Decyzja ważna, nawet gdy przesłano ją w złej formie

Przepisy ustawy o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1045 ze zm.) – dalej: u.d.e. stopniowo rozszerzają zastosowanie korespondencji w formie elektronicznej, również w postępowaniu administracyjnym. Organ administracji prowadzący postępowanie jest zobowiązany, co do zasady, do kierowania korespondencji drogą elektroniczną, jeżeli podmiot uczestniczący w postępowaniu ma założony adres do e-doręczeń. Wyjątki od doręczenia na posiadany adres elektroniczny są nieliczne i muszą wynikać wyraźnie z przepisów ustawy (art. 6 u.d.e.; np. brak możliwości sporządzenia i przekazania dokumentu w postaci elektronicznej wynikający z przepisów odrębnych, konieczność doręczenia niepodlegającego przekształceniu dokumentu utrwalonego w postaci innej niż elektroniczna lub rzeczy czy ze względu na ograniczenia techniczno-organizacyjne wynikające z objętości korespondencji oraz inne przyczyny mające charakter techniczny lub inne zawarte w tym przepisie).

Ze wzmiankowanymi regulacjami idą w parze przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), gdzie w art. 39 par. 1 wyraźnie nakazuje się doręczanie pism na adres do doręczeń elektronicznych, chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu albo w siedzibie organu. Krótko mówiąc, poza wyjątkami zawartymi w k.p.a. czy u.d.e. organ dokonuje doręczeń stronie postępowania (lub innemu podmiotowi uczestniczącemu w postępowaniu) na posiadany przez nią adres do doręczeń elektronicznych.