Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo
VAT

Jak biuro podróży powinno opodatkować sprzedaż wycieczki

2 września 2013
Ten tekst przeczytasz w 8 minut

PROBLEM

@RY1@i02/2013/169/i02.2013.169.071000900.804.jpg@RY2@

Marcin Szymankiewicz doradca podatkowy

Biuro podróży musi rozliczyć VAT od odsprzedaży miejsc na wycieczkę na Sycylię według szczególnych zasad. Stosownie do art. 119 ust. 1 in principio ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku.

Wyliczenie marży

Przez marżę, o której mowa w art. 119 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się różnicę między kwotą, którą ma zapłacić nabywca usługi, a faktycznymi kosztami poniesionymi przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. Z kolei przez usługi dla bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystyki, a w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie (art. 119 ust. 2 ustawy o VAT).

W rozpatrywanym przypadku marża od jednego miejsca na wycieczkę na Sycylię wyniesie 500 zł (4000 zł - 3500 zł). Łączna marża zrealizowana na opisanej usłudze turystyki (odsprzedaż miejsc na wycieczkę na Sycylię) wyniesie zatem 5000 zł (500 zł x 10 osób).

Wysokość opodatkowania

Dla świadczonych przez podatniczkę usług turystyki właściwa będzie podstawowa stawka VAT wynosząca aktualnie 23 proc. (usługa w całości będzie wykonana na terytorium Unii Europejskiej).

Wyliczany "rachunkiem w stu" należny VAT od wszystkich miejsc na wycieczkę wyniesie 934,96 zł (5000 zł x 23 : 123). Podstawa opodatkowania tych usług wyniesie zatem 4065,04 zł (5000 zł - 934,96 zł).

Zgodnie z art. 119 ust. 3 pkt 2 i 3 ustawy o VAT, przepis art. 119 ust. 1 tej ustawy stosuje się bez względu na to, kto nabywa usługę turystyki, w przypadku gdy podatnik:

- działa na rzecz nabywcy usługi we własnym imieniu i na własny rachunek;

- przy świadczeniu usługi nabywa towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.

W opisanym przypadku spełnione są te warunki, gdyż przy zakupie i późniejszej odsprzedaży tych miejsc wycieczkowych podatniczka działała we własnym imieniu i na własny rachunek.

Podatnicy, o których mowa w art. 119 ust. 3 ustawy o VAT, są obowiązani prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3 wspomnianej ustawy, z uwzględnieniem kwot wydatkowanych na nabycie towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, oraz posiadać dokumenty, z których wynikają te kwoty (art. 119 ust. 3a ustawy o VAT).

Bez prawa do odliczenia

Podatnikom, o których mowa w art. 119 ust. 3 ustawy o VAT, nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego od towarów i usług nabytych dla bezpośredniej korzyści turysty.

Prowadząca biuro podróży nie ma zatem prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od nabytych miejsc na wycieczkę od polskiego oddziału niemieckiego biura podróży. Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego wynika również z faktu, że otrzymana od organizatora wycieczki (oddziału niemieckiego biura podróży w Polsce) faktura nie wykazuje stawki i kwoty podatku naliczonego. Okoliczność ta w połączeniu z faktem, że faktura ta zawiera wyrazy "procedura marży dla biur podróży" wskazuje, że również organizator wycieczki zastosował procedurę marży do opodatkowania tej wycieczki.

Podatnik, o którym mowa w art. 119 ust. 3 ustawy o VAT, w wystawionych przez siebie fakturach nie wykazuje kwot podatku (art. 119 ust. 10 ustawy o VAT). Stosownie do par. 5 ust. 3 pkt 2 w zw. z ust. 1 rozporządzenia w sprawie faktur w przypadku świadczenia usług turystyki, dla których podstawę opodatkowania stanowi zgodnie z art. 119 ust. 1 ustawy o VAT kwota marży, faktura powinna zawierać dane ogólne, jak zwykła faktura, z wyjątkiem:

- ceny jednostkowej towaru lub usługi bez kwoty podatku (cena jednostkowa netto);

- kwoty wszelkich rabatów, w tym za wcześniejsze otrzymanie należności, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

- wartości dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

- stawki podatku;

- sumy wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

- kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

- kwoty należności ogółem.

Faktura ta powinna natomiast zawierać dodatkowo - wyrazy "procedura marży dla biur podróży" (par. 5 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia w sprawie faktur).

