Jak uzyskać dostęp do dokumentacji medycznej

Każdy zakład opieki zdrowotnej ma obowiązek prowadzić dokumentację medyczną osób, które korzystają tam ze świadczeń zdrowotnych. Informacje w niej zawarte muszą być odpowiednio przechowywane i chronione. Każdy pacjent ma prawo dostępu do własnej dokumentacji medycznej. Twierdzenie świadczeniodawcy, że jest ona jego własnością i nie ma obowiązku jej udostępniania, jest kwalifikowane jako łamanie praw pacjenta. O dostęp do dokumentacji medycznej pacjent występuje (najlepiej na piśmie) do lekarza prowadzącego lub kierownika zakładu. Ten ją przekazuje bez zbędnej zwłoki. W przypadku gdy nie jest to możliwe, świadczeniodawca musi to uzasadnić w formie pisemnej. Wymaga to również podania konkretnej przyczyny.

Dostęp do dokumentacji medycznej jest prawem pacjenta. Problem z jej uzyskaniem pojawia się w sytuacji, gdy stan zdrowia lub śmierć chorego uniemożliwiają mu osobisty wgląd do niej czy jej odebranie. Jeżeli chory nie wyznaczy (za życia) innej osoby, która jest upoważniona do dostępu do dokumentacji, to np. po jego śmierci rodzina może w ogóle jej nie uzyskać. W takiej sytuacji sprawa wymaga skierowania na drogę sądową. Aby uniknąć takich komplikacji, pacjent przyjmowany np. na operację do szpitala powinien wyznaczyć osobę, która ma prawo wglądu do jego dokumentacji. Może to być członek rodziny ale również osoba, z którą pozostaje w związku nieformalnym.

Pacjent może przejrzeć informacje o przebiegu swojego leczenia w siedzibie placówki udzielającej świadczeń. Może również wnioskować o sporządzenie jej wyciągów, odpisów lub kopii. Musi jednak liczyć się z tym, że szpital, przychodnia czy też lekarz prowadzący prywatny gabinet zażądają za to zapłaty. Zgodnie z obowiązującymi przepisami podstawę jej naliczenia stanowi wysokość przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim kwartale. Obecnie wynosi ono 3203,08 zł. W związku z tym za jedną stronę wyciągu lub odpisu pacjent zapłaci maksymalnie 6,41 zł (0,002 przeciętnego wynagrodzenia). Za jedną stronę kopii chory może zapłacić 0,64 zł. Natomiast za sporządzenie wyciągu, odpisu lub kopii na elektronicznym nośniku danych opłata wynosi 6,41 zł. Za jej pobranie placówka medyczna wystawia pacjentowi pokwitowanie.

Świadczeniodawcy mają obowiązek przechowywać dokumentację pacjentów przez 20 lat. W tym czasie może się zdarzyć, że dana placówka przestanie udzielać świadczeń (bo np. zostanie zlikwidowana lub właściciel prywatnego gabinetu umrze). W takiej sytuacji dane pacjentów muszą mieć zapewnioną odpowiednią ochronę. Zgodnie z przepisami w przypadku likwidacji placówki miejsce przechowywania dokumentacji określa albo podmiot, który ją utworzył (np. powiat), albo organ prowadzący rejestr zakładów opieki zdrowotnej (wojewoda). Jeżeli zadania zlikwidowanego zakładu przejmuje inny podmiot, to również on przejmuje dokumentację tego zakładu.

dominika.sikora@infor.pl

Art. 7 - 30 ustawy z 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i rzeczniku praw pacjenta (Dz.U. z 2009 r. nr 52, poz. 417 z późn. zm.).

Par. 76 - 78 rozporządzenia ministra zdrowia z 1 grudnia 2010 r. w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania (Dz.U. nr 252, poz. 1697).