Zmiany w VAT w 2014 roku - podsumowanie
@RY1@i02/2013/237/i02.2013.237.071000400.806.jpg@RY2@
Rok 2014 będzie niezmierne ważny dla podatników z punktu widzenia zasad rozliczania podatku od towarów i usług. Nowelizacja przepisów dotyczących tego podatku dotknie praktycznie wszystkich podatników. Co istotne, zmiany obejmą kluczowe elementy konstrukcyjne tego podatku, tj. moment powstania obowiązku podatkowego, prawo do odliczenia, podstawę opodatkowania czy zasady fakturowania. Tym samym zmienione zostaną te przepisy, które niemal w niezmienionej formie podatnicy stosowali od kilku lub kilkunastu lat. Można w efekcie pokusić się nawet o stwierdzenie, że jest to jedna z największych modyfikacji VAT od momentu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej.
Z tego względu warto wiedzieć, na co podatnicy powinni zwrócić uwagę i jakie konsekwencje dla przyjętych przez nich zasad rozliczeń wynikają z tych zmian.
Moment powstania obowiązku
Dla większości zdarzeń gospodarczych wystawienie faktury przestanie mieć jakiekolwiek znaczenie przy określaniu momentu powstania obowiązku podatkowego, czyli momentu, w którym podatnik powinien zadeklarować i wykazać podatek należny z tytułu dokonywanych dostaw towarów czy świadczenia usług. Istotny będzie moment dostawy lub wykonania usługi. Pozostaną oczywiście nieliczne wyjątki, dla których kluczowy będzie moment wystawienie faktury lub upływ terminu płatności. Niemniej jednak będzie ich zdecydowanie mniej niż do tej pory.
Prawo do odliczenia
Prawo do odliczenia - fundamentalna cecha VAT - będzie powstawało w tym samym momencie, w którym pojawi się obowiązek podatkowy dla dostawcy lub usługodawcy. W dalszym ciągu jednak skorzystanie z prawa do obniżenia podatku należnego będzie uzależnione od posiadania faktury. Znacznie pogorszy się sytuacja podatników nabywających towary z innych państw członkowskich. W ich przypadku odliczenie, jak dla transakcji krajowych, zostanie uzależnione nie tylko od powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (tak jak ma to miejsce do końca 2013 r.), lecz także od posiadania faktury. Z tym że dla zapewnienia neutralności VAT nabycia (tj. jednoczesnego wykazania podatku należnego i naliczonego) podatnik będzie miał trzy miesiące na otrzymanie faktury.
Podstawa opodatkowania
Zniknie pojęcie obrotu, do którego przez lata przyzwyczaili się podatnicy. Podstawą opodatkowania będzie wszystko to, co stanowi zapłatę, którą dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać. Nowelizacja wprowadza również listę elementów, które powinny być wyłączone lub uwzględnione w podstawie opodatkowania. Na uwagę zasługuje wskazana wprost w ustawie o VAT konieczność zwiększenia podstawy opodatkowania o dodatkowe koszty, tj. koszty ubezpieczenia czy transportu, którymi jest obciążany nabywca przez sprzedawcę lub usługodawcę. Poza tym nowelizacja wychodzi naprzeciw tym podatnikom, który mieli do tej pory trudności z pomniejszaniem podstawy opodatkowania w związku z brakiem potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez nabywcę. Rozszerzony został bowiem katalog przypadków, w których to potwierdzenie nie jest potrzebne.
Zasady fakturowania
Faktura nie będzie musiała być wystawiona w ciągu 7 dni. Ustawa o VAT będzie dawała podatnikom czas do 15. dnia kolejnego miesiąca. Oznacza to, że podatnicy będą mogli wystawiać jedną fakturę dokumentującą wszystkie transakcji wykonane w danym okresie dla danego kontrahenta. Oczywiście jeżeli z biznesowego punktu widzenia będzie to miało sens i jeśli nie fakturują w walucie obcej, bo rozliczenia walutowe nadal utrudniać będą zasady przeliczania kwoty VAT na PLN. Jednocześnie wprowadzono dolny przedział czasowy - faktura nie może być wystawiona wcześniej niż 30 dni przed dostawa towarów lub wykonaniem usługi (z wyłączeniem niektórych dostaw, np. mediów, dzierżawy czy najmu, gdzie fakturę będzie można wystawić dowolnie wcześnie, pod warunkiem wskazania, jakiego okresu rozliczeniowego dokument ten dotyczy). Wcześniejsze fakturowanie wprost rzutuje na prawa i obowiązki po stronie nabywcy, w szczególności w zakresie prawidłowego definiowania momentu odliczenia. Faktury wystawione przed powstaniem obowiązku podatkowego i otrzymane przez nabywcę w tym okresie nie będą jeszcze dawały prawa do odliczenia. Warto też wspomnieć, że w niektórych przypadkach podatnicy nie będą musieli w ogóle wystawiać faktury (jedynie na żądanie) - dotyczy to w szczególności transakcji zwolnionych podmiotowo lub przedmiotowo z VAT.
