Są nowe zasady ustalania miejsca świadczenia usług

W celu realizacji zasady opodatkowania usługi w miejscu jej faktycznej konsumpcji nowe przepisy diametralnie zmieniły zasady ustalania miejsca opodatkowania usług świadczonych pomiędzy podatnikami. W mniejszym zakresie zmianie uległy zasady określania miejsca świadczenia usług świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami (co do zasady na rzecz finalnych konsumentów).

Zasada ogólna ustalania miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotów niewypełniających szczególnej definicji podatnika (z art. 28a ustawy o VAT) nie uległa zmianie w stosunku do dotychczasowych przepisów. Od stycznia 2010 r. miejscem świadczenia takich usług jest, co do zasady miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, ewentualnie stałe miejsce prowadzenia działalności, w przypadku gdy usługi są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności usługodawcy, znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba lub stałe miejsce zamieszkania.

W stosunku do określonych usług, wymienionych w nowych przepisach, miejsce świadczenia usług na rzecz konsumentów będzie określane w sposób odmienny od zasady ogólnej. W praktyce, najczęściej będą występowały:

- usługi opodatkowane w miejscu faktycznego wykonania świadczeń. W ten sposób określany jest kraj opodatkowania usług transportu pasażerów, usług pomocniczych do transportowych, usług w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji, rozrywki oraz podobnych, takich jak targi i wystawy oraz usług pomocniczych do tych usług (w tym organizatorów takich usług), usług restauracyjnych i cateringowych;

- usługi związane z nieruchomościami, opodatkowane w miejscu położenia nieruchomości;

- usługi krótkoterminowego wynajmu środków transportu, definiowane jako ciągłe posiadanie przez najemcę środka transportu lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający 30 dni, a w przypadku jednostek pływających - przez okres nieprzekraczający 90 dni, które opodatkowane są w miejscu, w którym te środki transportu są faktycznie oddawane do dyspozycji usługobiorcy;

- usługi niematerialne (m.in. sprzedaż praw lub licencji, przeniesienie praw autorskich, usługi reklamy, usługi doradcze, usługi bankowe i finansowe, wynajem rzeczy ruchomych z wyjątkiem środków transportu czy też usługi elektroniczne), świadczone na rzecz konsumentów spoza Unii Europejskiej. Usługi te są opodatkowane w kraju, gdzie usługobiorca posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania (tj. poza Wspólnotą);

- usługi elektroniczne i telekomunikacyjne, świadczone przez podmioty spoza Unii Europejskiej, na rzecz konsumentów z siedzibą (stałym miejscem zamieszkania) na terytorium Wspólnoty. Miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie usługobiorcy posiadają siedzibę (stałe miejsce zamieszkania). Zastosowanie tej zasady dla usług telekomunikacyjnych jest uwarunkowane faktycznym ich użytkowaniem i wykorzystywane w miejscu stałego miejsca zamieszkania odbiorców.

@RY1@i02/2010/016/i02.2010.016.055.003b.001.jpg@RY2@

Michał Żygadło, doradca podatkowy, starszy konsultant w Deloitte

Michał Żygadło

doradca podatkowy, starszy konsultant w Deloitte