W gastronomii stosuje się różne stawki opodatkowania

Powszechnie działalność gastronomiczna kojarzy się ze świadczeniem usług. I co do zasady tak właśnie jest, tj. konsekwencją prowadzenia działalności gospodarczej w tym zakresie jest świadczenie usług klasyfikowanych na gruncie PKWiU jako usługi związane z wyżywieniem (dział 56 PKWiU). W świetle PKWiU wyróżnić można:

1) usługi gastronomiczne w ścisłym rozumieniu, tj. obejmujące usługi restauracji i pozostałych placówek gastronomicznych (PKWiU 56.1),

2) usługi gastronomiczne w szerokim rozumieniu, tj. obejmujące również usługi przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering) i pozostałe usługi gastronomiczne (PKWiU 56.2) oraz usługi przygotowywania i podawania napojów (PKWiU 56.3).

W dalszej części artykułu wykorzystywane będzie - o ile nie zostanie wskazane inaczej - szerokie rozumienie pojęcia usług gastronomicznych.

Nie zawsze jednak czynności wykonywane w ramach działalności gastronomicznej stanowią świadczenie usług. Niekiedy - jak wynika z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zob. wyroki z 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 oraz z 10 marca 2011 r. w połączonych sprawach C-497/09, C-499/09, C-501/09 i C-502/09) oraz z przepisów unijnych (zob. art. 6 unijnego rozporządzenia wykonawczego Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - sprzedaż posiłków stanowi dostawę towarów (Dostawy gotowych posiłków i dań - PKWiU 10.85). [przykład 1]

Powstawanie obowiązku

Obowiązek podatkowy w przypadku czynności wykonywanych w ramach działalności gastronomicznej powstaje na zasadach ogólnych. A zatem:

1) w przypadku świadczenia usług gastronomicznych obowiązek podatkowy powstaje z chwilą ich wykonania, a w przypadkach gdy ich wykonanie powinno być potwierdzone fakturą - z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż 7. dnia, licząc od dnia wykonania usług (zob. art. 19 ust. 1 i 4 ustawy o VAT); w przypadku otrzymania części lub całości należności przed wykonaniem usługi gastronomicznej obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania tej należności w tej części (zob. art. 19 ust. 11 ustawy o VAT), [przykład 2]

2) w przypadku sprzedaży posiłków stanowiącej dostawy towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania posiłków, a w przypadkach gdy ich wydanie powinno być potwierdzone fakturą - z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż 7. dnia, licząc od dnia wykonania usług (zob. art. 19 ust. 1 i 4 ustawy o VAT); w przypadku otrzymania części lub całości należności przed wydaniem posiłków obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania tej należności w tej części (zob. art. 19 ust. 11 ustawy o VAT).

Decyduje miejsce

Za miejsce świadczenia usług restauracyjnych i cateringowych przyjmuje się, co do zasady, miejsce, w którym usługi te są faktycznie wykonywane (zob. art. 28i ust. 1 ustawy o VAT). Z kolei miejsce świadczenia dostaw gotowych posiłków i dań znajduje się najczęściej w miejscu, w którym posiłki te są wydawane (zob. art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT) albo - gdy gotowe posiłki lub dania są wysyłane do nabywcy - miejsce rozpoczęcia wysyłki gotowych posiłków i dań (zob. art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT).

Brzmienie tych przepisów oznacza, że czynności wykonywane w ramach działalności gastronomicznej w Polsce podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce niezależnie od tego, na rzecz kogo są świadczone (mające rzadkie zastosowanie wyjątki dotyczą czynności wykonywanych na pokładach statków, statków powietrznych lub pociągów - zob. art. 28i ust. 2 oraz art. 22 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT). W szczególności w Polsce podlega opodatkowaniu świadczenie wykonywanych w Polsce usług restauracyjnych i cateringowych na rzecz podatników zagranicznych (dotyczy to również refakturowania takich usług - zob. przykładowo interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 4 lipca 2011 r., nr ILPP4/443-279/11-2/JKa). [przykład 3]

Podstawy ustalania

Podstawa opodatkowania przy świadczeniu usług gastronomicznych oraz dostawach gotowych posiłków i dań ustalana jest na zasadach ogólnych, tj. stanowi ją kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej (zob. art. 29 ust. 1 ustawy o VAT).

