Skład celny umożliwia efektywne zarządzanie kosztami firmy
O pozwolenie na jego prowadzenie często starają się eksporterzy i importerzy. Należności celno-podatkowe za umieszczone w nim towary zostają uiszczone dopiero przy wyprowadzaniu danej partii produktów
Instytucja składu celnego związana jest z przechowywaniem materiałów przeznaczonych do produkcji lub towarów handlowych do dalszej odsprzedaży, importowanych z kraju trzeciego, spoza Wspólnoty. [schemat] Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy o VAT przez import towarów należy rozumieć przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego (np. z Ukrainy) na terytorium Unii Europejskiej (np. do Polski).
Definicja
Składem celnym jest każde miejsce uznane przez organy celne i podlegające ich kontroli, w którym towary mogą być składowane zgodnie z ustalonymi warunkami (art. 98 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. UE L 302 z 19 października 1992, s. 1 ze zm.; dalej: WKC). Procedura składu celnego pozwala na składowanie w nim (art. 98 ust. 1 WKC) towarów:
wniewspólnotowych, które w czasie tego składowania nie podlegają należnościom celnym przywozowym ani środkom polityki handlowej,
wwspólnotowych, którym odrębne przepisy wspólnotowe dają możliwość korzystania, w związku z ich umieszczeniem w składzie celnym, ze środków zwykle stosowanych przy wywozie tego rodzaju towarów.
Skład celny może prowadzić w Polsce eksporter (zagraniczny przedsiębiorca). Przyjmuje on wówczas postać składu prywatnego (przepisy wspólnotowe wyróżniają także skład publiczny, z którego może korzystać każda osoba w celu składowania towarów), a prowadzący go jest równocześnie korzystającym z tego składu (art. 99 WKC). Prowadzić skład celny może również inny podmiot mający pozwolenie izby celnej na jego prowadzenie (np. pośrednik lub importer - odbiorca towaru).
Pozwolenie udzielane jest osobom mającym swoją siedzibę we Wspólnocie, na ich wniosek, zawierający niezbędne do otrzymania pozwolenia informacje, a w szczególności informacje uzasadniające gospodarczą potrzebę składowania. Pozwolenie określa warunki prowadzenia składu (art. 100 ust. 2 i 3 WKC). Do wniosku o wydanie pozwolenia na prowadzenie składu celnego należy dołączyć następujące dokumenty:
wdokumenty potwierdzające prowadzenie działalności gospodarczej (zaświadczenie z ewidencji podmiotów gospodarczych bądź odpis z KRS); dokumentów tych nie dołącza się każdorazowo do wniosku, jeżeli zostały wcześniej złożone organowi celnemu, który przyjmuje wniosek i dane w nich zawarte są aktualne w chwili złożenia wniosku,
wzaświadczenie właściwego dla wnioskodawcy urzędu skarbowego o niezaleganiu przez wnioskodawcę z podatkami stanowiącymi dochód budżetu państwa (dokument powinien być sporządzony nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku),
wpozytywną opinię o sytuacji finansowej, wydaną przez bank prowadzący rachunek rozliczeniowy wnioskodawcy,
winformację z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności osób kierujących działalnością wnioskodawcy za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, przestępstwo gospodarcze lub za przestępstwo skarbowe,
woświadczenie, że wobec wnioskodawcy nie jest prowadzone postępowanie egzekucyjne, likwidacyjne, upadłościowe,
wplan składu celnego, w którym zostaną złożone towary objęte procedurą składu celnego wraz z określeniem powierzchni oraz opisem sposobu odgrodzenia i zabezpieczenia składu celnego,
wupoważnienie, jeżeli w imieniu wnioskodawcy występuje przedstawiciel,
winne dokumenty, które wnioskodawca uważa za istotne dla udzielenia pozwolenia lub wynikające z przepisów odrębnych.
Odpowiedzialność
Prowadzący skład celny odpowiedzialny jest za zapewnienie, aby towary złożone w składzie celnym nie zostały usunięte spod dozoru celnego, za wykonywanie obowiązków wynikających ze składowania towarów objętych procedurą składu celnego oraz przestrzeganie szczególnych warunków określonych w pozwoleniu (art. 101 WKC).
Organy celne mogą zażądać od prowadzącego skład złożenia gwarancji związanej z odpowiedzialnością określoną w art. 101 (art. 104 WKC). Okres pozostawania towarów w składzie celnym jest co do zasady nieograniczony (art. 108 ust. 1 WKC). W składzie dozwolona jest każda działalność przemysłowa, handlowa lub usługowa, ale o jej prowadzeniu należy uprzednio powiadomić organ celny (art. 172 ust. 1 WKC). Każda osoba prowadząca skład celny, a w nim działalność polegającą na składowaniu, sprzedaży lub zakupie towarów, zobowiązana jest do prowadzenia ich szczegółowej ewidencji, pozwalającej na identyfikację towarów oraz wykazanie obrotu nim (art. 176 ust. 1 WKC).
Podatnicy
Podatnikami VAT z tytułu importu towarów są podmioty, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, a więc podmioty sprowadzające towar spoza obszaru UE na terytorium kraju (do Polski). Importer określa kwotę VAT w składanym do urzędu celnego zgłoszeniu celnym. Zapłata należności celnych, w tym VAT, spoczywa na dłużniku. Może nim być - po pierwsze - osoba dokonująca zgłoszenia celnego we własnym imieniu i na własną rzecz (importer), po drugie - osoba, w której imieniu i na której rzecz dokonano zgłoszenia celnego (przedstawiciel bezpośredni), i po trzecie - osoba działająca we własnym imieniu, lecz na rzecz innej osoby (przedstawiciel pośredni).
Zapłata
Przechowywanie towarów w składzie celnym pozwala przesunąć w czasie moment powstania obowiązku zapłaty cła i VAT od zaimportowanego towaru do chwili znalezienia na niego odbiorcy. Skład celny nie jest wyłączony z terytorium Polski, zatem składowanie w nim towarów powoduje, że znajdują się one na polskim obszarze celnym. Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje zasadniczo z chwilą powstania długu celnego. Jeżeli import towarów objęty jest procedurą celną składu celnego, a od towarów tych pobierane są opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze - obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wymagalności tych opłat (art. 19a ust. 9 i 11 ustawy o VAT). Dług celny z tytułu importu powstaje z chwilą dopuszczenia (oddania) towarów podlegających należnościom celnym do obrotu gospodarczego na obszarze celnym Wspólnoty (w Polsce), w związku z uprzednio przyjętym zgłoszeniem celnym (art. 201 pkt 1 lit. a oraz pkt 2 WKC). Dług celny, a w konsekwencji obowiązek zapłaty VAT, powstaje więc w momencie pobrania (wyprowadzenia) towarów ze składu celnego.
@RY1@i02/2014/178/i02.2014.178.07100080a.803.jpg@RY2@
Przebieg transakcji
Cechy szczególne
|
Cel utworzenia pomieszczenia konsygnacyjnego |
Odroczenie momentu zapłaty podatku i cła |
|
Pozwolenie na prowadzenie pomieszczenia |
Wymagane |
|
Czas składowania |
Nieograniczony |
|
Przedmiot składowania |
Materiały, produkty, towary handlowe |
|
Prawo własności przedmiotu składowania |
Należy do składającego |
|
Podmiot prowadzący skład |
Dostawca towarów (eksporter) lub osoba (fizyczna, prawna) mająca pozwolenie na prowadzenie składu (odbiorca towarów - importer lub pośrednik) |
|
Charakter obrotu |
Import (także reeksport) |
|
Podmioty uczestniczące w transakcji |
Składający, prowadzący skład (może być równocześnie składającym), odbiorca/odbiorcy towarów |
|
Organ podatkowy właściwy do rozliczenia transakcji |
Urząd celny |
|
Liczba odbiorców |
Wielu nieoznaczonych |
Marek Barowicz
ekspert podatkowy
Podstawa prawna
Ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu