Wniosek o interpretację składa się do marszałka województwa

Organem właściwym do rozpoznania wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów określających zasady prawidłowego obliczania wartości sprzedaży napojów alkoholowych o zawartości do 18 proc. alkoholu w ramach już posiadanych zezwoleń jest marszałek województwa.

Przedsiębiorca złożył w Urzędzie Marszałkowskim wniosek o wydanie pisemnej interpretacji zasad prawidłowego obliczania wartości sprzedaży napojów alkoholowych w ramach już posiadanych zezwoleń, w przypadku jednoczesnego obrotu napojami alkoholowymi o zawartości do 18 proc. alkoholu, piwem oraz napojami piwnymi aromatyzowanymi, w których zawartość alkoholu przewyższa 4,5 proc. We wniosku wskazał, że z uwagi na brzmienie art. 9² ust. 3 ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 70, poz. 473 z późn. zm. - dalej: ustawa o wychowaniu w trzeźwości) kwestia ta będzie miała istotne znaczenie przy prawidłowym obliczeniu wysokości opłaty od zezwoleń, o które spółka zamierza wnioskować do marszałka województwa w 2013 r.

Marszałek przekazał wniosek spółki o wydanie pisemnej interpretacji art. 9² ust. 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości według właściwości ministrowi gospodarki. Wskazał w nim, że problem przedstawiony przez spółkę dotyczy w istocie klasyfikacji wyrobu zawierającego mieszaninę piwa z napojami bezalkoholowymi. Jego zdaniem przesądza to o właściwości w sprawie ministra gospodarki jako organu, który kształtuje warunki podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej. Minister uznał, że organem właściwym w przedmiotowej sprawie jest marszałek województwa. Stwierdził, że problem dotyczy zasad prawidłowego obliczania wysokości opłat za zezwolenia wydawane przez marszałka województwa, który - jako organ, na rachunek którego takie opłaty są wnoszone - ma obowiązek interpretować przepisy dotyczące ich obliczania.

Minister złożył do NSA wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Marszałek Województwa w odpowiedzi na wniosek podał, że pierwotnym i podstawowym zagadnieniem w złożonym przez spółkę wniosku o wydanie interpretacji jest sprawa klasyfikacji wyrobu zawierającego mieszaninę piwa z napojami bezalkoholowymi. Marszałek stwierdził, że nie jest on uprawniony do określania tego, czy napój piwny aromatyzowany produkowany przez spółkę jest piwem. Podstawę prawną do wydania interpretacji w tej sprawie przez ministra gospodarki stanowi natomiast art. 9 ust. 2 pkt 1 ustawy z 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (t.j. Dz.U. z 2003 r., nr 150, poz. 1548 ze zm.) stanowiący, że do ministra właściwego do spraw gospodarki należą sprawy kształtowania warunków podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu wniosku ministra gospodarki wskazał, że organem właściwym w przedstawionej sprawie jest marszałek województwa. Na wstępie uzasadnienia sąd zauważył, że wniosek spółki został złożony w trybie art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Zgodnie z tym przepisem przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu administracji publicznej lub państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie. W ocenie NSA zasadniczy problem, który przyczynił się do powstania sporu kompetencyjnego pomiędzy marszałkiem a ministrem gospodarki, polega na tym, że marszałek wadliwie odczytał treść złożonego przez przedsiębiorcę wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa, przyjmując, że dotyczy on w istocie "klasyfikacji wyrobu zawierającego mieszaninę piwa z napojami bezalkoholowymi" w ujęciu bardzo ogólnym, a nie konkretnych posiadanych już przez spółkę dwóch rodzajów zezwoleń oraz przyszłych opłat za wydanie kolejnych tego rodzaju zezwoleń na obrót hurtowy napojami alkoholowymi o zawartości do 4,5 proc. alkoholu oraz na piwo i o zawartości powyżej 4,5 proc. do 18 proc. alkoholu, z wyjątkiem piwa. NSA wskazał, że art. 9¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi stanowi, że "zezwolenia, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 2, wydaje się oddzielnie na obrót hurtowy następującymi rodzajami napojów alkoholowych: 1) o zawartości do 4,5 proc. alkoholu oraz na piwo; 2) o zawartości powyżej 4,5 proc. do 18 proc. alkoholu, z wyjątkiem piwa; 3) o zawartości powyżej 18 proc. alkoholu". Z treści wniosku spółki jasno wynika, że nie dotyczył on zezwoleń, o których mowa w art. 9¹ ust. 1 pkt 3, tj. napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18 proc. alkoholu - co do których organem właściwym byłby minister do spraw gospodarki (art. 9 ust. 1), ale tych, o których mowa w art. 9¹ ust. 1 pkt 1 i 2, co do których właściwym jest marszałek województwa. NSA podkreślił, że kwestie te w sposób dość jednoznaczny regulują przepisy ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1 tej ustawy obrót hurtowy napojami alkoholowymi o zawartości powyżej 18 proc. alkoholu może być prowadzony tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez ministra właściwego do spraw gospodarki, natomiast obrót hurtowy napojami alkoholowymi o zawartości do 18 proc. alkoholu może być prowadzony tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez marszałka województwa (art. 9 ust. 2).

z 2 marca 2012 r., sygn. akt II GW 1/12.

KOMENTARZ EKSPERTA

asystent sędziego NSA

W omówionym orzeczeniu NSA, po rozpoznaniu wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, wskazał organ właściwy do załatwienia wniosku przedsiębiorcy, dotyczącego wydania interpretacji, co do zastosowania przepisów o opłatach za wydanie zezwolenia na sprzedaż hurtową alkoholu. Należy zauważyć, że art. 10 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej uprawnia przedsiębiorcę do wystąpienia do właściwego organu o interpretację przepisów prawa, które dotyczą świadczeń przedsiębiorcy będących daniną publiczną oraz składkami na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, w indywidualnej sprawie przedsiębiorcy. Także w ustawie Ordynacja podatkowa przewidziano możliwość wystąpienia o interpretację przepisów prawa podatkowego. Art. 10 u.s.d.g. natomiast pozwala na wystąpienie przez przedsiębiorcę o wydanie interpretacji przepisów dotyczących innych danin publicznych, m.in. opłat za uzyskanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Odmienny jest tryb wydawania obu rodzajów interpretacji. Niewątpliwie możliwość uzyskania takiej interpretacji przepisów jest wyrazem troski ustawodawcy o zapewnienie przedsiębiorcom pewności obrotu prawnego.