Zdarza się, iż w związku ze świadczeniem usług gastronomicznych pobierane są dodatkowe opłaty, np. opłaty za rezerwację stolika czy za obsługę. Opłaty takie - jako element świadczenia należnego od nabywcy - powiększają podstawę opodatkowania świadczonych usług gastronomicznych (nie jest prawidłowe opodatkowywanie czynności odpowiadających tym opłatom jako odrębnie świadczone usługi). Potwierdzają to organy podatkowe w udzielanych wyjaśnieniach, czego przykładem może być dotycząca opłat za jednorazowe naczynia interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 7 czerwca 2010 r. (nr IBPP3/443-149/10/BWo). Czytamy w niej, że "poniesione koszty związane z wydaniem posiłku w naczyniu jednorazowego użycia zwiększają kwotę należną od nabywcy z tytułu świadczonej usługi, co oznacza, że podstawa opodatkowania na paragonie fiskalnym dokumentującym świadczoną usługę gastronomiczną powinna obejmować również kwotę stanowiącą koszt naczynia jednorazowego użycia, w którym sprzedawany jest posiłek. Tym samym przedmiotowe świadczenie powinno zostać zaewidencjonowane przy użyciu kasy rejestrującej pod jedną pozycją według stawki właściwej dla świadczonej usługi". [przykład 4]

Inaczej ma się rzecz w przypadku dobrowolnie przekazywanych napiwków (również płaconych za pomocą karty płatniczej). Jak czytamy w interpretacji indywidualnej dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 17 marca 2009 r. (nr ILPP1/443-20/09-2/AK), "w przypadku gdy kwoty napiwków są świadczeniem klienta całkowicie dobrowolnym, niewyodrębnionym na rachunku wystawionym dla nabywcy usługi gastronomicznej, pozostającym poza stosowanym cennikiem świadczonych usług oraz prowadzoną przez Wnioskodawcę ewidencją dla potrzeb podatku od towarów i usług, jako suma pieniędzy adresowana i przekazana na rzecz pracownika bezpośrednio świadczącego obsługę nagrodzoną napiwkiem - nie stanowi dla podatnika prowadzącego lokal gastronomiczny obrotu będącego podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług w myśl art. 29 ust. 1 ustawy".

Jaka wysokość

Wysokość VAT przy czynnościach wykonywanych w ramach działalności gastronomicznej zależy, co do zasady, od tego, czy czynności te stanowią z punktu widzenia VAT świadczenie usług czy dostawę towarów. I tak świadczenie usług gastronomicznych jest, co do zasady, opodatkowane stawką 8-proc. na podstawie par. 7 ust. 1 pkt 1 w zw. z poz. 7 załącznika nr 1 do rozporządzenia ministra finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Z kolei dokonywane w ramach działalności gastronomicznej dostawy towarów opodatkowane są, co do zasady, stawką 5-proc. (na podstawie art. 41ust. 2a w zw. z poz. 28 załącznika nr 11 do ustawy o VAT jako dostawy gotowych posiłków i dań; wyjątek dotyczy opodatkowanych stawką podstawową 23-proc. gotowych posiłków i dań o zawartości alkoholu powyżej 1,2 proc.).

Z opodatkowania stawką 5-proc. nie korzystają zaś m.in. dostawy gofrów. Dostawy takie opodatkowane są podatkiem według stawki 8-proc. (na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 34 załącznika nr 3 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT).

Fakturowanie

Istnieją pewne wątpliwości co do sposobu fakturowania świadczonych w ramach działalności gastronomicznej usług (w przypadku świadczonych w ramach tej działalności dostaw towarów wątpliwości takie raczej nie istnieją). Przede wszystkim nie jest jasne, czy na fakturach takich wystarczające jest określenie "usługa gastronomiczna", czy też konieczne jest wskazywanie na fakturach potraw zamawianych przez klientów.

W mojej ocenie wymaganie od podatników wskazywania na fakturach potraw zamawianych przez klientów pozbawione jest podstawy prawnej. Za brakiem takiego obowiązku przemawia również to, że świadczenie usług gastronomicznych obejmuje nie tylko wydanie potraw, ale również wiele innych świadczeń (np. zapewnienie odpowiedniego nastroju, doradzanie w wyborze potraw, przekazanie zamówienia do kuchni, przygotowanie sztućców oraz nakryć stołowych, ułożenie dań na talerzach i podanie ich klientom, posprzątanie po posiłku).

