Nieprawidłowa opłata skutkuje odrzuceniem skargi

Jeśli decyzja organu administracji dotycząca wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania oraz innych spraw z zakresu dopłat dla rolników odnosi się do odmowy przyznania takiej płatności, sprawa objęta skargą do sądu administracyjnego podlega wpisowi stałemu na zasadzie par. 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Przepis ten określa wpis stały w sprawach nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu rolnictwa i leśnictwa na poziomie 200 zł. Zatem w sytuacji gdy skargę składa w imieniu strony pełnomocnik będący adwokatem lub radcą prawnym, nieuiszczenie wpisu skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd administracyjny.

WSA odrzucił skargę przedsiębiorcy rolnego – działającego za pośrednictwem adwokata – na decyzję dyrektora ARMiR. Dotyczyła ona odmowy przyznania płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Pełnomocnik skarżącego przelewem bankowym opłacił skargę wpisem w kwocie 123 zł. Zdaniem WSA w niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik reprezentujący skarżącego uiścił wpis w niewystarczającej wysokości.

Sąd wyraził pogląd, że decydujące znaczenie, czy w danej sprawie należny jest wpis stały, czy stosunkowy, mają przepisy art. 230 i 231 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – p.p.s.a.). Z treści obu tych przepisów wynika, że od skargi pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. W niniejszej sprawie skarga dotyczyła płatności bezpośrednich do gruntów rolnych i ma do niej zastosowanie przepis par. 2 ust. 3 pkt 6 przepisów wykonawczych. W skardze kasacyjnej do NSA rolnik argumentował, że odmowa przyznania płatności przesądza o tym, że został on pozbawiony wsparcia finansowego. Zatem strata poniesiona z tego tytułu ma wymierną wartość finansową. NSA oddalił skargę kasacyjną.

NSA wskazał, iż ustalenie, jaki wpis z dwóch kategorii wpisów ujętych w art. 231 p.p.s.a. (tj. stosunkowy czy stały) obowiązywał w danej sprawie, wymaga uwzględnienia rodzaju sprawy administracyjnej i charakteru aktu kończącego postępowanie administracyjne. Na etapie wnoszenia skargi chodzi o ustalenie, czy zaskarżona decyzja zawiera rozstrzygnięcie co do istnienia (wysokości) określonej należności pieniężnej. NSA stwierdził, że ze względu na istotę wpisu sądowego, którego uiszczenie jest warunkiem nadania skardze biegu, w przepisach dotyczących tego wpisu chodzi o wartość tego, co w ramach przedmiotu zaskarżonej decyzji jest w skardze kwestionowane wprost lub z treści tej skargi wynika albo co wynika z istoty, charakteru i okoliczności sprawy. Konieczna jest zatem analiza uregulowań prawnych dotyczących konkretnego typu sprawy administracyjnej. Z nich bowiem wynikać będzie w szczególności, czy przedmiotem zaskarżenia przed sądem administracyjnym mogły stać się należności pieniężne w rozumieniu przepisu art. 231 p.p.s.a. Zdaniem NSA meritum tej decyzji sprowadza się do rozstrzygnięcia, że osoba występująca z wnioskiem nie otrzyma wsparcia w ramach systemu przewidzianego przez ustawodawcę i stwierdzić należy, iż taka jest istota tego aktu. Omawiana decyzja nie może więc, w ocenie NSA, być traktowana jako obejmująca skonkretyzowane należności pieniężne.