SN: klauzula kursowa w kredytach frankowych nie dzieli się. Uchwała Izby z 24 czerwca 2026
Klauzule przeliczeniowe i ryzyka walutowego zawarte w umowach „frankowych” powinny być oceniane jako całość i, jeżeli nie były klarownie sformułowane dla kredytobiorcy, mogą być badane pod kątem ich abuzywności. Gdy zaś zostaną uznane za abuzywne, to podważa praktycznie całą umowę kredytową, gdyż tego typu zapisy są przedmiotowo istotnymi postanowieniami umów kredytowych.
Tak wynika z uchwały, którą w środę wydała Izba Cywilna Sądu Najwyższego w sprawie istotnej dla spierających się z bankami kredytobiorców „frankowych”, która dotyczyła kwestii charakteru prawnego ustalania kursu walutowego mającego znaczenie dla spłaty kredytu denominowanego w walucie obcej. Problem pojawił się na tle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach „frankowych”, ale i w związku z postanowieniami kluczowej dla tych kwestii dyrektywy nr 93/13 w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich. Zgodnie z jej art. 4 ust. 2 ustalono, że ocena nieuczciwego charakteru warunków nie dotyczy ani określenia głównego przedmiotu umowy, ani relacji ceny i wynagrodzenia do dostarczonych w zamian towarów lub usług, o ile warunki te zostały wyrażone prostym i zrozumiałym językiem. Ten zapis został przeniesiony do polskiego kodeksu cywilnego (art. 385[1] par. 1 k.c.).
Skorzystaj z PROMOCJI NA PIERWSZY MIESIĄC.
Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich treści:
wyjaśnień ekspertów, raportów i pogłębionych analiz oraz narzędzi dla specjalistów.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Skorzystaj z PROMOCJI NA PIERWSZY MIESIĄC.
Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich treści:
wyjaśnień ekspertów, raportów i pogłębionych analiz oraz narzędzi dla specjalistów.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.