie kodeksu wykroczeń. Środek ten Schenker zaskarżył w postępowaniu administracyjnym. W toku postępowania łotewski Najwyższy Sąd Administracyjny zapytał ETS, czy zastosowanie procedury zniszczenia towarów na podstawie rozporządzenia unijnego wyklucza zastosowanie sankcji karnej wynikającej z prawa krajowego.

Europejski Trybunał Sprawiedliwości przypomniał, że generalna zasada rozporządzenia nr 1383/2003 stanowi, że wprowadzanie na obszar celny Wspólnoty towarów naruszających prawo własności intelektualnej powinno być w sposób generalny zakazane. Państwa członkowskie są obowiązane do ustanowienia skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar za takie działania. Jednocześnie ETS zauważył, że przewidziana w rozporządzeniu uproszczona procedura zniszczenia towarów, co do których zachodzi podejrzenie, że naruszają prawa własności intelektualnej, jest fakultatywna. Ma ona na celu ułatwienie stosowania tego rozporządzenia zarówno przez administrację celną, jak i posiadaczy prawa własności intelektualnej. Z tego powodu stosowanie tej procedury, będącej środkiem administracyjnym, nie może pozbawiać organów krajowych możliwości nałożenia kary w rozumieniu art. 18 rozporządzenia nr 1383/2003. Przepis ten przewiduje bowiem, że państwa członkowskie powinny wprowadzić kary na wypadek naruszenia tego rozporządzenia. ETS podkreślił, że wbrew twierdzeniom Schenkera zniszczenia towarów w następstwie fakultatywnej procedury, której przeprowadzenie jest uzależnione od łącznej zgody właściciela znaku towarowego i importera, nie można uznać za karę nałożoną przez organ krajowy w ramach systemu kar, który państwa członkowskie są obowiązane wprowadzić na podstawie art. 18 rozporządzenia nr 1383/2003. Z tego powodu ETS uznał nałożenie kary za wykroczenie jako dopuszczalne w świetle rozporządzenia.