Przy najmie rozliczenia z fiskusem są bardzo skomplikowane

Umowy najmu nie należy mylić z umowami użyczenia i dzierżawy. Od umowy użyczenia umowę najmu różni jej odpłatność (zatem umowa nieodpłatnego najmu to z punktu widzenia przepisów kodeksu cywilnego w istocie umowa użyczenia). Z kolei w porównaniu z umową dzierżawy umowa najmu nie pozwala na pobieranie pożytków z oddanej w używanie rzeczy.

Wynajmujący jako podatnicy...

Na gruncie VAT konsekwencją najmu jest świadczenie usług najmu. Podlega ono opodatkowaniu VAT, jeżeli wynajmującym jest podatnik VAT, który działa w charakterze podatnika.

Warunek ten jest najczęściej spełniony, gdyż ustawa o VAT zawiera wyjątkowo szeroką definicję działalności gospodarczej (podatnikami VAT są podmioty wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu VAT, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności - art. 15 ust. 1 ustawy o VAT). Działalność tę stanowią między innymi czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zob. art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT). Powoduje to, że - jak czytamy w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 12 kwietnia 2012 r. (sygn. akt I SA/Op 83/12) - "podatnikiem jest podmiot czerpiący stałe korzyści (pożytki) z udostępnienia za wynagrodzeniem rzeczy lub dóbr niematerialnych. Dotyczy to np. osób fizycznych, które wynajmują lokale". Powoduje to, że nawet w związku z prywatnym najmem wynajmujący są najczęściej podatnikami VAT. [przykład 1]

...i jako zwolnieni

To, że wynajmujący są najczęściej podatnikami VAT nie oznacza jednak, że najczęściej w związku z wynajmem musi być naliczany podatek. Najczęściej nie jest to konieczne.

Spowodowane jest to przede wszystkim zwolnieniem przedmiotowym obejmującym usługi wynajmowania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe (zob. art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT). Ponadto podatnicy świadczący usługi najmu mogą na zasadach ogólnych korzystać z zwolnienia podmiotowego (zwolnienie to w 2013 roku obejmuje podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła 150 000 zł; w przypadku podatników rozpoczynających wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu w danym roku podatkowym wartość sprzedaży opodatkowanej określa się w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym - zob. art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT).

Powyższe powoduje, że większość wynajmujących należy do grupy podatników VAT zwolnionych. Dotyczy to:

1) wynajmujących, którzy poza świadczeniem usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym wyłącznie na cele mieszkaniowe nie wykonują żadnych innych czynności podlegających opodatkowaniu VAT (podmioty takie są podatnikami wykonującymi wyłącznie czynności zwolnione przedmiotowo od VAT),

2) wynajmujących, u których wartość sprzedaży opodatkowanej (w tym wartość sprzedaży z tytułu świadczenia usług najmu, z wyłączeniem wartości usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cele mieszkaniowe; przy ustalaniu prawa do zwolnienia podmiotowego nie bierze się pod uwagę wartości sprzedaży zwolnionej przedmiotowo - zob. art. 113 ust. 2 ustawy o VAT) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym 150 000 zł (względnie limitu 150 000 zł w proporcji do okresu prowadzonej w danym roku działalności gospodarczej).

Wynajmujący jako podatnicy VAT zwolnieni nie mają obowiązku rejestrować się jako podatnicy VAT (zob. art. 96 ust. 3 ustawy o VAT), nie mają obowiązku prowadzić pełnej ewidencji VAT (podatnicy korzystający ze zwolnienia podmiotowego mają jednak obowiązek prowadzić ewidencję uproszczoną - zob. art. 96 ust. 1 ustawy o VAT), nie mają obowiązku regularnego składania deklaracji VAT (zob. art. 99 ust. 7 ustawy o VAT) oraz nie wystawiają faktur (zamiast faktur wystawiają rachunki - zob. par. 17 pkt 4 rozporządzenia o fakturach; podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT zwolnieni mogą zamiast rachunków wystawiać faktury - zob. par. 4 ust. 2 rozporządzenia o fakturach). [przykład 2]

Osoby fizyczne będące czynnym podatnikiem

Zdarza się, że wynajmującymi (w szczególności wynajmującymi nieruchomości) są osoby fizyczne będące czynnymi podatnikami VAT w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej w innym zakresie niż najem. U takich osób najem traktowany być powinien na równi z "normalnymi" czynnościami podlegającymi opodatkowaniu wykonywanymi przez takiego podatnika. W szczególności najem taki winien być uwzględniany przez tego podatnika w składanych przez niego deklaracjach VAT-7/VAT-7K/VAT-7D. Dotyczy to również wynajmu prywatnych nieruchomości wyłącznie na cele mieszkalne. Obrót z tytułu takiego najmu powinien być wykazywany - jako obrót z tytułu sprzedaży zwolnionej od podatku - w poz. 10 deklaracji VAT-7/VAT-7K/VAT-7D. [przykład 3]

Majątek małżonków

Szczególna sytuacja ma miejsce, jeżeli przedmiot wynajmu należy do majątku wspólnego małżonków. Wówczas wynajmującymi mogą być oboje małżonkowie, jak również tylko jedno z nich. W tej pierwszej sytuacji podatnikami są oboje małżonkowie, a w drugiej - podatnikiem VAT z tytułu wynajmu jest tylko małżonek będący wynajmującym. Potwierdzają to organy podatkowe w udzielanych wyjaśnieniach, np. dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 9 września 2011 r. (nr IPPP3/443-839/11-2/SM), gdzie czytamy, że "jeżeli przedmiotem najmu jest rzecz stanowiąca majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług, w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy, będzie ten małżonek, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu, czyli ten, który dokonuje wynajmu we własnym imieniu (jest stroną czynności prawnej). Natomiast jeżeli małżonkowie dokonali czynności wspólnie, to każdy z nich z osobna jest podatnikiem podatku od towarów i usług".

Dodać należy, że wybór jednego z powyższych rozwiązań w żaden sposób nie wpływa na przewidzianą przepisami ustawy o PIT (oraz ustawy o ryczałcie) możliwość wyboru opodatkowania przychodów z najmu przez oboje z małżonków albo przez jednego z nich. Możliwa jest nawet sytuacja, że podatnikiem VAT z tytułu wynajmu jest jedno z małżonków (jako jedyny wynajmujący), zaś przychód z najmu powstaje wyłącznie u drugiego z małżonków (zob. przykładowo interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 24 sierpnia 2009 r., nr IPPP1-443-602/09-2/JB). [przykład 4]

Kiedy powstaje obowiązek

Przy świadczeniu usług najmu obowiązek podatkowy powstaje w sposób szczególny, tj. z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze (zob. art. 19 ust. 13 pkt 4 ustawy o VAT), przy czym otrzymanie części zapłaty skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w tej części (zob. art. 19 ust. 15 ustawy o VAT). Zasada ta dotyczy wszelkiego rodzaju usług najmu (zarówno usług najmu nieruchomości, jak i rzeczy ruchomych). [przykład 5]

A zatem moment powstania obowiązku podatkowego przy świadczeniu usług najmu wyznacza:

1) moment otrzymania zapłaty - do dnia upływu terminu płatności,

2) dzień upływu terminu płatności - w przypadku braku zapłaty przed tym dniem.

Miejsce świadczenia

Zasady ustalania miejsca świadczenia usług najmu są wyjątkowo skomplikowane. Możliwych jest aż siedem scenariuszy. [tabela 1]

Dodać należy, że na użytek przepisów o miejscu świadczenia usług przez krótkoterminowy wynajem środków transportu rozumie się ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający 30 dni, a w przypadku jednostek pływających - przez okres nieprzekraczający 90 dni (zob. art. 28j ust. 2 ustawy o VAT). Przez środki transportu rozumie się przy tym - zgodnie z art. 38 unijnego rozporządzenia wykonawczego - pojazdy, mechaniczne lub inne, a także innego rodzaju wyposażenie i urządzenia służące do przewozu osób lub rzeczy z miejsca na miejsce, w tym przeznaczone do ciągnięcia, przesuwania lub pchania przez pojazdy, i zasadniczo zaprojektowane oraz faktycznie nadające się do wykorzystania w celu transportu. W szczególności środkami transportu są następujące pojazdy:

a) pojazdy lądowe, takie jak samochody, motocykle, rowery, trójkołowce oraz pojazdy turystyczne;

b) przyczepy i naczepy;

c) wagony kolejowe;

d) statki;

e) statki powietrzne;

f) pojazdy dostosowane specjalnie do przewozu osób chorych lub rannych;

g) ciągniki i inne pojazdy rolnicze;

h) pojazdy o napędzie mechanicznym lub elektrycznym przeznaczone dla osób niepełnosprawnych.

Środkami transportu nie są natomiast pojazdy trwale unieruchomione ani kontenery.

Podstawą jest obrót

Podstawą opodatkowania VAT jest obrót, czyli kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej (zob. art. 29 ust. 1 ustawy o VAT). Na gruncie tego przepisu podstawę opodatkowania usług najmu stanowi nie tylko czynsz najmu, ale również wszelkie inne kwoty, którymi wynajmujący obciąża nabywcę.

