Przesłuchania świadków – zgodnie z procedurą

Sprawa dotyczyła wymeldowania mieszkańca Krzysztofa W. z pobytu stałego. Decyzję podjął wójt, a uzasadnił ją niedopełnieniem przez mężczyznę obowiązku meldunkowego oraz tym, że nie mieszkał on pod wskazanym adresem. Faktycznym powodem opuszczenia przez Krzysztofa W. dotychczasowego lokum był jednak konflikt rodzinny - żona wyrzuciła go z mieszkania. Mężczyzna nie mógł dostać się do lokalu, gdzie - jak twierdził - pozostały jego rzeczy osobiste. Próby wejścia kończyły się niepowodzeniem, mimo interwencji policji. W efekcie zaniechał on prób powrotu pod dawny adres. Nie złożył też żadnych pozwów do sądu dotyczących stanu posiadania (jednak w prokuraturze toczyło się śledztwo w sprawie gróźb karalnych, jakie mieli kierować do mężczyzny jego żona i szwagier). Żona złożyła do wójta gminy M. wniosek o wymeldowanie męża z pobytu stałego. Decyzja była pozytywna. Mężczyzna odwołał się od niej do wojewody mazowieckiego, ale odwołanie oddalono. Uzyskał jednak pozytywne rozstrzygnięcie w sądzie - stołeczny WSA uchylił zaskarżoną decyzję. Wojewoda złożył skargę kasacyjną, ale Naczelny Sąd Administracyjny ją oddalił.

NSA podobnie jak sąd I instancji uznał, że rozstrzygnięcie było zdecydowanie przedwczesne. Sprawa ma źródło w poważnym konflikcie rodzinnym, gdzie miały miejsce interwencje policyjne (i na wniosek Krzysztofa W., i jego żony), a wojewoda oparł swoje rozstrzygnięcie (oddalające skargę) na dowodach z zeznań członków rodziny żony skarżącego. Jednak potraktowano je jako dowody pośrednie, gdyż strony nie zostały powiadomione o przeprowadzeniu tego rodzaju dowodu.