Wójt będzie rejestrował zabytki nieruchome
Ochrona zabytków musi być zawarta w decyzjach o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, oraz o warunkach zabudowy, a także w zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej lub o ustalenie lokalizacji linii kolejowej.
Sejm 19 lutego uchwalił ustawę o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Nowelizacja ta rozszerza formy ochrony zabytków przez obowiązek zawarcia ustaleń w tym zakresie w wymienionych powyżej decyzjach. Dotychczas ochrona konserwatorska zawarta była wyłącznie w planach zagospodarowania przestrzennego. W przypadku gdy na terenie gminy brak było takiego planu, a obiekt nie był objęty inną formą ochrony, nie było podstaw prawnych do zajmowania stanowiska przez wojewódzkiego konserwatora zabytków. Nie miał on w tej sytuacji żadnych środków prawnych pozwalających mu na interwencję, gdy pojawiło się zagrożenie dla zabytku. Nowe brzmienie art. 22 ustawy z 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami zobowiązuje wójta (burmistrza, prezydenta miasta) do prowadzenia gminnej ewidencji zabytków w formie zbioru kart adresowych wszystkich zabytków nieruchomych z terenu gminy, a nie tak jak dotychczas tylko tych, które znajdują się w wojewódzkiej ewidencji zabytków. Nowelizacja upraszcza procedurę związaną z wywozem zabytków za granicę poprzez ustalenie katalogu zabytków, dla których wymagane jest jednorazowe pozwolenie na stały wywóz. Natomiast zabytki, które nie znalazły się w tym katalogu, nie będą podlegały takiemu pozwoleniu. Warunkiem jest, że nie są wpisane do rejestru zabytków, nie wchodzą w skład zbiorów publicznych, nie znajdują się w inwentarzach muzeów, inwentarzy kościelnych lub narodowym zasobie bibliotecznym.
LJ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu