Co obecnie powinna zawierać faktura

Do końca 2013 roku wymaganą treść faktur określał par. 5 obowiązującego wówczas rozporządzenia o fakturach. 1 stycznia 2014 r. zostały one przeniesione do art. 106e ustawy o VAT. Były w nich niewielkie zmiany, jednak większość pozostała taka sama.

Z art. 106e ustawy o VAT wynikają trzy rodzaje elementów faktur:

wobowiązkowe (art. 106e ust. 1-3 ustawy o VAT),

wktórych nie zawierają niektóre faktury (art. 106e ust. 4 ustawy o VAT),

wfakultatywne (art. 106e ust. 5 ustawy o VAT). [tabela 4]

Obowiązujące dane

Można je podzielić na elementy obowiązkowe dla większości oraz dla niektórych faktur. [tabela 1]

W porównaniu z przepisami obowiązującymi do końca 2013 roku zwrócić należy uwagę na dwie zmiany. Po pierwsze, nie ma obecnie przepisu stanowiącego, że w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży. A zatem data sprzedaży (data dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi) powinna być obecnie na takich fakturach wskazywana jako data dzienna.

Po drugie, od 1 stycznia 2014 r. wyrazami "metoda kasowa" oznaczane są nie tylko faktury wystawiane przez małych podatników rozliczających podatek metodą kasową, ale również faktury dokumentujące wykonywane przez innych podatników dostawy towarów lub świadczenie usług, w odniesieniu do których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT (np. faktury dokumentujące dostawy towarów z tytułu wydania towarów przez komitenta komisantowi na podstawie umowy komisu). Jest to uzasadnione tym, że - podobnie jak u podatników rozliczających podatek metodą kasową - obowiązek podatkowy z tytułu wykonywania czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT, powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty. Zatem obecnie fakturami z wyrazami "metoda kasowa" dokumentowane są wszystkie czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty (niekoniecznie wykonywane przez małych podatników rozliczających podatek metodą kasową).

Podstawą opodatkowania jest marża

Nadal szczególną treść powinny mieć faktury dokumentujące czynności, dla których podstawę opodatkowania stanowi marża. I tak:

1) faktury dokumentujące świadczenie opodatkowanych według procedury marży usług turystyki:

a) nie powinny zawierać danych określonych przepisami art. 106e ust. 1 pkt 9-14 ustawy o VAT, tj. ceny jednostkowej netto, kwoty nieuwzględnionych w cenie jednostkowej rabatów, wartości sprzedaży netto, stawki podatku, sumy wartości sprzedaży netto oraz kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży netto,

b) powinny zawierać dodatkowo wyrazy "procedura marży dla biur podróży" (zob. art. 106e ust. 2 ustawy o VAT),

2) faktury opodatkowane według procedury marży dokumentujące dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków:

a) nie powinny zawierać danych określonych przepisami art. 106e ust. 1 pkt 9-14 ustawy o VAT, tj. ceny jednostkowej netto, kwot nieuwzględnionych w cenie jednostkowej opustów lub obniżek cen, wartości sprzedaży netto, stawki podatku, sumy wartości sprzedaży netto oraz kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży netto,

b) powinny dodatkowo zawierać - odpowiednio - wyrazy "procedura marży - towary używane", "procedura marży - dzieła sztuki" lub "procedura marży - przedmioty kolekcjonerskie i antyki" (zob. art. 106e ust. 3 ustawy o VAT).

Tego się nie określa

Niektóre faktury nie mogą zawierać części określonych w art. 106e ust. 1 ustawy o VAT danych. Faktury takie oraz dane, jakich nie mogą zawierać, określają przepisy art. 106e ust. 4 ustawy o VAT. [tabela 2]

Dodatkowo faktury dokumentujące sprzedaż zwolnioną od podatku mogą zawierać tylko treść określoną przepisami par. 3 rozporządzenia ministra finansów w sprawie faktur. Zakres tych danych zależy od rodzaju zwolnienia. [tabela 3]

Przed zapłatą

W 2014 roku nadal wystawiane są faktury zaliczkowe. Wymaganą treść takich faktur określają przepisy art. 106f ustawy o VAT. W świetle tych przepisów elementy faktur zaliczkowych podzielić można na elementy przewidziane dla zwykłych faktur oraz elementy specyficzne dla faktur zaliczkowych. [tabela 5]

Zauważyć należy, że ustawodawca nie przewidział przepisu wprost stanowiącego, że jeżeli faktury zaliczkowe obejmują całą cenę brutto towaru lub usługi, sprzedawca po wydaniu towaru lub wykonaniu usługi nie wystawia faktury końcowej. Zasada taka wynika jednak pośrednio z art. 106f ust. 3 ustawy o VAT, który określa obowiązek wystawiania faktur końcowych tylko, jeżeli faktury zaliczkowe nie obejmują całej zapłaty.

