W jaki sposób prawidłowo rozliczyć hiszpański VAT

doradca podatkowy, menedżer w PricewaterhouseCoopers, biuro we Wrocławiu

Dyrektywa daje państwom członkowskim możliwości modyfikowania swoich prawodawstw, z których to możliwości Hiszpania korzysta. Dobrym przykładem jest chociażby wprowadzenie możliwości formowania grup VAT, czyli traktowania kilku formalnie odrębnych podmiotów jako jednego podatnika VAT.

Omawiane uproszczenie, funkcjonujące również w wielu innych państwach członkowskich, pozwala na osiągnięcie wielu wymiernych korzyści wskutek wyłączenia z opodatkowania VAT transakcji dokonywanych pomiędzy członkami grupy. Spośród korzyści należy wskazać, przykładowo, możliwość uniknięcia podwójnego opodatkowania (jak ma to miejsce w Polsce, np. w wyniku refakturowania usług hotelowych), eliminację ryzyka niepoprawnej klasyfikacji, dla celów VAT rozliczeń pomiędzy członkami grupy, efektywniejsze zarządzanie płynnością finansową i ograniczenie kosztów pieniądza (w wyniku efektywnego skompensowania nadwyżek podatku naliczonego jednych członków grupy z podatkiem do zapłaty innych członków), jak również optymalizację struktur biznesowych (np. poprzez tworzenie centrów usług przez podmioty nieuprawnione do odliczania VAT, takich jak banki).

Wprowadzenie tego uproszczenia zajęło Hiszpanii ponad 20 lat, licząc od wprowadzenia tego podatku w połowie lat 80. Mając jednak na uwadze, że znacznie zwiększa ono atrakcyjność gospodarki dla potencjalnych inwestorów, pozostaje mieć nadzieję, że w Polsce ten proces nie będzie trwał aż tak długo.

Z drugiej jednak strony warto zauważyć, iż w pewnych aspektach to polski system VAT charakteryzuje się mocnymi stronami w porównaniu z przepisami obowiązującymi w Hiszpanii. W ten sposób Polska wykorzystuje wspomnianą możliwość modyfikacji ustawodawstwa w zakresie VAT z korzyścią dla przedsiębiorców. Dobrym przykładem są zasady dotyczące zwrotu VAT dla zarejestrowanych podatników.

Zgodnie z polską ustawą o VAT, podatnik ma prawo składać deklaracje miesięczne VAT (do grudnia 2008 r. był to generalnie obowiązek) i w każdej z tych deklaracji ubiegać się o zwrot nadwyżki VAT naliczonego nad należnym. Co więcej, zgodnie z ostatnią nowelizacją ustawy o VAT, taki zwrot powinien być dokonany przez organ podatkowy zasadniczo w terminie dwóch miesięcy od daty złożenia deklaracji.

Tymczasem w Hiszpanii do końca 2008 roku większość podatników mogła wnioskować o zwrot nadwyżki VAT naliczonego nad należnym zaledwie raz w roku - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy roku kalendarzowego. W drodze wyjątku prawo do miesięcznych zwrotów posiadały nieliczne przedsiębiorstwa, np. dokonujące eksportu towarów, dostaw wewnątrzwspólnotowych czy też sprzedaży z obniżonymi stawkami VAT.

Ta zasada uległa zmianie od 1 stycznia 2009 r., od kiedy to każdemu podatnikowi w Hiszpanii przysługuje prawo do składania deklaracji podatkowych co miesiąc i wnioskowania w każdej z nich o zwrot VAT. Tym niemniej, do każdej z deklaracji należy dołączyć szczegółowe zestawienie faktur zakupowych i sprzedażowych, z których wynika wnioskowana nadwyżka VAT.