Budynek przeznaczony na usługi zdrowotne korzysta z ulgi

Do budynków i ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych zalicza się tylko te, które służą bezpośrednio świadczeniu usług medycznych, tj. gabinetów lekarskich, budynków przychodni itp. Preferencyjnej stawki nie można stosować do budynków i ich części o charakterze hotelowym, gospodarczym czy administracyjnym.

W deklaracji na podatek od nieruchomości spółka wykazała do opodatkowania grunty związane z działalnością gospodarczą i grunty pozostałe. Ponadto zadeklarowała budynki mieszkalne, budynki związane z działalnością gospodarczą, części budynków mieszkalnych zajętych na prowadzenie działalności, a także budynki zajęte na prowadzenie działalności w zakresie świadczenia usług medycznych.

Burmistrz uznał, że podatnik bezpodstawnie objął niższą stawką podatku część budynków, które nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług zdrowotnych. Ponieważ spółka nie zareagowała na wezwanie do podwyższenia stawki podatku organ podatkowy wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za lata 2003–2007.

Spółka podkreślała, że pomieszczenia (budynki) niezajęte bezpośrednio na udzielanie świadczeń zdrowotnych, takie jak: poczekalnie, szatnie, rejestracja, informacja, łazienki, pokoje śniadaniowe, izby przyjęć, kuchnia, stołówka, pralnia oraz pomieszczenia zajęte przez personel administracyjny są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania zakładu. Dlatego w jej ocenie korzystają z opodatkowania preferencyjną stawką podatku od nieruchomości.

Organ podatkowy nie zgodził się z tą interpretacją. W jego ocenie niższą stawką spółka mogła opodatkować tylko powierzchnię użytkową pomieszczeń zajętych na udzielanie świadczeń zdrowotnych. Natomiast pozostałe pomieszczenia, w tym części hotelowe, administracyjne, gastronomiczne i gospodarcze, zostały zakwalifikowane jako związane z działalnością gospodarczą inną, niż świadczenie usług zdrowotnych i opodatkowane stawką przewidzianą dla takiej działalności.

Ostatecznie spółka zaskarżyła niekorzystne decyzje do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uwzględnił jej skargę. Jednak nie podzielił wszystkich argumentów skarżącej.

Sąd potwierdził, co prawda, że zajęcie budynku lub jego części na udzielanie świadczeń zdrowotnych, czyli realizowanie tam tych świadczeń bądź w których są one prowadzone, prowadzi do zastosowania preferencyjnej stawki podatku.

Jednak tylko faktyczne zajęcie budynku lub jego części na realizowanie świadczeń zdrowotnych prowadzi do możliwości jego opodatkowania stawką preferencyjną. Nie jest wystarczające do jej zastosowania tylko posiadanie tego budynku lub jego części przez podmiot świadczący działalność gospodarczą w zakresie świadczeń zdrowotnych.

Sąd zwrócił uwagę, że wykładnia ta nie daje jednak jednoznacznej odpowiedzi, czy zajęcie należy wiązać z bezpośrednim czy tylko pośrednim związkiem pomieszczeń budynku z udzielaniem tego rodzaju świadczeń. Zdaniem WSA w tym przypadku chodzi bardziej o związek bezpośredni.

Ponieważ przepis określa preferencyjną stawkę, trzeba go interpretować ściśle. Sąd zgodził się z organami podatkowymi, że nie sposób przyjąć, by w pomieszczeniach administracyjnych, gospodarczych, socjalnych odbywały się działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia kuracjuszy. Choć są to pomieszczenia niezbędnie dla prawidłowego funkcjonowania tego rodzaju zakładu opieki zdrowotnej, nie mają bezpośredniego związku z tymi działaniami. Powodem uwzględnienia spółki była konieczność uzupełnienia ustaleń faktycznych.