Organy podatkowe zgadzają się na takie rozwiązanie, pod warunkiem że do egzemplarza faktury pozostającego u sprzedawcy dołączony zostanie paragon (ewentualnie - w przypadku braku paragonu - inny dokument, np. zestawienie) szczegółowo wymieniający zamówione potrawy. Jak czytamy w interpretacji indywidualnej dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 21 września 2010 r. (nr ITPP1/443-600/10/KM), "skoro przepisy ustawy i rozporządzeń wykonawczych nie określają odrębnych zasad dokumentowania tego typu czynności, nie wymagają szczegółowego wyodrębnienia nazw poszczególnego asortymentu, który wchodzi w zakres świadczenia, w tej konkretnej sprawie, w przypadku sprzedaży przez Wnioskodawcę usług gastronomicznych sklasyfikowanych według PKWiU 55.11.30 - usługi gastronomiczne w restauracjach, przedstawiony sposób ich dokumentowania wystawianą na żądanie klienta fakturą pozwala - w powiązaniu z załączonym paragonem fiskalnym - na jednoznaczne ich określenie umożliwiające właściwe przyporządkowanie do stawek podatków".

Wątpliwości dotyczą również sposobu wykazywania na fakturach dokumentujących świadczenie usług gastronomicznych sprzedaży napojów i towarów, których sprzedaż nie korzysta z obniżonej stawki 8 proc. W mojej ocenie wystarczające jest wskazanie na fakturze części usługi gastronomicznej opodatkowanej stawką 23 proc. (nie jest konieczne wykazywanie poszczególnych napojów i towarów na fakturze). Podobne stanowisko - pod warunkiem dołączenia do kopii faktury paragonu szczegółowo wymieniającego elementy zamówienia - reprezentują organy podatkowe (zob. przykładowo cytowaną powyżej interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 21 września 2010 r., nr ITPP1/443-600/10/KM). [przykład 5]

Kasy rejestrujące

Podatnicy prowadzący działalność gastronomiczną bardzo rzadko (zwłaszcza od 1 stycznia 2013 r.) mogą korzystać ze zwolnień z obowiązku ewidencjonowania. W konsekwencji zdecydowana większość takich podatników ewidencjonuje sprzedaż na rzecz osób prywatnych za pomocą kas rejestrujących.

Podobnie jak w przypadku fakturowania wątpliwości budzi to, jak bardzo szczegółowa powinna być treść wystawianych paragonów. W zasadzie z takich samych względów jak w przypadku fakturowania można bronić stanowiska, że wystarczające jest wystawianie paragonów o treści "usługa gastronomiczna" (podobnie przykładowo dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 17 kwietnia 2012 r., nr IPPP2/443-238/12-2/KOM).

Można się jednak również spotkać ze stanowiskiem przeciwnym, tj. uznającym, że wystawianie paragonów o tak ogólnej treści nie jest dopuszczalne (zob. przykładowo interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 2 lipca 2010 r., nr IBPP4/443-646/10/AZ). Wydaje się, że na gruncie przepisów obowiązujących od 1 kwietnia 2013 r. (od tego dnia obowiązuje przepis nakazujący wskazywanie na paragonach fiskalnych nazwy towaru lub usługi pozwalających na jednoznaczną ich identyfikację - zob. par. 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących) to właśnie stanowisko jest prawidłowe. Podatnicy świadczący usługi gastronomiczne powinni zatem unikać wystawiania paragonów o ogólnej treści typu "usługa gastronomiczna". [przykład 6]

Metody uproszczone

Spośród dwóch uproszczonych metod obliczania podatku określonych przepisami art. 84 i 85 ustawy o VAT podatnicy prowadzący działalność gastronomiczną mogą korzystać przede wszystkim z drugiej z nich, tj. mogą ustalać kwoty podatku należnego uproszczoną metodą w stu. [przykład 7] Mogą zatem obliczać kwotę podatku należnego jako iloczyn wartości dostawy i stawki:

1) 18,70 proc. - dla towarów i usług objętych stawką podatku 23 proc.,

2) 7,41 proc. - dla towarów i usług objętych stawką podatku 8 proc.,

3) 4,76 proc. - dla towarów i usług objętych stawką podatku 5 proc.