Dotyczy to przykładowo kosztów podatku od nieruchomości lub ubezpieczenia, którymi obciążani są najemcy. Jak czytamy w interpretacji indywidualnej dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 30 sierpnia 2011 r. (nr ITPP1/443-797/11/KM), "Wnioskodawca zobowiązany jest traktować równowartość podatku od nieruchomości oraz opłat z tytułu ubezpieczenia jako części kwoty należnej z tytułu świadczonej usługi, a zatem do wliczenia do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług również elementu kalkulacyjnego, jakim jest podatek od nieruchomości i koszty ubezpieczenia, którymi obciążany jest najemca, oraz uwzględniania ww. kwot w wystawionych fakturach VAT".

Wyjątek ma miejsce w przypadkach, gdy najemcy są odrębnie obciążani kosztami mediów, np. wywozu śmieci, zużycia wody czy odbioru ścieków. Wbrew stanowisku reprezentowanemu przez organy podatkowe jest to praktyka dopuszczalna. Jak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 31 maja 2011 r. (sygn. akt I FSK 740/10), "opłaty wynikające z eksploatacji lokalu przez najemcę: za energię cieplną, dostawę wody, odbiór ścieków i wywóz nieczystości powinny być ujmowane do podstawy opodatkowania jako składniki czynszu z tytułu usługi najmu na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, chyba że z umowy najmu zawartej pomiędzy wynajmującym a najemcą wynika jednoznacznie, że opłaty te (wszystkie lub niektóre) na podstawie art. 30 ust. 3 tej ustawy są regulowane przez najemcę na rzecz wynajmującego w sposób odrębny od czynszu". A zatem NSA dopuścił możliwość odrębnego obciążania najemców kosztami mediów. Podobne stanowisko sądy administracyjne zajmowały później wielokrotnie (zob. przykładowo wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 6 czerwca 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 458/12, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 150/13 czy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 908/12).

Podstawy opodatkowania usług najmu nie powiększają również kaucje, które są często pobierane przez wynajmujących. Jak czytamy w interpretacji indywidualnej dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 19 lutego 2008 r. (nr ITPP2/443-229/07/EŁ), "pobrana kaucja będąca zabezpieczeniem wykonania umowy najmu, która jest zwracana kontrahentowi w całości lub w części, po ewentualnym potrąceniu kwot pobranych jako odszkodowania, kary, odsetki (w celu zabezpieczenia ewentualnej utraty należności od najemcy) - nie jest obrotem w rozumieniu art. 29 ust. 1 i 2 ustawy o VAT i nie rodzi obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług".

Świadczenie usług najmu, co do zasady, jest opodatkowane VAT według stawki 23 proc. Od zasady tej istnieje wiele wyjątków. Najważniejsze z nich przedstawia. [tabela 2]

Fakturowanie

W przypadku gdy usługi najmu świadczone są przez czynnych podatników VAT, dokumentowane są one, co do zasady, fakturami (dotyczy to również świadczenia przez takich podatników usług najmu zwolnionych od podatku; wówczas wystawiane są faktury ze stawką "ZW"). Wystawianie faktur nie jest jednak bezwzględnie konieczne w przypadku świadczenia usług najmu na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (w takich przypadkach wystawienie faktury jest konieczne tylko na żądanie tych osób - zob. art. 106 ust. 4 ustawy o VAT).

Faktury dokumentujące świadczenie usług najmu wystawiane są w szczególnym terminie. Z przepisów par. 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia o fakturach wynika, że faktury takie wystawiane być powinny nie wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego, nie później zaś niż w dniu powstania tego obowiązku.

Kasy rejestrujące

W zakresie, w jakim usługi najmu świadczone są na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (jak również osób prowadzących taką działalność, lecz nabywający usługi najmu prywatnie) oraz rolników ryczałtowych, ich świadczenie powinno być, co do zasady, ewidencjonowane przy zastosowaniu kas rejestrujących (zob. art. 111 ust. 1 ustawy o VAT).