Określając art. 106f ust. 3 ustawy o VAT ustawodawca nie uwzględnił przy tym faktu, że faktury końcowe mogą być wystawiane przed wydaniem towaru (przed dokonaniem jego dostawy) lub wykonaniem usługi (zob. art. 106i ust. 7 i 8 ustawy o VAT). Uznać według mnie należy, że w takich przypadkach art. 106f ust. 3 ustawy o VAT stosuje się odpowiednio. Zatem również faktury "końcowe" wystawiane po wystawieniu faktur zaliczkowych, a przed wydaniem towaru (przed dokonaniem jego dostawy) lub wykonaniem usługi powinny zawierać:

1) numery wcześniej wystawionych faktur zaliczkowych,

2) sumę wartości towarów lub usług pomniejszoną o wartość otrzymanych części zapłaty, oraz

3) kwotę podatku pomniejszoną o sumę kwot podatku wykazanego w fakturach zaliczkowych.

Nazwy skrócone

Z art. 106e ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT wynika, że faktury powinny zawierać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów oraz ich adresy. Analogiczne brzmienie miał w 2013 roku par. 5 ust. 1 pkt 3 poprzedniego rozporządzenia o fakturach. Natomiast par. 5 ust. 1 pkt 1 poprzedniego rozporządzenia o fakturach w brzmieniu obowiązującym do końca 2012 roku pozwalał na umieszczanie na fakturach nazw skróconych sprzedawcy i nabywcy.

Powyższe - przynajmniej teoretycznie - oznacza, że obecnie wskazywanie nazw skróconych, zamiast pełnych nazw podatników i nabywców, nie jest dopuszczalne. Za wnioskiem takim przemawia nie tylko wykładnia literalna oraz historyczna, ale również brzmienie art. 226 pkt 5 dyrektywy 2006/112, z którego wynika, że faktura powinna zawierać pełną nazwę (nazwisko) i adres podatnika oraz nabywcy lub usługobiorcy.

Organy podatkowe dopuszczają jednak stosowanie nazw skróconych (zamiast pełnych nazw) na fakturach (zob. przykładowo interpretację dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 4 czerwca 2013 r., nr IPTPP1/443-218/13-3/MW, czy interpretację dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 10 czerwca 2013 r., nr IBPP1/443-381/13/KJ). A zatem w praktyce podatnicy mogą bez większego ryzyka nadal wystawiać faktury, stosując nazwy skrócone zamiast pełnych. Zwłaszcza że błąd polegający na stosowaniu nazwy skróconej jest błędem mniejszej wagi, czyli takim, który nie wywołuje niekorzystnych dla podatników skutków.

Osoby fizyczne

W przypadku faktur wystawianych przez osoby fizyczne oraz osobom fizycznym często podawana jest nazwa firmy prowadzonej przez te osoby oraz adres prowadzenia działalności gospodarczej. Częściowo jest to błąd. W przypadkach takich na fakturze należy zawsze wskazywać imię i nazwisko tej osoby, nie zaś nazwę firmy przez nią prowadzonej (oczywiście nie ma przeszkód, aby nazwę firmy podać dodatkowo). Takie też stanowisko reprezentują organy podatkowe (zob. przykładowo interpretację dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 9 maja 2013 r., nr IPPP2/443-239/13-2/RR, czy interpretację dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 1 lipca 2013 r., nr ILPP2/443-337/13-2/MN).

