Nieuzasadnione jest różnicowanie spółek krajowych i zagranicznych
Jeszcze kilka lat temu kwestia nieterminowych zwrotów VAT dla spółek zagranicznych była kością niezgody między przedsiębiorcami a administracją podatkową. Obecnie samo uprawnienie podmiotów zagranicznych do otrzymania oprocentowania nie budzi już wątpliwości, gdyż było ono przedmiotem wielu orzeczeń sądów administracyjnych. Natomiast wciąż kształtuje się linia orzecznicza sądów administracyjnych w kwestii sposobu i okresu naliczania kwoty oprocentowania w prawidłowej wysokości (poprzez zastosowanie m.in. przepisu art. 78a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749).
Ostatnio kwestią tą zajął się WSA w Warszawie w wyroku z 4 kwietnia 2012 r. (sygn. akt III SA/Wa 2229/11). Sprawa dotyczyła spółki zagranicznej, która w listopadzie 2007 r. złożyła wniosek o zwrot VAT. Organ podatkowy uwzględnił go, jednak zwrot opiewał na kwotę niższą, niż wynikało to z wniosku. Następnie w marcu 2010 r. do właściwego urzędu wpłynął kolejny wniosek o zwrot VAT, co organ zakwalifikował jako wniosek o ustalenie i zwrot odsetek z tytułu dokonania nieterminowego zwrotu podatku. Organ odmówił wypłaty odsetek, wskazując na odrębność regulacji rozporządzenia z 2004 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom od ustawy z 11 marca 2004 r. o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), wskazując, że do wypłaty oprocentowania w pierwszym przypadku brak podstaw prawnych.
Po wyczerpaniu toku instancyjnego spółka wniosła skargę do WSA, który uchylił decyzję. W ustnym uzasadnieniu sąd podzielił argument, że zróżnicowanie podmiotów krajowych i zagranicznych jest nieuzasadnione oraz że art. 78a ordynacji podatkowej znajduje zastosowanie, co organ będzie musiał uwzględnić.
Praktyka w zakresie zastosowania art. 78a ordynacji ciągle nie jest jeszcze ustabilizowana, dlatego uważam, że istotnych argumentów do wzmocnienia powyższego stanowiska może dostarczyć wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-591/10 (Littlewoods Retail Ltd. i inni), który został wydany 17 lipca 2012 r. TSUE, w całości podzielając poprzedzającą wyrok opinię rzecznika generalnego, uznał, że państwa członkowskie zobowiązane są, co do zasady, do zwrotu pobranego niezgodnie z prawem unijnym podatku (zwroty dotyczące okresów sprzed 1 stycznia 2010 r.) oraz do zapłaty odsetek w celu wyrównania uszczerbku wynikającego z braku dostępności pobranych kwot podatku.
Trybunał Sprawiedliwości UE zaznaczył, że państwa członkowskie cieszą się wprawdzie autonomią proceduralną w zakresie ustalania pod względem proceduralnym i materialnym zasad naliczania i zwrotu odsetek, jednak z tym zastrzeżeniem, że reguły obliczania odsetek powinny respektować w szczególności zasadę skuteczności oraz zasadę równoważności. Zgodnie z nią reguły naliczania oprocentowania od pobranego niezgodnie z prawem unijnym VAT nie mogą być ukształtowane mniej korzystnie niż reguły dotyczące równoważnych roszczeń odsetkowych wynikających z naruszenia prawa wewnętrznego.
@RY1@i02/2012/146/i02.2012.146.07100020a.802.jpg@RY2@
Marcin Chomiuk, partner w dziale prawno-podatkowym PwC
Marcin Chomiuk
partner w dziale prawno-podatkowym PwC
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu