Świadczenia socjalne przyzna kierownik

Funkcjonariusze Służby Więziennej i członkowie ich rodzin mają prawo do korzystania z następujących świadczeń socjalnych:

1) pobytów wypoczynkowych organizowanych przez jednostki organizacyjne,

2) kolonii i obozów wypoczynkowych dla dzieci i młodzieży organizowanych przez jednostki organizacyjne,

3) pobytów zagranicznych wymiennych organizowanych przez jednostki organizacyjne,

4) zagranicznych kolonii i obozów wymiennych organizowanych przez jednostki organizacyjne,

5) żywienia w stołówkach pracowniczych prowadzonych przez jednostki organizacyjne,

6) działalności sportowej lub rekreacyjnej organizowanej przez jednostki organizacyjne.

Świadczenia socjalne mają charakter odpłatny, z wyjątkiem działalności sportowej. Odpłatność powinna pokrywać koszty związane z organizacją danego rodzaju świadczenia i nie obejmuje narzutów z tytułu zysku.

Za członków rodziny funkcjonariusza uprawnionych do świadczeń uważa się małżonka i dzieci. Za dzieci uważa się pozostające na utrzymaniu dzieci własne, małżonka, przysposobione, wzięte na wychowanie, które:

● nie ukończyły 18. roku życia, a w razie uczęszczania do szkoły - 25 lat,

● bez względu na wiek stały się niezdolne do pracy oraz do samodzielnej egzystencji albo całkowicie niezdolne do pracy przed osiągnięciem wieku, o którym mowa we wcześniejszym punkcie.

Przełożonym uprawnionym do przyznawania świadczeń socjalnych jest kierownik jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, w której funkcjonariusz pełni służbę. W przypadku funkcjonariusza delegowanego do pełnienia służby poza Służbą Więzienną uprawnionym przełożonym jest Dyrektor Generalny Służby Więziennej.

Uprawniony przełożony przyznaje świadczenia socjalne, o których mowa w pkt 1, 2 i 4 ustawy, uwzględniając w szczególności:

● charakter pełnionej służby, w tym pełnionej w warunkach szkodliwych dla zdrowia oraz szczególnie uciążliwych,

● obciążenie zadaniami służbowymi,

● poszkodowanych na skutek klęsk żywiołowych i zdarzeń losowych,

● ponoszących dodatkowe koszty związane z leczeniem członków rodzin,

● nieotrzymywanie świadczeń w roku (latach) poprzednim,

● średni dochód przypadający na członka rodziny.

Podstawę przyjęcia funkcjonariusza lub członków jego rodziny do jednostki organizacyjnej, w której są realizowane świadczenia socjalne (o których mowa w pkt 1 - 4 i 6) stanowi skierowanie, w którym określa się: miejsce i termin pobytu, numer i pojemność noclegową pokoju, imię i nazwisko osoby otrzymującej skierowanie oraz numer legitymacji służbowej, imię i nazwisko osoby uprawnionej, datę urodzenia dziecka, adres zamieszkania wraz z kodem pocztowym, numer telefonu kontaktowego. Natomiast podstawę przyjęcia osoby uprawnionej do jednostki organizacyjnej, o której mowa w pkt 6, może również stanowić zatwierdzony przez uprawnionego przełożonego wykaz osób uprawnionych, uczestniczących w zorganizowanych formach działalności sportowo-rekreacyjnej, w którym określa się: miejsce i termin pobytu, imię i nazwisko osoby uczestniczącej oraz numer legitymacji służbowej, datę urodzenia dziecka, adres zamieszkania wraz z kodem pocztowym, serię i numer dokumentu tożsamości. Karta kwalifikacyjna jest podstawą przyjęcia osoby uprawnionej do świadczeń socjalnych, o których mowa w pkt 2 i 4 do jednostki organizacyjnej, w której są realizowane te świadczenia socjalne. Wzór karty kwalifikacyjnej uczestnika placówki wypoczynku określa rozporządzenie ministra edukacji narodowej z 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz.U. nr 12, poz. 67 z późn. zm.).

Skierowanie wydaje uprawniony przełożony lub osoba przez niego upoważniona. Natomiast kierownikowi jednostki organizacyjnej skierowanie wydaje osoba przez niego upoważniona.

W ramach posiadanych wolnych miejsc skierowanie może wydać także kierownik jednostki organizacyjnej, w której jest realizowany pobyt wypoczynkowy.

Skierowanie wydaje się nie później niż na 30 dni przed rozpoczęciem pobytu wypoczynkowego. Terminu nie stosuje się w przypadku otrzymania miejsc w czasie krótszym niż 30 dni przed rozpoczęciem pobytu wypoczynkowego.

Skierowanie lub karta kwalifikacyjna tracą ważność w przypadku: zniszczenia lub zatarcia danych w nich zawartych, dokonania w nich poprawek (bez parafowania zmian przez odpowiednią osobę), niestawienia się w jednostce organizacyjnej, w której jest realizowany pobyt wypoczynkowy, obóz lub kolonie, w terminie 2 dni od dnia rozpoczęcia pobytu.