Korzystanie przez podatników prowadzących działalność gastronomiczną z uproszczonej metody obliczania podatku należnego określonej w art. 84 ustawy o VAT jest możliwe tylko w zakresie, w jakim sprzedają oni towary w stanie nieprzetworzonym (zob. przykładowo interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 21 listopada 2011 r., nr IBPP2/443-944/11/ICz). W zakresie tym podatnicy prowadzący działalność gastronomiczną - o ile nie są obowiązani do prowadzenia ewidencji sprzedaży za pomocą kas rejestrujących (co - jak zostało wskazane powyżej - jest rzadko spotykaną sytuacją) - mogą w celu obliczenia kwoty podatku należnego dokonać podziału sprzedaży towarów w danym okresie rozliczeniowym w proporcjach wynikających z udokumentowanych zakupów z tego okresu, w którym dokonano zakupu (zob. art. 84 ust. 1 ustawy o VAT).

Odliczanie podatku naliczonego

Przedsiębiorcy świadczący usługi gastronomiczne mogą korzystać z prawa do odliczenia na zasadach ogólnych, a więc w zakresie, w jakim towary i usługi przez nich nabywane są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (zob. art. 86 ust. 1 ustawy o VAT). Obowiązują ich przy tym standardowe ograniczenia i wyłączenia prawa do odliczenia, w tym przepis wyłączający możliwość odliczania podatku naliczonego przy zakupie usług gastronomicznych (zob. art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT). A zatem gastronomicy nabywający usługi gastronomiczne w celu ich odsprzedaży swoim klientom nie są, co do zasady, uprawnieni do odliczania podatku naliczonego z tego tytułu.

Należy jednak zauważyć, że pojęcie usług gastronomicznych na użytek stosowania wyłączenia, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, rozumiane jest wąsko, tj. za usługi gastronomiczne, których dotyczy to wyłączenie, uznaje się tylko klasyfikowane w grupie 56.1 PKWiU usługi restauracji i pozostałych placówek gastronomicznych. Wyłączenie to nie dotyczy - jak się przyjmuje - klasyfikowanych w grupie 56.2 usług przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering) i pozostałych usług gastronomicznych (w tym klasyfikowanych w grupowaniu 56.29.20.0 usług stołówkowych) oraz klasyfikowanych w grupowaniu 56.3 usług przygotowywania i podawania napojów (zob. przykładowo interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 6 listopada 2012 r., nr ILPP4/443-362/12-2/BA czy interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 25 kwietnia 2013 r., nr IPPP3/443-307/13-2/MKw). Nabywający takie usługi podatnicy świadczący usługi gastronomiczne (jak również klienci takich podatników) uprawnieni są zatem do odliczania podatku naliczonego.

WAŻNE

Czynności wykonywane w ramach działalności gastronomicznej w Polsce podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce, niezależnie od tego, na rzecz kogo są świadczone

WAŻNE

Dodatkowe opłaty, np. za rezerwację stolika czy za obsługę, jako element świadczenia należnego od nabywcy powiększają podstawę opodatkowania świadczonych usług gastronomicznych. Nie jest więc prawidłowe opodatkowywanie czynności odpowiadających tym opłatom jako odrębnie świadczone usługi

WAŻNE

Przedsiębiorcy nabywający usługi gastronomiczne w celu ich odsprzedaży swoim klientom nie są, co do zasady, uprawnieni do odliczania podatku naliczonego z tego tytułu

Czynności opodatkowane

Wykonywane w ramach działalności gastronomiczne czynności uznaje się za:

1) świadczenie usług, jeżeli czynności te polegają na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi, pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie, takimi jak: nakrycie do stołu, doradzanie klientowi i objaśnianie szczegółów dotyczących posiłków w menu, podawanie do stołu i sprzątanie po zakończeniu konsumpcji; ponadto w przypadku świadczenia usług gastronomicznych do dyspozycji klienta pozostaje infrastruktura, w tym jadalnia z pomieszczeniami sąsiadującymi (np. łazienką czy szatnią), umeblowaniem czy zastawą stołową; dostarczanie żywności lub napojów lub żywności i napojów w przypadkach takich stanowi jedynie element większej całości, w której muszą przeważać usługi;

2) dostawy towarów, jeżeli czynności te polegają na dostarczeniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo dostawy gotowej lub niegotowej żywności i napojów, wraz z ich transportem lub bez niego, ale bez żadnych innych usług wspomagających.