Nieco inaczej ma się rzecz, jeżeli chodzi o adres. Od niedawna dopuszcza się bowiem nie tylko wskazywanie na fakturach adresu miejsca zamieszkania osób fizycznych, ale również ich zgłoszonego głównego miejsca prowadzenia działalności. Jak czytamy w piśmie Ministerstwa Finansów z 9 stycznia 2013 r. (które stanowi odpowiedź na interpelację poselską nr 12721), jeżeli "podatnik będący osobą fizyczną, który w zgłoszeniu identyfikacyjnym oprócz swojego miejsca zamieszkania zamieścił również adres głównego miejsca prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, może w miejsce adresu zamieszkania w wystawianych fakturach zamieszczać adres głównego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (w przypadku gdy podatnik nie wskaże w zgłoszeniu identyfikacji podatkowej adresu głównego miejsca prowadzenia działalności, powinien podawać w fakturze adres zamieszkania)". Takie też stanowisko reprezentują najczęściej organy podatkowe (zob. przykładowo interpretację dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 26 marca 2013 r., nr IPPP2/443-37/13-4/DG). [przykład 1]

Zakupy

Zdarza się, że zakupy dokonywane są przez dwa lub więcej podmiotów. Wówczas faktura wskazywać powinna jako "nabywcę" wszystkich nabywców towaru lub usługi. Potwierdzają to organy podatkowe. Tytułem przykładu wskazać można interpretację dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 26 sierpnia 2010 r. (nr ILPP2/443-801/10-4/JKa), w której czytamy, że "z treści (...) przepisów nie wynika zakaz wystawienia faktury na więcej niż jednego podatnika. Zatem nabywcą towaru czy usługi może być więcej niż jeden podmiot, a dane zwarte w fakturze VAT muszą umożliwiać jednoznaczną identyfikację stron transakcji gospodarczej, zarówno po stronie nabywcy, jak i sprzedawcy. Zatem zainteresowany postąpił prawidłowo wystawiając jedną fakturę dla dwóch nabywców". [przykład 2]

Wystawienie faktury na dwóch lub więcej nabywców nie utrudnia odliczenia przez nich podatku. Dotyczy to również faktur wystawionych na oboje małżonków. Nie ma przeszkód, aby przy zakupach dokonywanych przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej faktury wystawiane były tylko na jednego z nich (oczywiście zakładając, że nabywane towar lub usługi będą wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej wyłącznie przez tego małżonka). [przykład 3]

Data wystawienia i...

Każda faktura musi zawierać datę wystawienia, czyli dzień, miesiąc i rok faktycznego wystawienia faktury (zob. art. 106e ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT). Jest to zasada bezwzględnie obowiązująca. W każdym wypadku, gdy jako data wystawienia faktury wskazana zostanie inna data niż data faktycznego wystawienia faktury, postępowanie takie stanowi naruszenie przepisów o wystawianiu faktur.

...zbycia

Z art. 106e ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT wynika, że nie w każdym wypadku faktury muszą zawierać datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub datę wykonania usługi lub (w przypadku tzw. faktur zaliczkowych) datę otrzymania zapłaty. Określanie takiej daty nie jest konieczne, jeżeli:

1) nie jest ona określona,

2) jest ona taka sama jak data wystawienia faktury.

Zauważyć należy, że pierwsza ze wskazanych sytuacji (tj. taka, w której data dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub data wykonania usługi lub data otrzymania zapłaty nie musi być wskazywana na fakturze, gdyż nie jest określona) ma często miejsce w przypadku faktur wystawianych przed dokonaniem lub zakończeniem dostawy towarów, wykonaniem usługi albo otrzymaniem całości lub części zapłaty. W konsekwencji na fakturach takich najczęściej daty sprzedaży wskazywać nie trzeba.

Numer

Obowiązkowym elementem jest też kolejny numer faktury nadany w ramach jednej lub kilku serii, który w sposób jednoznaczny ją identyfikuje. Z brzmienia art. 106e ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT wynika, że podatnicy mają dużą swobodę w wyborze sposobu wystawiania faktur. Obejmuje ona również możliwość kolejnego numerowania faktur w ramach różnego rodzaju grup, np. stosowanie odrębnej numeracji faktur dla różnych czynności czy działów. Istotne jest jedynie to, aby faktury były - w ramach jednej lub kilku serii - numerowane po kolei, a także to, aby nie istniała więcej niż jedna faktura oznaczona tym samym numerem.

Nazwa (rodzaj) towaru lub usługi

Faktury zawierać powinny m.in. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi (zob. art. 106e ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT). Przepisy nie określają, jak bardzo szczegółowo powinny być wskazywane nazwy (rodzaje) towarów i usług. Podobnie jak w przypadku paragonów, należy uznać, że powinny być one na tyle szczegółowe, aby:

1) z jednej strony - pozwalały organom podatkowym na weryfikację prawidłowości rozliczenia podatku,

2) z drugiej strony - zapewniały nabywcom możliwość kontroli dokonywanych zakupów (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 63/09).

