Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo

Wysokie wyniki warunkiem przyznania nagrody

3 lutego 2011

W związku ze zmianą wprowadzoną do ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych zaistniała konieczność wydania rozporządzenia regulującego w sposób kompleksowy warunki i tryb przyznawania nagród uznaniowych i zapomóg żołnierzom zawodowym. Jego przepisy obowiązują od 27 stycznia 2011 r.

Żołnierzom zawodowym mogą być przyznawane nagrody uznaniowe i zapomogi. Nagrody uznaniowe przyznawane są w szczególności w związku z przejawianiem inicjatywy w służbie albo wykonywaniem zadań służbowych wymagających szczególnie dużego nakładu pracy, w tym poza określonym czasem służby, w skróconych terminach lub warunkach szczególnie utrudnionych. Natomiast zapomogi przyznawane są w przypadku zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci członka rodziny oraz z innych przyczyn powodujących istotne pogorszenie warunków materialnych.

Nagrody uznaniowe i zapomogi wypłaca się z tworzonego na ten cel funduszu, którego wysokość nie może być niższa niż 2,5 proc. planowanych na dany rok kalendarzowy środków na uposażenia żołnierzy zawodowych. Minister obrony narodowej z pozostających w jego dyspozycji środków funduszu może przyznawać nagrody uznaniowe i zapomogi żołnierzom zawodowym bez względu na miejsce pełnienia przez nich zawodowej służby wojskowej.

Minister obrony narodowej określił w drodze rozporządzenia z 4 marca 2010 r., wysokość funduszu na nagrody uznaniowe i zapomogi oraz źródła jego finansowania, a także sposób ustalania wysokości środków tego funduszu pozostających w dyspozycji dowódców jednostek wojskowych oraz sposób zwiększania tego funduszu w trakcie roku kalendarzowego, uwzględniając formę organizacyjno-prawną jednostki wojskowej, w której tworzony jest fundusz.

Źródłem finansowania funduszu są:

środki budżetowe części budżetu państwa, której dysponentem jest minister obrony narodowej - dla żołnierzy zawodowych, bez względu na miejsce pełnienia przez nich zawodowej służby wojskowej,

środki finansowe jednostek wojskowych niebędących państwowymi jednostkami budżetowymi - dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową w tych jednostkach.

Od 27 stycznia 2011 r. obowiązuje rozporządzenie ministra obrony narodowej z 23 grudnia 2010 r. w sprawie warunków i trybu przyznawania nagród uznaniowych i zapomóg żołnierzom. Określiło ono szczegółowe warunki i tryb przyznawania:

nagród uznaniowych i zapomóg żołnierzom zawodowym,

zapomogi małżonkowi żołnierza zawodowego, a w przypadku braku małżonka dzieciom pozostającym na utrzymaniu żołnierza zawodowego - w razie zaginięcia żołnierza zawodowego w związku z wykonywaniem zadań służbowych lub śmierci żołnierza zawodowego,

zapomogi rodzicom żołnierza zawodowego w przypadku braku małżonka i dzieci - w razie zaginięcia żołnierza zawodowego w związku z wykonywaniem zadań służbowych lub śmierci żołnierza zawodowego,

zapomogi małżonkowi, dzieciom lub rodzicom żołnierza zawodowego, który zmarł w ciągu trzech lat po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej w następstwie wypadku lub choroby pozostających w związku z wykonywaniem zadań służbowych.

Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu nagrody uznaniowej jest uzyskiwanie wysokich wyników w wykonywaniu zadań służbowych. Żołnierzowi zawodowemu można również przyznać nagrodę uznaniową za wykonywanie zadań służbowych o wysokiej odpowiedzialności albo zadań wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe.

Nagrody uznaniowe przyznaje dowódca jednostki wojskowej, o którym mowa w art. 104 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (dalej: ustawa).

Dowódca oraz jego przełożeni mogą również przyznać nagrody uznaniowe żołnierzom zawodowym skierowanym do wykonywania zadań służbowych w bezpośrednio podległej im jednostce wojskowej, w tym również pozostającym w rezerwie kadrowej lub dyspozycji, a także pełniącym służbę w podległych im jednostkach wojskowych niższego szczebla.

Podstawę do wypłaty nagrody uznaniowej stanowi decyzja lub rozkaz organu, który przyznał nagrodę.

Nagrody uznaniowe są przyznawane z inicjatywy właściwego organu, o którym mowa w paragrafie 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia (czyli dowódca jednostki wojskowej oraz jego przełożeni). Mogą być też przyznawane na wniosek innego niż określony w paragrafie 3 ust. 2 przełożonego żołnierza zawodowego. Wtedy taki wniosek przesyła się drogą służbową.