Bez preferencji

Stawka 8-proc. nie ma zastosowania do dokonywanej w ramach świadczenia usług gastronomicznej sprzedaży:

1) napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2 proc.,

2) napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5 proc.,

3) napojów, przy przygotowywaniu których jest wykorzystywany napar z kawy lub herbaty, niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowywanym napoju,

4) napojów bezalkoholowych gazowanych,

5) wód mineralnych,

6) innych towarów w stanie nieprzetworzonym opodatkowanych stawką podstawową 23 proc.

Sprzedaż wymienionych napojów i towarów opodatkowana jest stawką podstawową 23 proc.

Co wynika z interpretacji

Stawka 5-proc. ma zastosowanie, m.in., do klasyfikowanej jako dostawy towarów sprzedaży (zwłaszcza sprzedaży na wynos):

1) zapiekanek, hot-dogów, hamburgerów, kebabów czy frytek (zob. przykładowo interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 7 maja 2012 r., nr ITPP1/443-103/12/BJ),

2) dań mięsnych, rybnych, pierogów, placków, sałatek czy zup dowożonych pod adres wskazany przez klienta przy płatności w kasie, odbieranych na wynos w kasie albo przez okienko znajdujące się na zewnątrz lokalu (zob. przykładowo interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 28 listopada 2012 r., nr IPPP1/443-849/12-2/MPe),

3) lodów (zob. przykładowo interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 19 marca 2013 r., nr IPPP1/443-140/13-5/AW),

4) pizzy (zarówno sprzedaż pizzy na wynos w lokalu, jak i sprzedaż pizzy dostarczanej do domu klienta; zob. przykładowo interpretację dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 7 listopada 2012 r., nr IPPP1/443-893/12-2/MP),

5) popcornu (na podstawie art. 41 ust. 2a w zw. z poz. 22 załącznika nr 10 do ustawy o VAT; zob. przykładowo interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 12 kwietnia 2012 r., nr IBPP2/443-38/12/RSz),

6) soków owocowych (na podstawie art. 41 ust. 2a w zw. z poz. 19 oraz poz. 31 załącznika nr 10 do ustawy o VAT; zob. przykładowo interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 4 kwietnia 2013 r., nr IPPP1/443-234/13-5/AW).

PRZYKŁAD 1

Sprzedaż w lokalu i na wynos

Podatnik prowadzi pizzerię nad morzem. Oferuje konsumpcję pizzy na miejscu (w lokalu podatnika), sprzedaż pizzy na wynos (w tym w kawałkach) oraz dowóz pizzy. Świadczeniem usług gastronomicznych jest w tej sytuacji tylko sprzedaż pizzy konsumowanej na miejscu. Sprzedaż pizzy na wynos oraz sprzedaż pizzy z dowozem stanowi z punktu widzenia VAT dostawę towarów.

PRZYKŁAD 2

Zapłata w częściach

Podatnik prowadzi restaurację. 20 lipca otrzymał zamówienie na obiad dla 20 osób, który odbył się 28 lipca. W dniu otrzymania zamówienia podatnik otrzymał zaliczkę w wysokości 30 proc. Spowodowało to powstanie w tej części obowiązku podatkowego z tytułu świadczenia usługi gastronomicznej. Reszta należności została uregulowana w dniu zamówionego obiadu. W tej sytuacji jeżeli:

1) nabywcą (zamawiającym) usługę jest osoba prywatna (a precyzyjniej - osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej lub rolnik ryczałtowy), która nie zażądała wystawienia faktury - obowiązek podatkowy w pozostałej części powstał 28 lipca (tj. w dniu wykonania usługi),

2) nabywcą usługi jest inny podmiot niż osoba prywatna (albo osoba prywatna, która nie zażądała wystawienia faktury) - obowiązek podatkowy w pozostałej części powstał w dniu wystawienia faktury, nie później jednak niż 4 sierpnia 2013 r.

PRZYKŁAD 3

Biesiada dla cudzoziemca

Podatnik prowadzący restaurację zorganizował biesiadę dla niemieckiego przedsiębiorcy. Miejsce świadczenia takiej usługi gastronomicznej znajduje się na terytorium Polski (a nie w Niemczech, tj. w państwie siedziby niemieckiego nabywcy usługi), a więc podlega ona opodatkowaniu VAT w Polsce (na takich samych zasadach jak w przypadku zorganizowania biesiady dla polskiego przedsiębiorcy).

PRZYKŁAD 4

Opłata za obsługę

Podatnik prowadzący restaurację do wszystkich cen w menu dolicza 5-proc. opłatę "za obsługę". Opłata ta stanowi element podstawy opodatkowania z tytułu świadczenia usług gastronomicznych i podlega opodatkowaniu stawką właściwą dla tych usług (stawką 8-proc. w zakresie, w jakim usługi gastronomiczne świadczone przez podatnika opodatkowane są stawką 8-proc., i stawką 23-proc. w zakresie, w jakim w ramach świadczenia przez podatnika usług gastronomicznych sprzedaje on napoje i towary opodatkowane stawką 23-proc.).

PRZYKŁAD 5

Szczegółowa dokumentacja

Podatnik wystawia fakturę dokumentującą usługę gastronomiczną składającą się z dwudaniowego obiadu, deserów oraz napojów (piwo, cola, soki). Wystawiając taką fakturę, może ograniczyć się do dwóch pozycji, tj. usługi gastronomicznej w części opodatkowanej stawką 8-proc. (posiłki oraz soki) oraz w części opodatkowanej stawką 23-proc. (piwo, cola). Wskazane jest jednak, aby do pozostającego u podatnika egzemplarza faktury dołączony został paragon lub inny dokument szczegółowo wskazujący zamówione potrawy i napoje.

PRZYKŁAD 6

Dane na paragonie

Wróćmy do przykładu nr 5. Jeżeli podatnik oprócz faktury wystawia paragon (przypomnieć bowiem należy, że wystawianie faktur nie zwalnia, co do zasady, podatników z obowiązku wystawiania paragonów) wskazane jest, aby nie był to paragon o treści podobnej do faktury, tj. zawierający dwie pozycje (opodatkowane - odpowiednio - stawką 8-proc. i 23-proc.) zatytułowane ,,usługa gastronomiczna". Ze względu na obowiązek stosowania na paragonach nazw towarów lub usług pozwalających na jednoznaczną ich identyfikację wskazane jest wymienienie wszystkich posiłków i napojów na paragonie.

PRZYKŁAD 7

Metoda w stu

Podatnik prowadzący restaurację ma w swojej ofercie m.in., posiłki za 25 zł i 37 zł brutto oraz wodę mineralną za 5 zł brutto. W celu ustalania podatku należnego podatnik może przyjmować, że kwota podatku przy sprzedaży:

1) posiłków za 25 zł wynosi 1,85 zł (25 zł x 7,41 proc.),

2) posiłków za 37 zł wynosi 2,22 zł (30 zł x 7,41 proc.),

3) wody mineralnej za 5 zł wynosi 0,94 zł (5 x 18,70 proc.).

@RY1@i02/2013/199/i02.2013.199.071000600.805.jpg@RY2@

Tomasz Krywan  doradca podatkowy

Tomasz Krywan

 doradca podatkowy

Podstawa prawna

Art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 19 ust. 1, 4 i 11, art. 22 ust. 1 pkt 1, art. 28i, art. 29 ust. 1, art. 41 ust. 2 w zw. z załącznikiem nr 3, art. 41 ust. 2a w zw. z załącznikiem nr 10, art. 84 i 85, art. 86 ust. 1, art. 88 ust. 1 pkt 4, art. 106, art. 111 ust. 1, art. 113 oraz art. 146a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.). Art. 6 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 77/1 z 23 marca 2011 r.). Par. 7 ust. 1 pkt 1 w zw. z poz. 7 załącznika nr 1 oraz par. 13 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia ministra finansów z 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 247 z późn. zm.). Par. 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia ministra finansów z 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz.U. poz. 363).