Jak otrzymać zwrot podatku od wartości dodanej przy zakupach w innym państwie UE

@RY1@i02/2010/041/i02.2010.041.086.012a.001.jpg@RY2@

Zofia Podhorodecka, prezes Auxilium

O zwrot podatku od wartości dodanej może ubiegać się podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.), tj. osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą. Podatek, o zwrot którego występuje podatnik, zawarty jest w cenie nabywanych przez niego towarów i usług lub zapłacony w związku z zaimportowaniem przez niego towarów w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Wspólnoty Europejskiej, wykorzystywanych do wykonywania czynności dających podatnikowi prawo do obniżenia kwoty należnego o kwotę podatku naliczonego na terytorium kraju.

Chodzi tu wyłącznie o takich podatników VAT, którzy na terytorium państwa członkowskiego zwrotu, w okresie zwrotu:

1) nie mieli siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, z których dokonywano transakcji gospodarczych, albo w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej nie mieli tam stałego miejsca zamieszkania ani zwykłego miejsca pobytu,

2) nie dostarczali żadnych towarów ani nie świadczyli usług uważanych za dostarczane lub świadczone w państwie członkowskim zwrotu, z wyjątkiem transakcji:

● dostawy usług transportu i usług pomocniczych do takich usług, zwolnionych zgodnie z art. 144, 146, 148, 149, 151, 153, 159 lub 160 Dyrektywy 2006/112/WE,

● dostawy towarów i usług na rzecz osoby zobowiązanej do zapłaty VAT zgodnie z art. 194-197 i art. 199 Dyrektywy 2006/112/WE.

Zwrot podatku nie przysługuje w odniesieniu do kwot VAT, które według ustawodawstwa państwa członkowskiego zwrotu zostały nieprawidłowo zafakturowane, a także wobec kwot VAT zafakturowanych w odniesieniu do towarów, których dostawa jest, lub może być, zwolniona na mocy art. 138 lub 146 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE.

Prawo do zwrotu podatku naliczonego określa się zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE, na zasadach stosowanych w państwie członkowskim zwrotu (art. 5 Dyrektywy 2008/9/WE).

W tym celu podatnik, za pośrednictwem właściwego naczelnika urzędu skarbowego, składa do właściwego państwa członkowskiego zwrotu (w którym dokonywał zakupów) wniosek o zwrot podatku, wykorzystując stworzony w tym celu specjalny portal elektroniczny. Wniosek o zwrot podatku musi być złożony wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Wniosek należy złożyć nie później niż do 30 września roku następującego po roku podatkowym, którego wniosek dotyczy. Wniosek uznaje się za złożony, jeżeli podatnik przedstawi wszystkie informacje wskazane we wniosku (m.in. dane dotyczące wnioskodawcy), okres, do którego odnosi się wniosek, szczegóły dotyczące rachunku bankowego, na który ma być dokonany zwrot, informacje dotyczące importowanych towarów oraz nabytych towarów i usług, m.in. określenia ich rodzaju według kodów i podkodów, o których mowa w załączniku do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1174/2009 z 30 listopada 2009 r. ustanawiającego zasady wykonania art. 34a i 37 rozporządzenia Rady (WE) nr 1798/2003 w odniesieniu do zwrotu podatku od wartości dodanej zgodnie z dyrektywą Rady 2008/9/WE (Dz.Urz. UE L 314 z 1 grudnia 2009 r., str. 50), jak też informacje o załącznikach. Wniosek przewiduje też korektę obliczonej proporcji, która ulegnie zmianie po złożeniu wniosku o zwrot podatku od wartości dodanej (art. 89 ust. 1l ustawy).

Dyrektywa 2008/9/WE przewiduje możliwość wystąpienia o zwrot podatku za okres nie krótszy niż 3 miesiące i nie dłuższy niż rok podatkowy lub za okres krótszy niż ostatnie 3 miesiące tego roku.

Jeżeli wniosek o zwrot odnosi się do okresu zwrotu krótszego niż rok kalendarzowy, ale nie krótszego niż 3 miesiące, postulowana kwota zwrotu VAT nie może być mniejsza niż 400 euro lub jej równowartość w walucie krajowej. Jeżeli wniosek o zwrot odnosi się do okresu zwrotu wynoszącego rok kalendarzowy lub pozostałą część roku kalendarzowego, kwota VAT nie może być mniejsza niż 50 euro lub jej równowartość w walucie krajowej (art. 17 dyrektywy).

Taka sytuacja wystąpi, gdy w okresie, do którego odnosi się wniosek, podatnik nie był podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, dokonywał wyłącznie dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku innych niż transakcje zwolnione, w odniesieniu do których przysługuje odliczenie podatku naliczonego (np. w odniesieniu do usług ubezpieczeniowych czy pośrednictwa w udzielaniu kredytów, jeżeli miejscem świadczenia tych usług jest terytorium państwa trzeciego, transakcje te wymienione zostały w art. 86 ust. 9 ustawy o VAT) oraz był zwolniony od podatku na podstawie art. 113 ustawy (zwolnienie podmiotowe).

Wówczas naczelnik urzędu skarbowego wydaje postanowienie o nieprzekazaniu wniosku o dokonanie zwrotu do właściwego państwa członkowskiego. Na to postanowienie służy zażalenie. O wydaniu postanowienia podatnik jest powiadamiany również za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Jeżeli towary lub usługi, od których podatnik ubiega się o zwrot podatku od wartości dodanej, były wykorzystywane tylko częściowo do wykonywania czynności dających prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na terytorium kraju, podatnik ma obowiązek, przy określaniu kwoty zwrotu podatku, w składanym wniosku uwzględnić proporcję obliczoną zgodnie z art. 90 i 91 ustawy.

Jeżeli po złożeniu wniosku o zwrot podatku od wartości dodanej obliczona proporcja ulegnie zmianie, podmiot uprawniony uwzględnia zmianę tej proporcji oraz dokonuje odpowiedniej korekty kwot podatku do zwrotu wynikającej ze zmiany tej proporcji:

1) we wniosku o zwrot podatku od wartości dodanej składanym w roku podatkowym następującym po roku podatkowym, za który lub za którego część złożony został ten wniosek,

2) składa korektę wniosku o zwrot podatku od wartości dodanej, jeżeli w roku podatkowym następującym po roku podatkowym, za który lub za którego część złożony został ten wniosek, podatnik nie występuje o zwrot podatku.

W związku z implementacją przepisów dyrektywy przez poszczególne kraje członkowskie należy pamiętać o tym, że przepisy dyrektywy przewidują możliwość żądania przez państwo członkowskie zwrotu dodatkowych informacji lub dokumentów innych niż te zawarte we wniosku. Państwo członkowskie zwrotu określa też język lub języki, których wnioskodawca ma używać celem przedstawienia informacji zawartych we wniosku lub ewentualnych informacji dodatkowych. Ponadto państwo członkowskie zwrotu może wymagać, aby wraz z wnioskiem o zwrot podatku, wnioskodawca przedłożył drogą elektroniczną kopię faktury lub dokumentu importowego, z których wynikają kwoty do zwrotu.

Rozporządzenie ministra finansów z 24 grudnia 2009 r. w sprawie wniosków o zwrot podatku od wartości dodanej naliczonego w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. nr 224, poz. 1800).

Rozporządzenie ministra finansów w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz.U. nr 224, poz. 1801).