Dyrektor Generalny oraz kierownik jednostki organizacyjnej, w której jest realizowany pobyt wypoczynkowy, może ze względu na racjonalne wykorzystanie przydzielonych miejsc na pobyt wypoczynkowy dokonać zamiany przydzielonego miejsca pobytu na inne niż ustalone.

W przypadku wystąpienia awarii lub innych przypadków losowych utrudniających lub uniemożliwiających pełną realizację skierowania, kierownik jednostki organizacyjnej, w której jest realizowany pobyt wypoczynkowy, może przydzielić osobom skierowanym na pobyt wypoczynkowy inne miejsce zakwaterowania niż ustalone w skierowaniu.

Kierownik jednostki organizacyjnej realizującej pobyt wypoczynkowy prowadzi ewidencję osób uprawnionych korzystających ze świadczeń socjalnych, w której określa się: imię i nazwisko osoby korzystającej ze świadczenia, datę urodzenia dziecka, adres zamieszkania wraz z kodem pocztowym, serię i numer dokumentu tożsamości, numer legitymacji służbowej, termin pobytu wypoczynkowego.

Kierownik jednostki organizacyjnej, w której jest realizowany pobyt wypoczynkowy, prowadzi ewidencję wykorzystania miejsc przeznaczonych na pobyty wypoczynkowe, uwzględniając w szczególności: liczbę osób uprawnionych korzystających ze świadczeń, liczbę noclegów osób uprawnionych korzystających ze świadczeń, liczbę porcji żywnościowych osób uprawnionych korzystających ze świadczeń.

Obie ewidencje prowadzi się w postaci pisemnej lub elektronicznej.

Opłaty za pobyt lub wyżywienie przekazuje się nie później niż na 20 dni przed rozpoczęciem turnusu kolonii lub obozu na konto wskazane przez jednostkę organizacyjną, która organizuje ten turnus kolonii lub obozu.

Odszkodowanie za utracone lub zniszczone przez osobę uprawnioną mienie jednostki organizacyjnej realizującej świadczenie socjalne ustala się według ceny zakupu takiego samego przedmiotu. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie ceny zakupu takiego samego przedmiotu, jego wartość ustala się według ceny zakupu przedmiotu tego samego rodzaju o identycznych lub zbliżonych parametrach.

Odszkodowanie za uszkodzone mienie ustala się jako równowartość kosztów przywrócenia go do stanu, w jakim było przed zaistnieniem szkody. Jeżeli stopień uszkodzenia jest znaczny lub koszt naprawy przekraczałby wartość uszkodzonego przedmiotu, odszkodowanie ustala się ww. sposób.

Opłat z tytułu rezygnacji ze świadczeń socjalnych ustala się w przypadkach:

● rezygnacji z pobytu wypoczynkowego w terminie krótszym niż 14 dni przed rozpoczęciem pobytu, w wysokości 100 proc. odpłatności za wyżywienie i w wysokości 50 proc. odpłatności za wszystkie noclegi obliczone w skierowaniu,

● przyjazdu lub wyjazdu w terminie innym niż określony w skierowaniu jako dzień rozpoczęcia bądź zakończenia pobytu, w wysokości 100 proc. za wyżywienie oraz za wszystkie noclegi obliczone w skierowaniu.

Opłat tych nie ustala się w przypadku rezygnacji z pobytu wypoczynkowego w terminie dłuższym niż 14 dni przed rozpoczęciem pobytu albo przyznania tego świadczenia innej osobie uprawnionej.

W przypadku rezygnacji z pobytu wypoczynkowego w trakcie jego trwania z powodu udokumentowanej nagłej choroby lub innego udokumentowanego zdarzenia losowego ustala się należność w wysokości 100 proc. odpłatności za wszystkie wykorzystane noclegi oraz za wyżywienie. Jeżeli z tych przyczyn rezygnacja z pobytu wypoczynkowego nastąpiła w terminie krótszym niż 14 dni przed planowanym przyjazdem określonym w skierowaniu, opłat nie ustala się, jeżeli osoba uprawniona zwróci skierowanie do właściwej jednostki organizacyjnej lub powiadomi uprawnionego przełożonego lub kierownika jednostki organizacyjnej realizującej pobyty wypoczynkowe o tej okoliczności przed planowanym przyjazdem. W przypadku odwołania funkcjonariusza z urlopu wypoczynkowego ustala się należność w wysokości 100 proc. odpłatności za wszystkie wykorzystane noclegi oraz za wyżywienie.

Opłata za pobyt lub wyżywienie w jednostkach organizacyjnych może być dokonywana przed, w trakcie oraz po realizacji danego świadczenia socjalnego.

W przypadku przedstawienia uprawnionemu przełożonemu w terminie przez niego określonym zaświadczenia lekarskiego o potrzebie stosowania diety ilościowej osoba uprawniona może ubiegać się o korzystanie z połowy porcji żywnościowej. Za niewykorzystane posiłki nie przysługuje ekwiwalent.

Magdalena Sobczak

magdalena.sobczak@infor.pl

Ustawa z 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz.U. Nr 79, poz. 523 z późn. zm.).

Rozporządzenie ministra sprawiedliwości z 18 stycznia 2011 r. w sprawie trybu i warunków przyznawania świadczeń socjalnych dla funkcjonariuszy Służby Więziennej oraz członków ich rodzin (Dz.U. nr 20, poz. 107).