Podatnik nie ponosi kosztów opinii biegłego

Prowadzenie postępowania dowodowego jest obowiązkiem organu celnego. Skoro jako dowód w sprawie niezbędna jest opinia biegłego, to koszty tej opinii ponosi Skarb Państwa. Dołączenie do zgłoszenia celnego rachunku zakwestionowanego następnie przez organ celny nie powoduje, że to podatnik jest winien powstaniu kosztów opinii biegłego.

W czerwcu 2006 r. pełnomocnik podatniczki zgłosił do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu samochód osobowy wyprodukowany w 1993 roku. Po zwolnieniu towaru organy celne uznały, że trzeba powołać biegłego, który określi jego wartość.

W maju 2008 r. organ I instancji postanowił obciążyć podatniczkę kosztami sporządzenia opinii biegłego. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 265 par. 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.) wynagrodzenie przysługujące biegłym i tłumaczom zalicza się do kosztów postępowania. Stronę zaś obciążają koszty powstałe wskutek złożenia wyjaśnień lub zeznań niezgodnych z prawdą. Ponieważ dane zawarte w zgłoszeniu celnym okazały się nieprawdziwe, to rzeczoznawca musiał ustalić wartość auta. Podatniczka zaś została zobowiązana do uiszczenia kosztów sporządzenia opinii.

Podatniczka zakwestionowała postanowienie obciążające ją kosztami pracy biegłego. Wskazywała, że organ nie wydał postanowienia o powołaniu biegłego i go nie doręczył.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim przyznał rację podatniczce. Sąd wskazał na art. 73 ust. 1 ustawy z 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz.U. nr 68, poz. 622 z późn. zm.). Zgodnie z nim do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio art. 12 oraz przepisy działu IV Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z prawa celnego.

Zgodnie z art. 264 Ordynacji podatkowej (dział IV) co do zasady koszty postępowania przed organami celnymi ponosi Skarb Państwa. Dalsze przepisy ustanawiają odstępstwa pozwalające na obciążenie kosztami stron i uczestników postępowania. Między innymi stronę obciążają koszty powstałe z jej winy. Przepis wylicza przykładowe koszty powstałe z winy strony: wynikłe wskutek zatajenia lub nieprzedstawienia dowodu w wyznaczonym terminie, wskutek złożenia wyjaśnień lub zeznań niezgodnych z prawdą. Jednak zdaniem WSA kosztów, którymi obciążono skarżącą, nie można przyporządkować do żadnego z tych trzech ustawowych przykładów.

Sąd nie zgodził się, że koszty opinii biegłego powstały z winy skarżącej. Jak zauważył sąd, rachunek dotyczący sprowadzonego przez nią samochodu został dołączony do zgłoszenia celnego dokonanego w procedurze dopuszczenia do obrotu. Procedura ta została zakończona. Następnie organ celny w ramach prowadzonego postępowania organ celny uznał za konieczne ustalenie wartości celnej sprowadzonego samochodu z wykorzystaniem wiadomości specjalistycznych i sporządzenie opinii biegłego. Prowadzenie postępowania dowodowego jest obowiązkiem organu celnego. Skoro jako dowód w sprawie niezbędna jest opinia biegłego, to koszty tej opinii ponosi Skarb Państwa. Dołączenie do zgłoszenia celnego rachunku zakwestionowanego następnie przez organ celny nie powoduje, że to podatnik jest winien powstaniu kosztów opinii biegłego.