Rezygnować ze studiów najlepiej na piśmie i za pokwitowaniem

Czekanie na ruch uczelni wydaje się najgorszym rozwiązaniem. Ta, najpewniej po pierwszej sesji, w której student nie przystąpi do żadnego egzaminu, zorientuje się, że porzucił studia. Niezaliczenie semestru w określonym terminie jest bowiem ustawową przesłanką do wydania przez dziekana decyzji o skreśleniu z listy studentów. Bierne oczekiwanie na taki rozwój wydarzeń może jednak okazać się niekorzystne dla pana Adriana. W międzyczasie, zanim uczelnia sama go skreśli, może bowiem wyjść na jaw, że porzucił studia, nie informując o tym. Taki przypadek może wykryć chociażby kontrola organów nadzorujących szkołę wyższą. A to najpewniej oznacza dla niej kłopoty; pobierała dotacje z budżetu państwa na danego studenta, a nie dopilnowała, by ten korzystał z edukacji. Państwo płaciło więc za fikcyjnego studenta. To z kolei może się wiązać z koniecznością poniesienia przez szkołę konsekwencji finansowych. W takiej sytuacji część uczelni zastrzega, że wspomniane koszty przerzuci wówczas na studenta. Oświadczenie, w którym ten ostatni zobowiązuje się do naprawienia szkody w razie, gdy szkoła takową poniesie wskutek niepoinformowania jej o rezygnacji z nauki, podpisuje się zazwyczaj na etapie odbioru decyzji o przyjęciu na studia. W obliczu takich konsekwencji lepiej nie czekać na ruch szkoły, tylko samemu podjąć działania.