Dotyczy to przede wszystkim świadczenia usług wynajmu rzeczy ruchomych, gdyż usługi wynajmowania nieruchomości (PKWiU 68.20.1) są najczęściej - na podstawie par. 2 ust. 1 w zw. z poz. 24 załącznika do rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku ewidencjonowania - zwolnione z obowiązku ewidencjonowania (dotyczy to usług wynajmu nieruchomości wszelkiego rodzaju, tj. nie tylko nieruchomości mieszkalnych). Najczęściej, gdyż warunkiem zwolnienia jest, aby świadczenie usług najmu było w całym zakresie dokumentowane fakturami (zob. par. 2 ust. 2 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku ewidencjonowania). Istnienie tego warunku powoduje, że podatnicy chcący korzystać z tego zwolnienia muszą dokumentować świadczone przez siebie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej usługi najmu fakturami (lub - w przypadku wynajmujących nieruchomości niebędących czynnymi podatnikami VAT - rachunkami; potwierdziło to Ministerstwo Finansów w piśmie z 8 lipca 2008 r., MB8/0553/579/AAY/08/693, jak również potwierdzają organy podatkowe w udzielanych wyjaśnieniach - zob. przykładowo interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 26 października 2012 r. - nr ITPP1/443-943/12/AJ).

Wystawianie faktur lub rachunków nie jest (z punktu widzenia zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania usług najmu za pomocą kas rejestrujących) konieczne tylko wtedy, jeżeli wynajmujący jest zwolniony podmiotowo z obowiązku ewidencjonowania (np. na podstawie par. 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, który to przepis zwalnia z obowiązku ewidencjonowania podatników, u których kwota obrotu realizowanego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli kwota obrotu z tego tytułu nie przekroczyła, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł).

WAŻNE

Podatnikiem jest podmiot czerpiący stałe korzyści (pożytki) z udostępnienia za wynagrodzeniem rzeczy lub dóbr niematerialnych

WAŻNE

Zwolnienie przedmiotowe obejmuje usługi wynajmowania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości na własny rachunek wyłącznie na cele mieszkaniowe

Definicje

jest umową nazwaną prawa cywilnego, przez którą wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz (art. 659 par. 1 kodeksu cywilnego).

użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy (art. 710 kodeksu cywilnego).

wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz (art. 693 par. 1 kodeksu cywilnego).

PRZYKŁAD 1

Dwa mieszkania

Pan Jan pracuje na etacie i jest właścicielem dwóch mieszkań. W jednym mieszka sam, a drugie wynajmuje. Pan Jan jest w tej sytuacji podatnikiem VAT z tytułu wynajmu.

PRZYKŁAD 2

Poniżej limitu

Pani Janina jest właścicielką trzech lokali - dwóch mieszkań oraz lokalu użytkowego - które wynajmuje. Mieszkania wynajmowane są wyłącznie na cele mieszkaniowe, zaś obrót z tytułu wynajmu lokalu użytkowego nie przekracza rocznie 60 000 zł. Pani Janina może w tej sytuacji korzystać ze zwolnienia podmiotowego, a w konsekwencji nie naliczać podatku należnego z tytułu wynajmu lokalu użytkowego.

PRZYKŁAD 3

Także działalność

Pan Grzegorz prowadzi firmę budowlaną. Oprócz tego jest właścicielem dwóch mieszkań, które "prywatnie" wynajmuje na cele mieszkalne (opodatkowując przychody z tego wynajmu w formie ryczałtu). Mimo że wynajem jest "prywatny", obrót z najmu Pan Grzegorz wykazywać powinien w składanych przez siebie deklaracjach VAT (wykazując obrót z wynajmu obok obrotu ze świadczenia usług budowlanych).

PRZYKŁAD 4

W ramach wspólności

Małżonkowie objęci wspólnością majątkową kupili lokal użytkowy. Jeden z małżonków prowadzi działalność gospodarczą, z tytułu której jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Nie ma w tej sytuacji przeszkód, aby jako wynajmujący lokal użytkowy występował drugi z małżonków. To on w takiej sytuacji będzie podatnikiem VAT z tytułu wynajmu (przy czym zapewne małżonek ten będzie mógł skorzystać ze zwolnienia podmiotowego, a w konsekwencji nie naliczać VAT z tytułu wynajmu). Sytuacja taka nie wyłączy możliwości opodatkowania przychodów z wynajmu przedmiotowego lokalu przez obojga małżonków ani możliwości wyboru przez małżonków opodatkowania przychodów z wynajmu tego lokalu przez małżonka prowadzącego działalność gospodarczą.

PRZYKŁAD 5

Płatność w ratach

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wynajmuje część magazynu, którego jest właścicielem. Czynsz najmu płacony jest za miesiące kalendarzowe w wysokości 3000 zł netto + 690 zł VAT. Termin płatności czynszu to 25. dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc wynajmu. Pomyłkowo czynsz za sierpień najemca wpłacił 24 lipca 2013 r. tylko w połowie. Drugą połowę najemca wpłacił 1 sierpnia 2013 r. Mimo to obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia usługi najmu w sierpniu powstał w spółce z o.o. w całości w lipcu (w połowie 24 lipca, czyli w dniu otrzymania połowy zapłaty, w drugiej połowie 25 lipca, czyli w dniu upływu terminu płatności).

