Prawo

Komisja Europejska skierowała do Polski tzw. uzasadnioną opinię w związku z nieosiągnięciem unijnych celów recyklingu odpadów komunalnych. To drugi etap procedury o naruszenie prawa UE. Warszawa ma dwa miesiące na odpowiedź – jeśli Bruksela uzna ją za niesatysfakcjonującą, sprawa może trafić do Trybunału Sprawiedliwości UE.

Trybunał Konstytucyjny zakwestionował konstytucyjność przepisów dotyczących transkrypcji zagranicznych aktów małżeństw jednopłciowych. Wyroki TK nie są obecnie publikowane, dlatego wydane w tej sprawie orzeczenie na razie nie będzie wywoływać skutków prawnych.

PYTANIE: Strona wystąpiła o sprostowanie aktu własności ziemi z 1975 r. Twierdziła, że w dokumencie błędnie zostały określone udziały współwłaścicieli, ponieważ suma udziałów przekracza jeden. Wójt odmówił sprostowania, a SKO utrzymało to stanowisko. Organy uznały, że choć wada jest widoczna, to jej usunięcie wymagałoby ponownego ustalenia wysokości udziałów, a więc ingerencji w samą treść rozstrzygnięcia. Czy w trybie art. 113 par. 1 k.p.a. można sprostować akt administracyjny wtedy, gdy błąd dotyczy określenia udziałów we współwłasności i jego usunięcie wymagałoby ponownego ustalenia stanu faktycznego?

PYTANIE: Strona wniosła o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji nakazującej usunięcie odpadów. Twierdziła, że nie otrzymała decyzji organu I instancji ani awiza informującego o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej. Organ odwoławczy odmówił jednak przywrócenia terminu, uznając, że decyzja została wysłana na prawidłowy adres, a doręczenie zastępcze przeprowadzono zgodnie z wymogami k.p.a. Z akt sprawy wynikało bowiem, że przesyłkę awizowano dwukrotnie, pozostawiono ją na 14 dni w urzędzie pocztowym, a następnie zwrócono do nadawcy po bezskutecznym upływie terminu odbioru. Strona zaskarżyła rozstrzygnięcie, podnosząc, że nie doszło do skutecznego doręczenia, a zatem uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Czy organ administracji może odmówić przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, jeżeli z akt sprawy wynika prawidłowe doręczenie zastępcze na właściwy adres strony, a sama strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy?

Kiedy można mówić o przestępstwie stalkingu, a kiedy mamy do czynienia jedynie z wykroczeniem polegającym na złośliwym niepokojeniu? Na to pytanie udzielił odpowiedzi Sąd Okręgowy w Krośnie.