Temida musi zmienić oblicze

W sądownictwie ciągle coś się zmienia, a to kognicja, a to ustrój, a to koncepcje działania. Ostatnie lata to również niewiarygodna zmiana warunków pracy. Zostaliśmy dotknięci syndromem kosmicznego przyspieszenia - informatyzujemy się, wprowadzamy menedżerskie zarządzanie, zewnętrzny i wewnętrzny nadzór administracyjny, zmiany struktury organizacyjnej itp. Niby jest lepiej, ale jak się dokładnie przyjrzeć, to właściwie nie wiadomo komu. Protestują urzędnicy, niezadowoleni są asystenci i referendarze, a sędziowie również nie tryskają optymizmem. Mimo zmian sądy cały czas zmagają się z tymi samymi problemami - niestabilnością kadry, pewnym bezwładem organizacyjnym i niezadawalającą efektywnością. Poza dyskusją jest natomiast stwierdzenie, że dotychczasowe zmiany stwarzają potężne możliwości. Chociażby informatyzacja może ułatwić dostęp do sądu, obniżyć koszty pracy, umożliwić błyskawiczną wymianę informacji itp. Wydaje się, że elektroniczne sądy i procedury są koniecznością i całe szczęście, że znaleźli się ludzie, którzy podjęli to wyzwanie. Stawiamy sobie jednak pytania: "czy chcemy takich zmian?", "czy są potrzebne?" "a może by trochę zwolnić?", "może by się zastanowić, dokąd pędzi ten pociąg zwany wymiarem sprawiedliwości?". Mam wrażenie, że lawina zmian dopiero nabiera pędu.