Zarysowany powyżej zakres zmian może niestety powodować w praktyce kłopoty z usystematyzowaniem nowej wiedzy w tym zakresie oraz podjęciem właściwych działań. Aby ułatwić podatnikom ocenę tych zmian, przygotowaliśmy zestawienie tabelaryczne, w którym przedstawiamy obecne przepisy oraz te obowiązujące od 1 stycznia 2014 r., i wskazujemy ich praktyczne konsekwencje dla państwa działalności. Mamy nadzieje że opracowanie to będzie doskonałym przewodnikiem po tym coraz bardziej skomplikowanym systemie podatku od wartości dodanej.
|
WYKAZ NAJWAŻNIEJSZYCH ZMIAN DOTYCZĄCYCH OBOWIĄZKU PODATKOWEGO |
||
|
Do końca 2013 r. |
Od 1 stycznia 2014 r. |
Komentarz |
|
1. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. (...) 4. Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. 5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do faktur za częściowe wykonanie usługi. (...) 10. W przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są lokale i budynki, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia wydania, z zastrzeżeniem ust. 13 pkt 10 i 11. (...) 13. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą: 1) upływu terminu płatności, jeżeli został on określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu: a) dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego, b) świadczenia usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych, z zastrzeżeniem ust. 18, c) świadczenia usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy; 2) otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania usług : a) transportu osób i ładunków kolejami, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami, b) spedycyjnych i przeładunkowych, c) w portach morskich i handlowych, d) budowlanych lub budowlano-montażowych; 3) wystawienia faktury lub otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu dostawy: a) książek drukowanych (PKWiU ex 58.11.1) - z wyłączeniem map i ulotek, b) gazet, czasopism i magazynów, drukowanych (PKWiU ex 58.13.1 i PKWiU ex 58.14.1) - nie później jednak niż 60. dnia, licząc od dnia wydania tych towarów; jeżeli umowa przewiduje rozliczenie zwrotów wydawnictw, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury dokumentującej faktyczną dostawę, nie później jednak niż po upływie 120 dni, licząc od pierwszego dnia wydania tych wydawnictw; 4) otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze - z tytułu świadczenia na terytorium kraju usług najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze, a także usług ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia, usług w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego oraz usług stałej obsługi prawnej i biurowej; (...) 6) otrzymania zapłaty - w przypadku dostawy wysyłkowej dokonywanej za zaliczeniem pocztowym; 7) otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z dniem wystawienia faktury - z tytułu usług komunikacji miejskiej; 8) otrzymania całości lub części zapłaty - z tytułu czynności polegających na drukowaniu: a) książek (PKWiU ex 58.11.1) - z wyłączeniem map i ulotek, b) gazet, czasopism i magazynów (PKWiU ex 58.13.1 i PKWiU ex 58.14.1) - nie później jednak niż 90. dnia, licząc od dnia wykonania czynności; 9) otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze - z tytułu świadczenia na terytorium kraju usług, o których mowa w art. 28l pkt 1; 10) otrzymania całości lub części wkładu budowlanego lub mieszkaniowego, nie później jednak niż z chwilą ustanowienia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego lub ustanowienia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, lub przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, lub ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, lub wydania albo przeniesienia własności lokalu lub własności domów jednorodzinnych w przypadku czynności: a) ustanowienia na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego lub ustanowienia na rzecz członka spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, lub ustanowienia na rzecz członka odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, lub przeniesienia własności lokalu w rozumieniu przepisów o spółdzielniach mieszkaniowych, b) przeniesienia na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej własności domu jednorodzinnego w rozumieniu przepisów o spółdzielniach mieszkaniowych; 11) upływu terminu płatności - z tytułu czynności wykonywanych na rzecz członków spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, członków spółdzielni będących właścicielami lokali, osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, lub na rzecz właścicieli lokali, niebędących członkami spółdzielni, za które są pobierane opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1-2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. nr 119, poz. 1116, z późn. zm.). 14. Przepis ust. 13 pkt 2 lit. d stosuje się również do usług przyjmowanych częściowo, których odbiór jest dokonywany na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych. 15. W przypadkach określonych w ust. 10 oraz ust. 13 pkt 2-4 i 7-10 otrzymanie części zapłaty (ceny) lub części wkładu budowlanego i mieszkaniowego powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części. 16. W przypadku czynności, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z ust. 1-5. (...) |
1. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. 2. W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono zapłatę. 3. Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. 4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów, z wyjątkiem dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2. 5. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą: 1) otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu: a) wydania towarów przez komitenta komisantowi na podstawie umowy komisu, b) przeniesienia z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu własności towarów w zamian za odszkodowanie, c) dokonywanej w trybie egzekucji dostawy towarów, o której mowa w art. 18, d) świadczenia, na podstawie odrębnych przepisów, na zlecenie sądów powszechnych, administracyjnych, wojskowych lub prokuratury usług związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym, z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług, e) świadczenia usług zwolnionych od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37-41; 2) otrzymania całości lub części dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w art. 29a ust. 1; 3) wystawienia faktury w przypadkach, o których mowa w art. 106b ust. 1, z tytułu: a) świadczenia usług budowlanych lub budowlano-montażowych, b) dostawy książek drukowanych (PKWiU ex 58.11.1) - z wyłączeniem map i ulotek - oraz gazet, czasopism i magazynów, drukowanych (PKWiU ex 58.13.1 i PKWiU ex 58.14.1), c) czynności polegających na drukowaniu książek (PKWiU ex 58.11.1) - z wyłączeniem map i ulotek - oraz gazet, czasopism i magazynów (PKWiU ex 58.13.1 i PKWiU ex 58.14.1), z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług; 4) wystawienia faktury, nie później jednak niż z upływem terminu płatności, z tytułu: a) dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego, b) świadczenia usług: - telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych, - wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy, - najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze, - ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia, - stałej obsługi prawnej i biurowej - z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług. (...) 7. W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4. (...) |
Na mocy wprowadzonych zmian przyspieszony zostaje moment rozpoznania obowiązku podatkowego w odniesieniu do dostawy towarów i świadczenia usług, dla których do końca 2013 r. obowiązek podatkowy powstawał w momencie wystawienia faktury. Na bazie nowych przepisów istotna będzie data dostawy towarów / wykonania usługi. Data faktury, co do zasady, nie będzie miała żadnego znaczenia (poza wyjątkami, o których poniżej). Co za tym idzie, nie będzie możliwe np. przeniesienie obowiązku zapłaty VAT na kolejny okres, np. jeśli dostawa miała miejsce pod koniec miesiąca, a faktura zostanie wystawiona w kolejnym miesiącu. Konieczne staje się dokładne monitorowanie daty dostawy towarów, czyli momentu przeniesienia na nabywcę prawa do dysponowania towarem jak właściciel. Sama data wydania z magazynu może się okazać niewystarczająca. Istotnemu zawężeniu ulegnie zakres czynności, dla których obowiązek podatkowy w VAT jest rozpoznawany na zasadach szczególnych. Co istotne, w większości przypadków ten szczególny moment będzie wyznaczany przez datę wystawienia faktury, a nie jak do końca 2013 r. przez różne daty, takie jak: upływ terminu płatności, otrzymanie faktycznej zapłaty, upływ 30 dni od określonej daty. Warto zwrócić uwagę na: - usługi finansowe, dla których obowiązek będzie powstawał z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, - usługi budowlane - dla których istotny będzie moment wystawienia faktury, - dostawę energii elektrycznej, cieplnej, gazu, usługi telekomunikacyjne czy media - tutaj istotne będzie również moment wystawienia faktury. Co ważne, w tych przypadkach, gdzie faktura określa moment powstania obowiązku podatkowego, brak jej wystawienia przesuwa ten moment na upływ terminu na jej wystawienie lub upływ terminu płatności. Z punktu widzenia przepływów finansowych, z uwagi na kumulację obowiązku podatkowego dla dostaw rozliczanych według zasad z 2013 roku (dla świadczeń zrealizowanych w 2013 roku lecz zafakturowanych w 2014 roku) oraz według nowych zasad (dla dostaw realizowanych już po 1 stycznia) w pierwszej deklaracji za 2014 r. wystąpi istotne zwiększenie kwoty podatku do zapłaty. Należy zwrócić szczególną uwagę na: - przepisy przejściowe, - stosowanie odpowiednich kursów walutowych z uwagi na odejście od zasady, że data faktury wyznacza stosowany kurs walutowy. |
|
WYKAZ NAJWAŻNIEJSZYCH ZMIAN DOTYCZĄCYCH ODLICZANIA VAT OD SAMOCHODÓW OSOBOWYCH I PALIWA DO NICH |
||
|
Do końca 2013 r. |
Od 1 stycznia 2014 r. |
Komentarz |
|
Brak |
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86a ust. 1. |
