Kiedy korekta odliczonego VAT nie jest konieczna

Spółka prowadzi głównie sprzedaż opodatkowaną, jednak zdarza się też sprzedaż zwolniona od podatku (pakiety medyczne dla pracowników, pojedyncze szkolenia). W 2011 roku w wyniku zastosowania wskaźnika proporcji wstępnej była uprawniona do odliczenia pełnej kwoty VAT (wskaźnik wynosił bowiem 99 proc.). Obliczony na koniec 2011 r. wskaźnik proporcji wyniósł 99,1 proc. Przy czym, przy zastowowaniu ww. wskaźnika proporcji kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, byłaby większa niż 500 zł. W styczniu spółka nie dokonała korekty podatku naliczonego za 2011 rok. Czy postąpiła słusznie?

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 tej ustawy, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2 - 10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2 - 6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Jak wskazuje powyższy przepis prawa podatkowego, sposób budowy wskaźnika proporcji został uregulowany w art. 90 ust. 2 - 6 i 10 ustawy o VAT. W ust. 4 powołanego przepisu ustawy czytamy, że wyliczoną przez podatnika proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

W dalszej kolejności przepis art. 90 ust. 10 ustawy o VAT wskazuje, że w przypadku gdy wyliczona w opisany sposób proporcja:

● przekroczyła 98 proc. oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100 proc.;

● nie przekroczyła 2 proc. - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0 proc.

Zatem jeżeli wyliczona przez podatnika proporcja ostateczna (za 2011 rok) wyniosła 99,1 proc., podatnik zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zaokrąglenia jej w górę do najbliższej liczby całkowitej, tj. do wartości 100 proc. (tak wynika z cyt. art. 90 ust. 4 ustawy o VAT). Powstaje zatem pytanie, czy w analizowanym przypadku podatnik jest zobowiązany zastosować art. 90 ust. 10 ustawy o VAT. Uważam, że nie ma takiej konieczności, bowiem choć obliczona proporcja ostateczna faktycznie przekroczyła wartość 98 proc. (wyniosła bowiem 100 proc.), to w wyniku jej zastosowania podatnik ma pełne prawo do odliczenia kwoty podatku od towarów i usług. Z kolei przepis ustawy jednoznacznie wskazuje, że "(...) w wyniku zastosowania tej proporcji [czyt. zaokrąglonej do najbliższej liczby całkowitej] kwota podatku niepodlegająca odliczeniu byłaby mniejsza niż 500 zł".

W konsekwencji odnosząc powyższe przepisy na grunt przedstawionego stanu faktycznego, należy stwierdzić, że podatnik nie jest zobowiązany do skorygowania podatku naliczonego za 2011 rok, bowiem obliczona proporcja ostateczna nie różni się od stosowanego w 2011 roku odliczenia VAT.

@RY1@i02/2012/180/i02.2012.180.07100080i.802.jpg@RY2@

Paweł Barnik, ekspert w ECDDP Sp. z o.o.

Paweł Barnik

ekspert w ECDDP Sp. z o.o.

Podstawa prawna

Ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.).