TABELA 1

1	wynajem nieruchomości	miejsce położenia wynajmowanej nieruchomości	art. 28e ustawy o VAT
2	usługa krótkotrwałego wynajmu środków transportu	miejsce, w którym środek transportu został faktycznie oddany do dyspozycji usługobiorcy	art. 28j ust. 1 ustawy o VAT
3	wynajem środków transportu, który nie jest usługą wynajmu krótkoterminowego, świadczona dla najemcy będącego podatnikami VAT	miejsce świadczenia ustala się na zasadach ogólnych określonych w art. 28b ustawy o VAT; najczęściej jest nim miejsce, w którym wynajmujący posiada siedzibę działalności gospodarczej	art. 28b ustawy o VAT
4	wynajem środka transportu, który nie jest usługą wynajmu krótkoterminowego, świadczony na rzecz najemcy niebędącego podatnikiem VAT	miejsce, gdzie usługobiorca posiada siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu; wyjątek dotyczy usług wynajmu statków rekreacyjnych, jeżeli usługodawca faktycznie świadczy tę usługę ze swojej siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, znajdujących się w tym miejscu - miejscem świadczenia takich usług wynajmu jest miejsce, w którym statek rekreacyjny jest faktycznie oddawany do dyspozycji usługobiorcy	art. 28j ust. 3 i 4 ustawy o VAT
5	wynajem rzeczy ruchomej innej niż środek transportu dla najemcy będącego podatnikiem VAT	miejsce świadczenia ustala się na zasadach ogólnych określonych w art. 28b ustawy o VAT; najczęściej jest nim miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej	art. 28b ustawy o VAT
6	wynajem rzeczy ruchomej innej niż środek transportu dla niebędącego podatnikiem najemcy spoza Unii Europejskiej	miejsce, gdzie najemca posiada siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu	art. 28l pkt 7 ustawy o VAT
7	wynajem rzeczy ruchomej innej niż środek transportu dla niebędącego podatnikiem najemcy z Unii Europejskiej	miejsce świadczenia ustala się na zasadach ogólnych określonych w art. 28c ustawy o VAT; najczęściej jest nim miejsce, w którym wynajmujący posiada siedzibę działalności gospodarczej	art. 28c ustawy o VAT

TABELA 2

1	wynajem nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości wyłącznie na cele mieszkaniowe	zwolnienie od podatku	art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT
2	wynajem lokali krótkotrwałego zakwaterowania (PKWiU 55.20)	8 proc.	art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 163 załącznika nr 3 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT
3	wynajem sprzętu budowlanego i do wyburzeń wraz z obsługą operatorską (PKWiU 41)	8 proc. albo 23 proc.	art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT lub art. 41 ust. 12-12c w zw. z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT
4	wynajem samochodu osobowego z kierowcą (PKWiU 49.32.12.0)	8 proc.	art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 156 załącznika nr 3 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT
5	wynajem autobusu lub autokaru z kierowcą (PKWiU 49.39.31.0)	8 proc.	art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 157 załącznika nr 3 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT
6	wynajem autobusu (PKWiU 49.39.31.0)	8 proc.	art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 157 załącznika nr 3 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT

@RY1@i02/2013/155/i02.2013.155.071000400.804.jpg@RY2@

Tomasz Krywan doradca podatkowy

Tomasz Krywan

doradca podatkowy

Podstawa prawna

Art. 659 par. 1, art. 693 par. 1 oraz art. 710 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.). Art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 15 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 13 pkt 4, art. 19 ust. 15, art. 28b, art. 28c, art. 28j, art. 28l pkt 7, art. 29 ust. 1, art. 41 ust. 1, art. 41 ust. 2 w zw. z załącznikiem nr 3, art. 41 ust. 12-12c, art. 43 ust. 1 pkt 36, art. 96 ust. 1 i 3, art. 99 ust. 7, art. 106 ust. 4, art. 113 oraz art. 146a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.). Art. 38 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 77/1 z 23 marca 2011 r.). Par. 4 ust. 2, par. 11 ust. 1 i 2 oraz par. 17 pkt 4 rozporządzenia ministra finansów z 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 68, poz. 360 z późn. zm.). Par. 2 ust. 1 w zw. z poz. 24 załącznika, par. 2 ust. 2 oraz par. 3 ust. 1 rozporządzenia ministra finansów z 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. poz. 1382).