Minister obrony narodowej może przyznać nagrodę uznaniową żołnierzowi zawodowemu z własnej inicjatywy lub na wniosek właściwego organu (par. 3 ust. 1 i 2) przesłany za pośrednictwem dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr.

Warunkiem przyznania zapomogi żołnierzowi zawodowemu jest konieczność poniesienia wydatków pieniężnych spowodowanych zdarzeniem określonym w art. 84 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem zapomogi przyznawane są w przypadku zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci członka rodziny oraz z innych przyczyn powodujących istotne pogorszenie warunków materialnych. Przy przyznawaniu zapomogi uwzględnia się okoliczności mające wpływ na sytuację materialną żołnierza zawodowego i jego rodziny.

Jednorazowo są przyznawane zapomogi:

małżonkowi żołnierza zawodowego, a w przypadku braku małżonka dzieciom pozostającym na utrzymaniu żołnierza zawodowego - w razie zaginięcia żołnierza zawodowego w związku z wykonywaniem zadań służbowych lub śmierci żołnierza zawodowego,

rodzicom żołnierza zawodowego w przypadku braku małżonka i dzieci - w razie zaginięcia żołnierza zawodowego w związku z wykonywaniem zadań służbowych lub śmierci żołnierza zawodowego,

małżonkowi, dzieciom lub rodzicom żołnierza zawodowego, który zmarł w ciągu trzech lat po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej w następstwie wypadku lub choroby pozostających w związku z wykonywaniem zadań służbowych.

Zapomoga może być przyznana na ich wniosek lub na wniosek właściwego przełożonego, o którym mowa w par. 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia. Do wniosków dołącza się dokumenty potwierdzające zaistnienie zdarzenia określonego w art. 84 ust. 1 pkt 2, ust. 1a, 1aa lub 1ab ustawy, czyli:

w przypadku zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci członka rodziny oraz z innych przyczyn powodujących istotne pogorszenie warunków materialnych,

w razie zaginięcia żołnierza zawodowego w związku z wykonywaniem zadań służbowych lub śmierci żołnierza zawodowego minister obrony narodowej może przyznać zapomogę małżonkowi, a w razie braku małżonka dzieciom pozostającym na utrzymaniu żołnierza zawodowego. W przypadku braku małżonka i dzieci zapomogę minister może przyznać rodzicom żołnierza. Przepis stosuje się odpowiednio do małżonka, dzieci lub rodziców żołnierza zawodowego, który zmarł w ciągu trzech lat po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej w następstwie wypadku lub choroby pozostających w związku z wykonywaniem zadań służbowych.

Przy przyznawaniu tych zapomóg uwzględnia się sytuację materialną rodziny żołnierza zawodowego. Do przyznawania zapomóg żołnierzom zawodowym stosuje się odpowiednio przepisy par. 3 i 4 rozporządzenia dotyczące organów właściwych do przyznawania nagród uznaniowych, z tym że zapomoga może być przyznana również na uzasadniony wniosek zainteresowanego żołnierza zawodowego albo organu przedstawicielskiego, o którym mowa w art. 108 ust. 3 ustawy.

Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy pełnił ostatnio służbę wojskową, informuje małżonka, dzieci pozostające na utrzymaniu żołnierza zawodowego lub rodziców żołnierza zawodowego o możliwości wystąpienia do ministra obrony narodowej z wnioskiem o przyznanie zapomogi. W przypadku przyznania zapomogi wypłaty dokonuje dowódca jednostki wojskowej, na której zaopatrzeniu finansowym pozostawał żołnierz zawodowy w ostatnim dniu pełnienia służby.

Wypłaty zapomogi dokonuje się bezpośrednio w kasie (punkcie kasowym) jednostki wojskowej, na której zaopatrzeniu finansowym pozostawał żołnierz zawodowy, albo w formie bezgotówkowej na rachunek w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej.

Formę wypłaty zapomogi wskazuje na piśmie uprawniony do jej otrzymania członek rodziny żołnierza zawodowego.

Magdalena Sobczak

magdalena.sobczak@infor.pl

Ustawa z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 90, poz. 593).

Rozporządzenie ministra obrony narodowej z 23 grudnia 2010 r. w sprawie warunków i trybu przyznawania nagród uznaniowych i zapomóg żołnierzom zawodowym (Dz.U. z 2011 r. nr 9, poz. 46).

Rozporządzenie ministra obrony narodowej z 4 marca 2010 r. w sprawie wysokości funduszu na nagrody uznaniowe i zapomogi dla żołnierzy zawodowych (Dz.U. nr 45, poz. 264).

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.