Ustawa za 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach – cz. 7

W siódmym odcinku komentarza do ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2010; ost.zm. Dz.U. z 2020 r. poz. 284; dalej: u.c.p.g.) kończymy omawiać zagadnienia związane z wydaniem zezwolenia na działalność usługową z zakresu utrzymania czystości i porządku. Postępowania administracyjne w sprawach jego wydania mogą być wszczęte wyłącznie na wniosek przedsiębiorcy i muszą spełniać wymogi przewidziane dla decyzji administracyjnych. Wniosek o udzielenie zezwolenia, poza podstawowymi danymi o przedsiębiorcy, powinien zawierać określenie przedmiotu i obszaru działalności, środki techniczne i technologie, jakimi ubiegający się o zezwolenie dysponuje, oraz termin prowadzenia działalności. Nie może on być dłuższy niż 10 lat. Przedsiębiorca musi też dołączyć zaświadczenie albo oświadczenie o braku zaległości podatkowych i w płaceniu składek na ubezpieczenie zdrowotne lub społeczne, a w przypadku ubiegania się wyłącznie o zezwolenie na opróżnianie zbiorników bezodpływowych i transport nieczystości ciekłych – umowę z podmiotem prowadzącym stację zlewną.

Zgodnie z u.c.p.g. wydający zezwolenie wójt, burmistrz lub prezydent miasta może zweryfikować, czy przedsiębiorca spełnia wszystkie wymagania niezbędne do wydania dokumentu. Co ważne, organ administracji publicznej nie może żądać zaświadczenia ani oświadczenia na potwierdzenie faktów, które są mu znane lub możliwe do ustalenia na podstawie posiadanych przez niego informacji.