Stosowanie ogólnych nazw towarów czy usług jest błędem. Należy on najczęściej do błędów mniejszej wagi, czyli takich, które nie wywołują niekorzystnych dla podatników skutków.

PRZYKŁAD 1

Adres nie zawsze

Jan Kowalski prowadzi jednoosobową firmę o nazwie "BADI". Jego miejsce zamieszkania znajduje się w Szczecinie przy ul. Jagiellońskiej 37/2, natomiast siedziba firmy (główne miejsce wykonywania działalności) w Szczecinie przy ul. Niepodległości 4. W tej sytuacji faktury wystawiane przez niego oraz jemu muszą zawierać jego NIP oraz:

1) powinny być wystawiane na Jana Kowalskiego (a dodatkowo mogą zawierać również wskazanie nazwy firmy, tj. "BADI"),

2) mogą wskazywać zarówno adres zamieszkania pana Jana (ul. Jagiellońska 37/2), jak i adres siedziby jego firmy (ul. Niepodległości 4).

PRZYKŁAD 2

Nabycie samochodu

Bracia wspólnie kupili samochód osobowy. W tej sytuacji sprzedawca powinien wystawić im fakturę, na której jako nabywca wskazani są obaj bracia (w tym ich imiona i nazwiska oraz adresy zamieszkania).

PRZYKŁAD 3

Wspólność majątkowa

Małżonkowie pozostający we wspólności majątkowej kupili mieszkanie. Sprzedawca mieszkania może - zależnie od ich życzenia - wystawić fakturę na oboje małżonków albo tylko na jedno z nich.

Tabela 1. Elementy obowiązkowe

- data wystawienia, - kolejny numer, nadany w ramach jednej lub kilku serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę, imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy, - numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku (w niektórych przypadkach poprzedzony kodem PL - zob. art. 106e ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy o VAT), czyli NIP, - numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi (w niektórych przypadkach poprzedzony kodem państwa członkowskiego nabywcy - zob. art. 106e ust. 1 pkt 24 lit. b ustawy o VAT), czyli najczęściej NIP albo numer VAT UE unijnego kontrahenta, data dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub data otrzymania zapłaty (ta ostatnia dotyczy tzw. faktur zaliczkowych), o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury, - nazwa (rodzaj) towaru lub usługi, - miara i ilość (liczba) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług, - cena jednostkowa towaru lub usługi bez kwoty podatku (cena jednostkowa netto), - kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto; - wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto), - stawka podatku, - suma wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku, - kwota podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku, - kwota należności ogółem.

- w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1 ustawy o VAT wyrazy »metoda kasowa«, - w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 ustawy o VAT wyraz »samofakturowanie«, - w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy »odwrotne obciążenie«, - w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT albo przepisów wykonawczych - wskazanie: n przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku, n przepisu dyrektywy 2006/112, który zwalnia od podatku tę dostawę towarów lub to świadczenie usług, n innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub świadczenie usług korzysta ze zwolnienia, - w przypadku, o którym mowa w art. 106c ustawy - nazwę i adres organu egzekucyjnego lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu określonym dla podatnika - imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres, - w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego przedstawiciela podatkowego - nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany na potrzeby podatku, - w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki transportu - datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz: - przebieg pojazdu - w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. a ustawy o VAT, - liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu - w przypadku jednostek pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b ustawy o VAT, oraz statków powietrznych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. c ustawy o VAT; - w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika, o którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c ustawy o VAT, w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej (procedurze uproszczonej) - dane określone w art. 136 ustawy o VAT, - w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3 ustawy o VAT: n numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, poprzedzony kodem PL, n numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej właściwy dla tego państwa członkowskiego.

Tabela 2. Elementy zakazane

Faktura dokumentująca dostawę towarów lub świadczenie usługi, dla której obowiązanym do rozliczenia podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 7 i 8 ustawy o VAT jest nabywca towarów lub usługobiorca	stawka podatku, suma wartości sprzedaży netto, kwota podatku od sumy wartości sprzedaży netto,
Faktura dokumentująca wewnątrzwspólnotową dostawę nowego środka transportu przez podatnika, o którym mowa w art. 16 ustawy o VAT	numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku VAT.
Faktura dokumentująca sprzedaż zwolnioną od podatku	stawka podatku, suma wartości sprzedaży netto, kwota podatku.

Tabela 3. Sprzedaż zwolniona

art. 43 ust. 1 pkt 2-6 i 8-36 ustawy o VAT lub na podstawie przepisów wykonawczych powinna zawierać: - datę wystawienia, - numer kolejny, - imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy, - nazwę (rodzaj) towaru lub usługi, - miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług, - cenę jednostkową towaru lub usługi, - kwotę należności ogółem, - wskazanie przepisu ustawy o VAT, rozporządzenia wykonawczego, przepisu dyrektywy 2006/112/WE lub innej podstawy prawnej, na podstawie której podatnik stosuje zwolnienie od podatku.	art. 43 ust. 1 pkt 7 i 37-41 ustawy o VAT powinna zawierać: - datę wystawienia, - numer kolejny, - imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy usług (nie ma zatem konieczności podawania adresów podatnika i nabywcy usług), - nazwę usługi, - kwotę, której dotyczy dokument.	art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT powinna zawierać: - datę wystawienia, - numer kolejny, - imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy, nazwę (rodzaj) towaru lub usługi, - miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług, - cenę jednostkową towaru lub usługi, - kwotę należności ogółem.

Tabela 4. Dane fakultatywne

Faktury wystawiane w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. a ustawy o VAT	- kwoty nieuwzględnionych w cenie jednostkowej netto opustów lub obniżek cen, stawka podatku, - suma wartości sprzedaży netto, - kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży netto.
Faktury wystawiane w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. b ustawy o VAT	- numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, - stawka podatku, - suma wartości sprzedaży netto, - kwota podatku od sumy wartości sprzedaży netto.
Faktury uproszczone (wystawiane w przypadku, gdy kwota należności ogółem nie przekracza 450 zł albo 100 euro)	- dane (imię i nazwisko lub nazwa) nabywcy towarów lub usług oraz jego adresu, - miara i ilość (liczba) dostarczonych towarów lub zakresu wykonanych usług, - cena jednostkowa towaru lub usługi bez kwoty podatku (cena jednostkowa netto), - wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto), - stawka podatku, - suma wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku, - kwota podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku.

Tabela 5. Faktury zaliczkowe

- data wystawienia, - kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę; - imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy; - numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku (w niektórych przypadkach poprzedzony kodem PL - zob. art. 106e ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy o VAT), - numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi (w niektórych przypadkach poprzedzony kodem państwa członkowskiego nabywcy - zob. art. 106e ust. 1 pkt 24 lit. b ustawy o VAT).

- data otrzymania zapłaty, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury, - otrzymana kwota zapłaty, - kwota podatku wyliczona według wzoru określonego w art. 106f ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, oraz - dane dotyczące zamówienia lub umowy, a w szczególności: nazwę (rodzaj) towaru lub usługi, cenę jednostkową netto, ilość zamówionych towarów, wartość zamówionych towarów lub usług bez kwoty podatku, stawki podatku, kwoty podatku oraz wartość zamówienia lub umowy z uwzględnieniem kwoty podatku, - dane wcześniej wystawionych faktur zaliczkowych - jeżeli wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą otrzymanie części zapłaty, a faktury te obejmują łącznie całą zapłatę.

Adnotacje

Oprócz szeregu elementów wymaganych przez przepisy, faktury mogą również zawierać adnotacje oraz inne nieobowiązkowe elementy. Jednak elementy te nie mogą modyfikować ani pozostawać w sprzeczności z obowiązkowymi elementami faktury. Do nieobowiązkowych elementów, które mogą znaleźć się na fakturze można zaliczyć m.in.:

w określenie terminu płatności (do końca 2012 roku było obligatoryjnym elementem faktur wystawianych przez małych podatników stosujących metodę kasową; od 1 stycznia 2013 r. nie jest to obowiązkowy element takich faktur),

w zastosowane kursy przeliczeniowe, w szczególności kurs przeliczeniowy właściwy dla celów VAT,

w informację o pobraniu kaucji za opakowania zwrotne,

w określenie warunków odbioru towaru,

w zastrzeżenie prawa własności do chwili zapłaty za towar.

@RY1@i02/2014/012/i02.2014.012.071001000.802.jpg@RY2@

Tomasz Krywan doradca podatkowy

Tomasz Krywan

doradca podatkowy

Podstawa prawna

Art. 106e oraz art. 106f ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.). Par. 3 rozporządzenia ministra finansów z 3 grudnia 2013 r. w sprawie wystawiania faktur (Dz.U. poz. 1485).