Utrzymanie braku prawa do odliczenia w odniesieniu do nabycia paliwa do samochodów uznawanych za osobowe (zgodnie z nową definicją wynikającą z art. 86a ustawy o VAT). W 2014 roku planowane są dalsze zmiany w tym zakresie związane z uzyskaniem przez Polskę decyzji derogacyjnej ze strony Komisji Europejskiej (zmierzającej do przyznania 50 proc. prawa do odliczenia VAT w odniesieniu do paliwa). Co istotne, obecnie nie jest znany ostateczny kształt nowych przepisów. |
|
WYKAZ NAJWAŻNIEJSZYCH ZMIAN DOTYCZĄCYCH ODLICZANIA VAT OD SAMOCHODÓW OSOBOWYCH I PALIWA DO NICH |
||
|
Do końca 2013 r. |
Od 1 stycznia 2014 r. |
Komentarz |
|
Brak |
1. W przypadku nabycia: 1) samochodów osobowych, 2) innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony - kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6000 zł. 2. Przepis ust. 1 pkt 2 nie dotyczy: 1) pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van; 2) pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków; 3) pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków; 4) pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu; 5) pojazdów specjalnych - jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym wynika, że jest to pojazd specjalny; 6) pojazdów samochodowych innych niż wymienione w pkt 1-5, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi: a) 1 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 425 kg, b) 2 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 493 kg, c) 3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 500 kg; 7) pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie. 3. Przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze stanowi przedmiot działalności podatnika. 4. Dopuszczalna ładowność pojazdu oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w ust. 2 pkt 6, określona jest na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym. Pojazdy, które w dokumentach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej dopuszczalnej ładowności lub liczby miejsc, uznaje się również za samochody osobowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1. 5. Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań. 6. W przypadku gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 5, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym dokonał jego odliczenia. 7. Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio do importu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, z tym że w przypadku importu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 1, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty wynikającej z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 - nie więcej jednak niż 6000 zł. 8. W przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6000 zł. 9. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do nabytych lub importowanych części składowych zużytych do wytworzenia przez podatnika samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem przepisów ust. 4-6, jeżeli te samochody i pojazdy zostały zaliczone przez tego podatnika do środków trwałych w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. (...) |
Zmiana umożliwia odliczanie od 1 stycznia 2014 r. VAT od samochodów z kratką, które mają homologację samochodów ciężarowych (tak jak to miało miejsce przed 1 maja 2004 r.). W trakcie 2014 r. planowane są dalsze zmiany przepisów w tym zakresie - Polska wystąpiła do Komisji Europejskiej o derogację pozwalającą na dalsze ograniczanie odliczenia VAT (co ważne - na razie odliczenie np. od kosztów serwisu samochodów jest pełne, planowane jest ograniczenie odliczenia do 50 proc. kwoty podatku naliczonego). Obecnie nie jest znany ostateczny kształt nowych przepisów. |
|
WYKAZ NAJWAŻNIEJSZYCH ZMIAN DOTYCZĄCYCH TOWARÓW UŻYWANYCH ORAZ CZYNNOŚCI SPORADYCZNYCH |
||
|
Do końca 2013 r. |
Od 1 stycznia 2014 r. |
Komentarz |
|
2) dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. |
Zwalnia się od podatku: 2) dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. |
Wykreślono zwolnienie dla towarów używanych - w zamian wprowadzono zwolnienie dla dostawy towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej, jeżeli podatnikowi w momencie ich nabycia nie przysługiwało prawo do odliczenia. Zmiana ta ma również wpływ na zwolnienie dostawy samochodów, przy nabyciu których podatnikowi przysługiwało częściowe prawo do odliczenia. |
|
Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 37-41, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie. |
Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji dotyczących: 1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych; 2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy. |
Zmiana sposobu definiowana czynności wyłączonych ze współczynnika VAT. Sporadyczność sugerowała konieczność weryfikacji częstotliwości transakcji. Po zmianie istotne jest, aby czynności były pomocnicze (definicja pomocniczości wynika z orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE). W wyniku tej zmiany może się więc okazać, że niektóre transakcje nie są pomocnicze i w związku z tym powinny być uwzględnione przy liczeniu współczynnika i na odwrót - niektóre jako mające charakter pomocniczy będą z tej kalkulacji wyłączone. |
|
WYKAZ NAJWAŻNIEJSZYCH ZMIAN DOTYCZĄCYCH PODSTAWY ODLICZANIA VAT |
||
|
Do końca 2013 r. |
Od 1 stycznia 2014 r. |
Komentarz |
|
