Obowiązki ustawowe powinny być jasno sformułowane

Nieprecyzyjne przepisy utrudniają wskazanie grupy pracowników służby cywilnej zobowiązanych do składania oświadczeń o swoim stanie majątkowym - twierdzi rzecznik praw obywatelskich (RPO). Innego zdania są jednak eksperci.

Zgodnie z ustawą z 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 216, poz. 1584 z późn. zm.) coroczne oświadczenia majątkowe składają dyrektorzy generalni i departamentów, ich zastępcy oraz naczelnicy wydziałów w urzędach naczelnych i centralnych organów państwa. Dodatkowo taki dokument muszą przedłożyć również członkowie korpusu służby cywilnej zajmujący stanowiska "równorzędne pod względem płacowym" z wcześniej wymienionymi.

Według prof. Ireny Lipowicz, takie sformułowanie budzi wątpliwości ze względu na swoją nieprecyzyjność. Przywołuje przy tym nieprawidłową, jej zdaniem, praktykę dyrektora generalnego urzędu lotnictwa cywilnego. Wskazuje on, że stanowiskami równorzędnymi są te, które zostały umieszczone w jednej rubryce załącznika do rozporządzenia prezesa Rady Ministrów z 9 grudnia 2009 r. w sprawie określania stanowisk urzędniczych (...) (Dz.U. z 2009 r. nr 211, poz. 1630 z późn. zm.). Problem w tym, że nawet stanowiska ujęte w jednej grupie ze stanowiskami kierowniczymi mogą różnić się pod względem wynagrodzeń, bo dla każdej grupy przypisane są widełki płacowe, a nie jednolita suma.

RPO uważa, że to niesprawiedliwe i powinno się doprecyzować przepisy, by oświadczenia musieli składać jedynie ci członkowie służby cywilnej, którzy faktycznie zarabiają tyle samo, co kierownicy.

- Ustawodawca w żaden sposób zwrotu tego nie zawęża, nie odnosi w szczególności do tabel płacowych obowiązujących u danego pracodawcy. Nie ma żadnych podstaw, by interpretować go wyłącznie w odniesieniu do tych tabel. Należy więc przyjąć, że "równorzędnie" to tak, jak rozumiemy ten zwrot w języku potocznym, czyli "tak samo", "na takim samym poziomie". W mojej ocenie przepis jest jasny i nie wymaga interwencji ustawodawcy zmierzającej do jego doprecyzowania - przekonuje jednak radca prawny Agnieszka Rzetecka-Gil.

5 lat pozbawienia wolności to górna granica kary za podanie nieprawdy w oświadczeniu majątkowym

Piotr Pieńkosz

piotr.pienkosz@infor.pl