Nie zawsze trzeba precyzyjnie udowodnić wysokość żądania

Wygranie sprawy przez pracownika o zapłatę wymaga zwykle wykazania co do złotówki, iż dane świadczenie od pracodawcy mu się należało. Jednak zatrudniający, uchylający się od prowadzenia w sposób prawidłowy ewidencji czasu pracy, nie może na to liczyć. Zatrudniony, który wystąpi z pozwem o wynagrodzenie za nadgodziny, ma bowiem w takiej sytuacji szanse wygrać całą żądaną kwotę, nawet jeśli nie wykaże w sposób precyzyjny wysokości dochodzonego roszczenia. Z pomocą przychodzi mu w takiej sytuacji art. 322 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, dalej: k.p.c. Pozwala on sądowi na rozstrzygnięcie spraw, w których ścisłe udowodnienie wysokości żądania (przy niewątpliwej jego słuszności co do zasady) jest niemożliwe lub nader utrudnione.