Gmina może obniżyć podatek transportowy od pojazdów

Rzeczywiście, ani tarcza antykryzysowa, ani późniejsze akty prawne z nią powiązane nie zmieniają regulacji związanych z podatkiem od środków transportowych. Jednak pewne rozwiązania dające możliwość obniżania tego podatku przez gminę zawiera ustawa o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: u.p.o.l.). W art. 12 w ust. 4 u.p.o.l. ustawodawca postanowił, że rada gminy może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe niż określone w ust. 1, z wyjątkiem zwolnień dotyczących pojazdów, o których mowa w art. 8 pkt 2, 4 i 6. Te wyjątki dotyczą: samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej równej lub wyższej niż 12 ton; ciągników siodłowych i balastowych przystosowanych do używania łącznie z naczepą lub przyczepą o dopuszczalnej masie całkowitej zespołu pojazdów równej lub wyższej niż 12 ton; przyczep i naczep, które łącznie z pojazdem silnikowym posiadają dopuszczalną masę całkowitą równą lub wyższą niż 12 ton (z wyjątkiem związanych wyłącznie z działalnością rolniczą podatnika podatku rolnego). A zatem zwolnienia mogą objąć m.in.: samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony i poniżej 12 ton, ciągniki siodłowe i balastowe przystosowane do używania łącznie z naczepą lub przyczepą o dopuszczalnej masie całkowitej zespołu pojazdów od 3,5 tony i poniżej 12 ton.

Trzeba jednak pamiętać, że po pierwsze gmina nie ma wcale obowiązku wprowadzania zwolnień, a jedynie swobodę decyzji w tym zakresie. Po drugie zwolnienia muszą mieć charakter przedmiotowy (nie mogą odnosić się np. do przedsiębiorców czy konkretnych podmiotów). W konsekwencji pole manewru ze strony gminy jest dość ograniczone. Gmina jednak mogłaby podjąć stosowną uchwałę co do wyżej wymienionych pojazdów, rzecz jasna z uwzględnieniem kryterium przedmiotowego, np. ustanawiając zwolnienie pojazdów przewożących określony rodzaj towarów, np. spożywczych, czy zwolnienie pojazdów z określonego rocznika, czy też zwolnienie uzasadnione parametrami ekologicznymi.