Kiedy policjant może być zwolniony ze służby
Podejrzenie policjanta o popełnienie przestępstwa uzasadnia jego zwolnienie ze względu na ważny interes służby.
Czytelnik był policjantem. W związku z trwającym przeciwko niemu postępowaniem karnym został on zwolniony ze służby. Jako powód podano ważny interes służby.
- Czy trwające postępowanie uzasadnia zwolnienie - pyta pan Sławomir z województwa lubelskiego.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 kwietnia 2011 r. wskazał, że przepis art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o policji stanowi, że policjanta można zwolnić ze służby, gdy wymaga tego ważny interes służby. Wystąpienie "ważnego interesu służby" powinno być oceniane indywidualnie w każdej sprawie w odniesieniu do konkretnego policjanta. Zdaniem NSA przy uprawdopodobnieniu w materiale dowodowym popełnienia przez policjanta zarzucanego mu przestępstwa (skazania nieprawomocnym wyrokiem sądu), mając na uwadze okoliczności temu towarzyszące, liczbę zarzutów, ciężar gatunkowy zarzucanych mu przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego, należy przyjąć, że dalsze pozostawanie funkcjonariusza w policji naruszałoby ważny interes służby. NSA podkreślił, że w interesie służby, który jest tożsamy z interesem społecznym, leży, aby ustawowe zadania policji były realizowane przez osoby spełniające wymagania określone przez przepisy ustawy o policji. Instytucja, jaką jest policja, ma gwarantować każdemu człowiekowi ochronę przed przemocą, brutalnością i innymi zachowaniami naruszającymi dobro chronione przez prawo. Z uwagi na cele realizowane przez policję służbę w niej może pełnić tylko osoba o nieposzlakowanej opinii (art. 25 ust. 1 ustawy). Podejrzenia funkcjonariusza policji o zachowania karalne, zaprzeczające przyjętym zobowiązaniom, naraża dobre imię służby, którego utrzymanie składa się na treść ważnego interesu służby. Wskazano też, że zawieszenie policjanta w czynnościach nie chroniłoby tego dobra w sposób dostateczny, gdyż dezorganizowałoby służbę. Oznaczałoby to, że skarżący nie pełniłby służby, będąc policjantem, przez niesprecyzowany czas, pobierając 50 proc. należnego uposażenia.
Art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o policji (Dz.U. z 2007 r. nr 43, poz. 277 z późn. zm.).
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 kwietnia 2011 r., I OSK 1886/10.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu