Wojewoda może wstrzymać egzekucję administracyjną prowadzoną wobec każdego zobowiązanego

Egzekucja administracyjna polega na stosowaniu przez odpowiednie organy środków przymusu państwowego służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych obowiązków wynikających ze stosunków administracyjnoprawnych oraz innych obowiązków poddanych egzekucji.

Wojewoda może wstrzymać egzekucję administracyjną prowadzoną wobec każdego zobowiązanego. Zobowiązanym jest osoba prawna albo jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej albo osoba fizyczna, która nie wykonała w terminie obowiązku o charakterze pieniężnym lub obowiązku o charakterze niepieniężnym.

Wstrzymanie egzekucji następuje w drodze decyzji administracyjnej. Kompetencja w tym zakresie przysługuje wyłącznie wojewodzie i nie jest możliwe upoważnienie pracowników urzędu wojewódzkiego do wstrzymania czynności egzekucyjnych.

O wstrzymaniu egzekucji administracyjnej wojewoda informuje ministra właściwego w sprawie postępowania, w związku z którym toczy się egzekucja administracyjna. Natomiast o wstrzymaniu egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze pieniężnym wojewoda niezwłocznie zawiadamia również ministra właściwego do spraw finansów publicznych, z podaniem przyczyny jej wstrzymania.

Przypadki uzasadniające wstrzymanie egzekucji administracyjnej mogą być bardzo różne i mieć charakter ocenny. W ostatnich latach, mając na uwadze dobro pacjentów, wojewodowie często wstrzymywali egzekucję administracyjną wobec należności pieniężnych zakładów opieki zdrowotnej w celu ratowania ich przed zamknięciem, gdy wstrzymanie egzekucji mogło mieć pozytywny wpływ na funkcjonowanie zakładu. [Przykład]

Zdarzają się także przypadki wstrzymania egzekucji wobec osoby fizycznej znajdującej się w trudnej sytuacji materialnej.

Po złożeniu wniosku przez dłużnika Skarbu Państwa o wstrzymanie egzekucji administracyjnej przez wojewodę odpowiedni wydział w urzędzie wojewódzkim przygotowuje komplet dokumentacji w przedmiotowej sprawie, którą w trybie niezwłocznym wraz z pisemną opinią wydziału przedstawia wojewodzie celem podjęcia stosownej decyzji. Wydział ten powiadamia na piśmie dłużnika o decyzji podjętej przez wojewodę oraz niezwłocznie zawiadamia ministra właściwego do spraw finansów publicznych z podaniem przyczyny jej wstrzymania, poprzez wystosowanie właściwego pisma do ministerstwa.

W przypadku wydania przez wojewodę decyzji odmawiającej wstrzymania egzekucji administracyjnej wnioskodawcy przysługuje odwołanie do ministra spraw wewnętrznych i administracji w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji, za pośrednictwem wojewody, który wydał decyzję.

Wstrzymanie postępowania egzekucyjnego polega na wstrzymaniu wykonania zastosowanych środków egzekucyjnych, które nie powoduje uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych, oraz niepodejmowanie nowych środków egzekucyjnych. Przez wstrzymanie czynności egzekucyjnych należy rozumieć wstrzymanie wykonania wszystkich lub części zastosowanych środków egzekucyjnych, które nie powoduje uchylenia dokonanych czynności. Oznacza to przerwanie toku realizacji już zastosowanych środków egzekucyjnych, nie powoduje zaniechania czynności zmierzających do zastosowania środka egzekucyjnego. Różnica między wstrzymaniem czynności egzekucyjnych i wstrzymaniem postępowania egzekucyjnego polega na tym, że w pierwszym przypadku następuje jedynie wstrzymanie realizacji już zastosowanych środków egzekucyjnych, natomiast w drugim - zarówno wstrzymanie zastosowanych środków egzekucyjnych, jak i niepodejmowanie nowych środków egzekucyjnych. Wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego należy do kompetencji organu wykonującego nadzór nad egzekucją.

Nie tylko wojewoda może wstrzymać egzekucję administracyjną. Takie uprawnienie przyznano również organowi sprawującemu nadzór nad samym postępowaniem. Nadzór nad egzekucją sprawują organy wyższego stopnia w stosunku do organu, który prowadzi egzekucję. Organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać na czas określony czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ. O takim wstrzymaniu organ sprawujący nadzór zawiadamia niezwłocznie ministra finansów, podając przyczyny wstrzymania. Kontrolę nad przestrzeganiem w toku postępowania przepisów ustawy, egzekucji świadczeń o charakterze pieniężnym sprawuje minister finansów publicznych. W przypadku świadczeń niepieniężnych jest to właściwy rzeczowo minister, centralny organ administracji rządowej, inne organy administracji publicznej oraz organy sprawujące nadzór nad jednostkami samorządu terytorialnego.

Wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego lub czynności egzekucyjnych może być złożony w dowolnym momencie w trakcie toczącego się postępowania egzekucyjnego. W przypadku składania wniosku przez pełnomocnika strony do pełnomocnictwa lub jego odpisu należy dołączyć dowód uiszczenia opłaty skarbowej w wysokości 17 zł na rachunek bankowy właściwego miejscowo urzędu gminy - zgodnie z załącznikiem stanowiącym szczegółowy wykaz przedmiotów opłaty skarbowej, stawek oraz zwolnień do ustawy o opłacie skarbowej. W przypadku gdy egzekucję prowadzi naczelnik urzędu skarbowego, organem nadzoru jest dyrektor izby skarbowej, który wydaje postanowienie w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego w terminie 1jednego miesiąca.

Na postanowienie w sprawie wstrzymania zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym przysługuje zażalenie do ministra finansów. W razie wstrzymania czynności egzekucyjnych przez organ nadzoru, po upływie terminu, do którego czynności egzekucyjne zostały wstrzymane, czynności te powinny być kontynuowane.

● Informację o kwocie należności pieniężnej objętej egzekucją administracyjną,

● Kserokopie tytułów wykonawczych,

● Uzasadnienie przyczyn ubiegania się o wstrzymanie czynności egzekucyjnych, opis sytuacji ekonomicznej, dowody (bilans, rachunek zysków i strat) oraz prognozy na przyszłość wraz z programem naprawczym, mającym na celu poprawę sytuacji finansowej wnioskodawcy.

Wojewoda wstrzymał egzekucję długu, jaki wobec ZUS-u miał szpital wojewódzki przy ul. Kraśnickiej w L. Wprawdzie ZUS nie chciał ujawnić, o jaką kwotę chodzi, jednak z nieoficjalnych źródeł wiadomo, że długi sięgały 12 mln złotych. Odroczenie płatności długu o 30 dni dało szansę na zgromadzenie chociaż części tej sumy.

Mariusz Mosiołek

mariusz.mosiolek@infor.pl

Ustawa z 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz.U. nr 31, poz. 206 z późn. zm.). Ustawa z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) Ustawa z 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz.U. nr 225, poz. 1635 z późn. zm.)