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że nabywcami przedmiotowej wycieczki na Sycylię były osoby indywidualne (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej), podatniczka nie ma zatem, w świetle art. 106 ust. 4 ustawy o VAT, obowiązku wystawienia faktury na rzecz tych osób, o ile nie zgłoszą one takiego żądania. Sprzedaż ta powinna być natomiast zaewidencjonowana na kasie fiskalnej stosownie do art. 11 ust. 1 ustaw o VAT, chyba że prowadząca biuro podróży spełnia warunki do zwolnienia z tego obowiązku zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się zazwyczaj paragon dokumentujący tę sprzedaż (par. 7 rozporządzenia w sprawie faktur).

Uzyskany przychód

Z tytułu sprzedaży przedmiotowych miejsc wycieczkowych podatniczka uzyskała przychód z pozarolniczej działalności. Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o PIT, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT (tj. pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych VAT za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W rozpatrywanym przypadku przychód stanowić będzie należna zapłata za sprzedaż przedmiotowych miejsc wycieczkowych (40 tys. zł), pomniejszona o kwotę należnego VAT 934,96 zł, tj. kwota 39 065,04 zł (40 tys. zł - 934,96 zł).

Zgodnie z art. 14 ust. 1c ustawy o PIT, za datę powstania przychodu, o którym mowa w art. 14 ust. 1 tej ustawy, uważa się, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 1e, 1h i 1i ustawy o PIT, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1) wystawienia faktury albo

2) uregulowania należności.

W opisanym przypadku przychód z tytułu sprzedaży przedmiotowych usług turystyki powstał zatem w sierpniu 2013 r. Podstawę opodatkowania PIT stanowi jednak nie przychód, ale dochód, tj. różnica między przychodem a kosztami uzyskania przychodów.

Poniesione koszty

Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy o PIT.

Zatem w tym przypadku kosztem uzyskania przychodu będą wydatki poniesione na zakup przedmiotowych miejsc od organizatora wyjazdu (oddziału niemieckiego biura podróży) w łącznej wysokości 35 000 zł.

Ponieważ podatniczka prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów metodą kasową, to przedmiotowe koszty powinna potrącić w dacie ich poniesienia, tj. w sierpniu 2013 r., zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 4 ustawy o PIT.

Koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione (art. 22 ust. 4 ustawy o PIT). Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników (...) uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu (art. 22 ust. 6b ustawy o PIT).

Dochodem z tytułu sprzedaży przedmiotowych usług turystycznych (podstawą opodatkowania) będzie kwota 4065,04 zł (39 065,04 zł - 35 000 zł).

Zatem podatek dochodowy od obrotu przedmiotowymi miejscami wycieczkowymi wyniesie 772,36 zł (4065,04 zł x 19 proc.).

WAŻNE

Podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku

Schemat rozliczenia podatku*

VAT (do zapłaty): 935 zł

VAT podatek należny: 935 zł (w pozycji 29 podstawę opodatkowania 4065 zł, a w pozycji 30 podatek: 935 zł)

VAT podatek naliczony: brak

PIT (do zapłaty): 772 zł (4065 zł x 19 proc.)

Przychody: 39 065 zł

Koszty uzyskania przychodów: 35 000 zł

Dochód: 4065 zł

VAT: podstawa opodatkowania: 4065 zł

PIT: Dochód: 4065 zł

- Przychody: 39 065 zł

- Koszty uzyskania przychodów: 35 000 zł

VAT - 23 proc.

PIT - 19 proc.

VAT (podatek należny): 935 zł (4065 zł x 23 proc.)

PIT: 772 zł (4065 zł x 19 proc.)

VAT - nie (czynności są opodatkowane podstawowa stawką VAT, choć w procedurze marży)

VAT - deklaracja VAT-7 (podstawa opodatkowania poz. 29, podatek poz. 30)

PIT - nie ma obowiązku składać deklaracji zaliczkowej, powinna jednak uwzględnić przedmiotowe koszty uzyskania przychodów (łącznie 14 00 zł) przy obliczeniu zaliczki na podatek dochodowy podlegający wpłacie do urzędu skarbowego, a po zakończeniu roku podatkowego uwzględnić go w zeznaniu rocznym PIT-36L

VAT-7 -25 września 2013 r.;

PIT - 36L- do 30 kwietnia 2014 r.

* w schemacie rozliczenia pominięte zostały inne zdarzenia/czynności. Kwoty w schemacie rozliczenia zostały zaokrąglone

Podstawa prawna

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. 2012 r. poz. 361 z późn. zm.). Ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 z późn. zm.). Rozporządzenie ministra finansów z 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 68, poz. 360 z późn. zm.). Rozporządzenie ministra finansów z 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. poz. 1382).

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.