Wewnątrzwspólnotowe nabycie tylko na terenie Unii

Aby można było mówić o wewnątrzwspólnotowym nabyciu towaru, po jednej stronie transakcji musi występować polski podatnik, zaś po drugiej stronie podatnik podatku od wartości dodanej z innego państwa członkowskiego.

W październiku 2007 r. podatnik wystąpił z wnioskiem VAT-24 o wydanie zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku z tytułu przywozu z innego państwa członkowskiego środka transportu. Z podanych informacji i dokumentów wynikało, że we wrześniu 2007 r. podatnik nabył w Stanach Zjednoczonych samochód osobowy. W październiku 2007 r. został dopuszczony do wolnego obrotu na terytorium Unii Europejskiej przez Główny Urząd Celny Bremerhaven (Niemcy).

Organy podatkowe odmówiły wydania zaświadczenia VAT-25 potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia VAT. W ich ocenie w przypadku podatnika doszło do wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu (art. 9 ust. 3 ustawy o VAT). Podatnik miał obowiązek zapłacić VAT. W ocenie organów samochód był nowym środkiem transportu, bo od momentu dopuszczenia pojazdu do użytku a daty wystawienia faktury jego zakupu upłynęło mniej niż sześć miesięcy. Ostatecznie podatnik zaskarżył niekorzystne dla siebie postanowienie do sądu administracyjnego.

WSA w Warszawie uwzględnił skargę. W ocenie sądu sporny środek transportu został nabyty w Stanach Zjednoczonych. Wskazuje na to faktura wystawiona przez amerykańskiego sprzedawcę. Nie ma też wątpliwości, że skarżący był stroną umowy kupna-sprzedaży zawartej w USA.

Sąd przypomniał, że przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towaru lub na ich rzecz. Zdaniem sądu aby można było mówić o zaistnieniu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, po jednej stronie transakcji musi występować polski podatnik, zaś po drugiej stronie podatnik podatku od wartości dodanej z innego państwa członkowskiego.

W przypadku podatnika taka sytuacja nie zachodzi. Przede wszystkim rozpoczęcie wysyłki towaru nastąpiło na rzecz nabywcy środka transportu, tj. skarżącego. Miejscem zawarcia umowy kupna-sprzedaży oraz miejscem rozpoczęcia wysyłki nie było terytorium innego państwa członkowskiego. Obydwa te obowiązkowe elementy stosunku obligacyjnego zaistniały na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki. Nie został więc spełniony jeden z warunków, tj. rozpoczęcie wysyłki w innym państwie członkowskim. Tym samym nabycie przedmiotowego środka transportu nie może zostać uznane za wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru. To zaś sprawia, że do transakcji nie znajdują zastosowania przepisy ustawy o VAT.

Jednak na marginesie sąd przyznał rację organom podatkowym w zakresie definicji nowego pojazdu. Sąd przypomniał, że nowy środek transportu objęty jest zawsze obowiązkiem podatkowym w zakresie VAT, jeżeli wystąpi choćby jedna z sytuacji faktycznych wymienionych alternatywnie w art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy o VAT.