(...) 10. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje: 1) w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18; 2) w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 - w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym u nabywcy lub usługobiorcy odpowiednio od świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest usługobiorca, od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca; 2a) w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 5 - w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym od importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a; 2b) w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym od importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33b, 3) w przypadku nabycia towarów i usług, o których mowa w art. 19 ust. 13 pkt 1, jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu dotyczy - w rozliczeniu za okres, w którym przypada termin płatności; 4) w przypadku dokonania spisu z natury określonego w art. 113 ust. 5 i 7 - nie później niż w rozliczeniu za okres, w którym dokonano tego spisu; 5) w przypadku stosowania w imporcie towarów procedury uproszczonej, polegającej na wpisie do rejestru zgodnie z przepisami celnymi - za okres rozliczeniowy, w którym podatnik dokonał wpisu do rejestru; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wykazanego w tym rejestrze, z zastrzeżeniem art. 33a; 6) w przypadku decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34 - w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał decyzję; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wynikającego z decyzji. 10a. W przypadku gdy nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, o której mowa w art. 29 ust. 4a lub 4c, jest on obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym tę korektę faktury otrzymał. Jeżeli podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturze, której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu przysługuje, zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonuje tego obniżenia. 11. Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych. 12. W przypadku otrzymania faktury, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a lub lit. c, przed nabyciem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel albo przed wykonaniem usługi, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje z chwilą nabycia prawa do rozporządzania towarem lub z chwilą wykonania usługi. (...) 13. Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego. (...) 16. Podatnicy, o których mowa w art. 21 ust. 1, w odniesieniu do nabytych na terytorium kraju towarów i usług, mogą obniżyć kwotę podatku należnego w rozliczeniu za kwartał, w którym uregulowali całość lub część należności wynikającej z otrzymanej od kontrahenta faktury, nie wcześniej jednak niż z dniem otrzymania faktury. Uregulowanie należności w części daje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego odpowiadającą części uregulowanej należności. Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio. (...) |
(...) 10. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. 10a. (uchylony). 10b. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w: 1) ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny; 2) ust. 2 pkt 4 lit. c - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik: a) otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów, stanowiącą u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy, b) uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek; 3) ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek. 10c. Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi. 10d. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje: 1) w przypadku stosowania w imporcie towarów procedury uproszczonej, polegającej na wpisie do rejestru zgodnie z przepisami celnymi - za okres rozliczeniowy, w którym podatnik dokonał wpisu do rejestru; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wykazanego w dokumencie celnym stanowiącym zgłoszenie uzupełniające dotyczące tego okresu rozliczeniowego, z zastrzeżeniem art. 33a; 2) w przypadku decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 - w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał decyzję; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wynikającego z decyzji. 10e. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do nabytych przez małego podatnika towarów i usług, w okresie stosowania przez niego metody kasowej, powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonał zapłaty za te towary i usługi. 10f. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 16, powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonanej przez niego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów . 10g. W przypadku nieotrzymania w terminie, o którym mowa w ust. 10b pkt 2 lit. a, faktury dokumentującej dostawę towarów, stanowiącą u podatnika wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, podatnik jest obowiązany do odpowiedniego pomniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym upłynął ten termin. 10h. Otrzymanie przez podatnika faktury dokumentującej dostawę towarów, stanowiącą u podatnika wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie późniejszym niż określony w ust. 10b pkt 2 lit. a, upoważnia podatnika do odpowiedniego powiększenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał tę fakturę. 11. Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych. 12. (uchylony). 12a. (uchylony). 13. Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a. 13a. Jeżeli podatnik w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów oraz świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 podatnikiem jest nabywca towarów lub usług, nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10 i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od końca roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. 14. W przypadku podatników obowiązanych do dokonywania korekt kwot podatku naliczonego, o których mowa w art. 91 ust. 1 i 2, część kwoty podatku naliczonego obniżającą kwotę podatku należnego oblicza się w oparciu o proporcję właściwą dla roku podatkowego, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego niezależnie od terminu obniżenia kwoty podatku. 15. Do uprawnienia, o którym mowa w ust. 13, stosuje się odpowiednio art. 81b Ordynacji podatkowej. 16-18. (uchylone). 19. Jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy. 19a. W przypadku gdy nabywca towaru lub usługi otrzymał fakturę korygującą, o której mowa w art. 29a ust. 13 i 14, jest on obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym tę fakturę korygującą otrzymał. Jeżeli podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturze, której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu przysługuje, zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonuje tego obniżenia. 19b. W przypadku, o którym mowa w art. 29a ust. 15 pkt 4, nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym dowiedział się o warunkach, na jakich transakcja została zrealizowana. |
Uzależniono moment odliczenia od powstania obowiązku podatkowego po stronie sprzedawcy. Posiadanie faktury nadal stanowi element formalny wymagany dla wykonania prawa do odliczenia dla transakcji krajowych. Przepisy rodzą wątpliwość co do terminów odliczenia w sytuacji, gdy nabywca otrzyma fakturę z dużym opóźnieniem w stosunku do momentu powstawania obowiązku podatkowego. W szczególności nie jest jasne, czy podatnik może odliczyć VAT w rozliczeniu za okres otrzymania faktury i dwóch następnych, czy też te dwa kolejne okresy powinny być liczone od momentu powstania prawa do obniżenia podatku należnego rozumianego jako moment powstania obowiązku podatkowego. Wprowadzono obowiązek otrzymania faktury w odniesieniu do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. W razie braku faktury w ciągu trzech miesięcy od końca miesiąca, w którym powstał obowiązek podatkowy, konieczny jest zwrot podatku VAT naliczonego. Powtórne odliczenie możliwe jest dopiero po uzyskaniu faktury. Wprowadzono obowiązek korekty podatku naliczonego w oderwaniu od momentu otrzymania faktury korygującej, jeśli nabywca wie, że transakcja została rozliczona na warunkach wynikających z faktury korygującej (np. potracił on kwotę rabatu z dokonanej już płatności). Rozwiązanie to ma na celu zdyscyplinowanie podatników uporczywie uchylających się od odbioru faktur korygujących. |
|
WYKAZ NAJWAŻNIEJSZYCH ZMIAN DOTYCZĄCYCH PODSTAWY OPODATKOWANIA |
||
|
Do końca 2013 r. |
Od 1 stycznia 2014 r. |
Komentarz |
|
1. Podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. (...) 4. Podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b. 4a. W przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano. 4b. Warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi nie stosuje się w: 1) eksporcie towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów; 2) dostawie towarów i świadczeniu usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju; 3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy; 4) pozostałych przypadkach, jeżeli w wystawionej fakturze, do której odnosi się korekta, nie wykazano kwoty podatku. 4c. Przepis ust. 4a stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna. (...) |
1. Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. (...) 6. Podstawa opodatkowania obejmuje: 1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku; 2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy. 7. Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot: 1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty; 2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży; 3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku. (...) 10. Podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o: 1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen; 2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12; 3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło; 4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1. 11. Do podstawy opodatkowania nie wlicza się wartości opakowania, jeżeli podatnik dokonał dostawy towaru w opakowaniu zwrotnym, pobierając kaucję za to opakowanie lub określając taką kaucję w umowie dotyczącej dostawy towaru. 12. W przypadku niezwrócenia przez nabywcę opakowania, o którym mowa w ust. 11, podstawę opodatkowania podwyższa się o wartość tego opakowania: 1) w dniu następującym po dniu, w którym umowa przewidywała zwrot opakowania - jeżeli tego opakowania nie zwrócono w terminie określonym w umowie; 2) 60. dnia od dnia wydania opakowania - jeżeli w umowie nie określono terminu zwrotu tego opakowania. 13. W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano . 14. Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna. 15. Warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę nie stosuje się w przypadku: 1) eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów; 2) dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju; 3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy; 4) gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca towaru lub usługobiorca wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi w fakturze korygującej. 16. W przypadku, o którym mowa w ust. 15 pkt 4, obniżenie podstawy opodatkowania następuje nie wcześniej niż w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym zostały łącznie spełnione przesłanki określone w ust. 15 pkt 4 |
Modernizacja zasad dotyczących ustalenia podstawy opodatkowania, a w konsekwencji ich większa przejrzystość i czytelność - odejście od definicji obrotu w celu ujednolicenia polskich przepisów z regulacjami dyrektywy 2006/112. Wprowadzenie wymogu zwiększania podstawy opodatkowania o wszelkie koszty dodatkowe, którymi nabywcę obciąża sprzedawca. Wyłączenie z podstawy opodatkowania: l rabatów za wcześniejszą płatność (uwaga - wątpliwość, czy możliwe jest fakturowanie bez rabatu i późniejsze wystawienie faktury korekty), l zwrotu wydatków ponoszonych w imieniu i na rzecz podmiotu trzeciego (przy czym wyłączenie jest obwarowane koniecznością spełnienia warunków formalnych). Odejście od obowiązku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej zmniejszającej podatek należny w sytuacji, gdy uzyskanie tego potwierdzenia byłoby nadmiernie utrudnione, to umożliwi podatnikom dokonanie korekt w odniesieniu do rozliczeń z nabywcami uchylającymi się przed odbiorem faktur korygujących. |
|
WYKAZ NAJWAŻNIEJSZYCH ZMIAN DOTYCZĄCYCH FAKTUR |
||
|
Do końca 2013 r. |
Od 1 stycznia 2014 r. |
Komentarz |
|
Brak |
Art. 112a. 1. Podatnicy przechowują: 1) wystawione przez siebie lub w swoim imieniu faktury, w tym faktury wystawione ponownie, 2) otrzymane faktury, w tym faktury wystawione ponownie - w podziale na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia lub otrzymania do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. 2. Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju są obowiązani do przechowywania faktur na terytorium kraju. 3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli faktury są przechowywane poza terytorium kraju w formie elektronicznej w sposób umożliwiający organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej, za pomocą środków elektronicznych, dostęp online do tych faktur. 4. Podatnicy zapewniają organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur, o których mowa w ust. 1, a w przypadku faktur przechowywanych w formie elektronicznej - również bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych. |
Zrównano wymogi dotyczące przechowywania faktur papierowych oraz elektronicznych. Wprowadzono obowiązek takiego przechowywania faktur papierowych, aby zapewnić ich autentyczność, integralność i czytelność (dotychczas taki wymóg dotyczył wyłącznie faktur elektronicznych). |
|
Art. 106.1. Ustawy o VAT - Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. (...) 4. Podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury. (...) |
(...) Art. 106b.2. Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3. (...) 3. Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą: 1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 - jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, 2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118 - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty. |
Zasadniczą zmianą w zakresie fakturowania jest wyłączenie obowiązku wystawiania faktur dla transakcji zwolnionych z VAT (przedmiotowo i podmiotowo, tj. świadczenie usług finansowych, ubezpieczeniowych czy edukacyjnych). Faktury takie muszą być wystawione wyłącznie na żądanie nabywcy. |
|
§ 6.1. Rozporządzenia - Podatnik, podatnik podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze albo osoba prawna niebędąca takim podatnikiem, nabywający towary lub usługi od podatnika, o którym mowa w § 4, mogą wystawiać w jego imieniu i na jego rzecz faktury dokumentujące: 1) dokonanie sprzedaży przez podatnika na rzecz tego podmiotu, 2) otrzymanie należności, o której mowa w art. 19 ust. 11 ustawy, oraz 3) dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w § 26a pkt 2 lit. b - jeżeli istnieje wcześniejsze porozumienie między tymi dwiema stronami i pod warunkiem, że istnieje określona procedura zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego tych czynności. 2. Faktury może wystawiać w imieniu i na rzecz podatnika, o którym mowa w § 4, również upoważniona przez niego osoba trzecia, w szczególności jego przedstawiciel podatkowy. |
Art. 106d. 1. Podmiot, o którym mowa w art. 106b ust. 1 pkt 1, nabywający towary lub usługi od podatnika może wystawiać w imieniu i na rzecz tego podatnika faktury: 1) dokumentujące dokonanie przez podatnika sprzedaży na rzecz tego podmiotu, 2) o których mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, 3) dokumentujące dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 lit. b - jeżeli ten podmiot i ten podatnik wcześniej zawarli umowę w sprawie wystawiania faktur w imieniu i na rzecz tego podatnika, w której została określona procedura zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego tych czynności. 2. Faktury może wystawiać w imieniu i na rzecz podatnika również upoważniona przez niego osoba trzecia, w szczególności jego przedstawiciel podatkowy, o którym mowa w art. 18a. (...) |
Ograniczono formalności związane z samofakturowaniem. Wprowadzono formalną możliwość wystawiania faktur przez podmiot trzeci (poprzednio brak specyficznego przepisu, dopuszczalne na bazie interpretacji podatkowych). |
|
§ 9.1. Rozporządzenia - Fakturę wystawia się nie później niż 7. Dnia od wydania towaru lub wykonania usługi z zastrzeżeniem ust. 2-5, § 10-12 i § 16 ust. 2. (...) § 10.1 Rozporządzenia - Jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część należności, w odniesieniu do której zgodnie z ustawą powstaje obowiązek podatkowy, fakturę wystawia się nie później niż 7. dnia od dnia, w którym ją otrzymano. (...) § 11. 1. Rozporządzenia - W przypadkach określonych w art. 19 ust. 10, ust. 13 pkt 1-4 i 7-11 oraz ust. 16a i 16b ustawy fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego. 2. Faktury, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego. 3. Przepis ust. 2 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostaw energii elektrycznej i cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy, jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy. (...) § 17. Pkt 2 Rozporządzenia - Za fakturę uznaje się dokumenty dotyczące usług pośrednictwa finansowego zwolnionych od podatku (...). (...) |
Art. 106i. 1. Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-8. 2. Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy. 3. Fakturę wystawia się nie później niż: 1) 30. dnia od dnia wykonania usług - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. a; 2) 60. dnia od dnia wydania towarów - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. b, z zastrzeżeniem ust. 4; 3) 90. dnia od dnia wykonania czynności - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. c. 4. W przypadku dostawy towarów, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. b, gdy umowa przewiduje rozliczenie zwrotów wydawnictw, fakturę wystawia się nie później niż 120. dnia od pierwszego dnia wydania towarów. 5. W przypadku, o którym mowa w art. 29a ust. 12, fakturę wystawia się nie później niż: 1) 7. dnia od określonego w umowie dnia zwrotu opakowania; 2) 60. dnia od dnia wydania opakowania, jeżeli w umowie nie określono terminu zwrotu opakowania. 6. W przypadkach, o których mowa w art. 106b ust. 3, fakturę wystawia się: 1) zgodnie z ust. 1 i 2 - jeżeli żądanie wystawienia faktury zostało zgłoszone do końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty; 2) nie później niż 15. dnia od dnia zgłoszenia żądania - jeżeli żądanie wystawienia faktury zostało zgłoszone po upływie miesiąca, o którym mowa w pkt 1. 7. Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed: 1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi; 2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub części zapłaty. 8. Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia usług, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy. (...) |
Wydłużeniu i uelastycznieniu ulegają terminy wystawienia faktur dokumentujących wykonanie usług lub dostawę towarów. Wprowadzono szczegółowe terminy na wystawienie faktury - terminy te w specyficznych przypadkach mają istotne znaczenie dla powstania obowiązku podatkowego, w sytuacji gdy podatnik nie wystawił lub wystawił fakturę z opóźnieniem. Możliwe będzie także wystawienie faktury VAT wzywającej do zapłaty zaliczki (nie jak dotychczas, kiedy to faktura mogła być wystawiona wyłącznie po otrzymaniu zaliczki). Faktury na dostawy m.in. mediów mogą być wystawione dowolnie wcześnie, pod warunkiem wskazania, jakiego okresu dotyczą. Wprowadzono nie tylko górny przedział czasowy na wystawienie faktury (tj. 15. dzień kolejnego miesiąca) ale również dolny: faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 30 dni przed dostawą towaru, wykonaniem usługi czy otrzymaniem zaliczki. Takie sformułowanie rodzi naturalne pytania o konsekwencje dla podatnika naruszenia tych terminów. Ustawa o VAT w tym zakresie nie jest niestety pomocna. |
[1] Rozporządzenie Ministra Finansów z 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 68, poz. 360 oraz Dz.U. z 2012 r. poz. 1428, poz. 140 i 1485).
@RY1@i02/2013/237/i02.2013.237.071000400.807.jpg@RY2@
Dorota Pokrop dyrektor w Dziale Doradztwa Podatkowego EY
Dorota Pokrop
dyrektor w Dziale Doradztwa Podatkowego EY
@RY1@i02/2013/237/i02.2013.237.071000400.808.jpg@RY2@
Roman Namysłowski dyrektor w Dziale Doradztwa Podatkowego EY
Roman Namysłowski
dyrektor w Dziale Doradztwa Podatkowego EY
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu