Urząd musi zbadać poszczególne obiekty w wyrobisku górniczym

Fakt zaklasyfikowania wyrobiska górniczego do obiektów i urządzeń do budowli dla górnictwa i kopalnictwa według Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) nie jest wystarczający do tego, aby jego wartość początkową zaliczyć do podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

Prezydent miasta decyzją z 30 października 2009 roku określił spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2004 rok w wysokości ponad 10 mln zł. Organ zanalizował deklaracje podatkowe spółki oraz złożone korekty za rok 2004. Za podstawę opodatkowania organy przyjęły wartość początkową środka trwałego rodzaju 200 KŚT, która to wartość obejmuje całość nakładów poniesionych na ten środek, tj. zarówno nakładów związanych z wytworzeniem wyrobiska, jak i nakładów na znajdujące się w nim obiekty i urządzenia.

Samorządowe kolegium odwoławcze utrzymało w mocy tę decyzję. Zdaniem SKO budowlą podlegającą opodatkowaniu w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.) będzie budowla stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, a także urządzenie budowlane związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. W ocenie SKO wyrobisko górnicze jako pusta przestrzeń wybrana robotami górniczymi nie jest zatem przedmiotem opodatkowania, a są nimi obiekty budowlane stanowiące całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, znajdujące się w tym wyrobisku i służące wydobywaniu kopaliny. Kolegium uznało, że nie zaistniała podstawa to tego, aby kwestionować określoną w księgach rachunkowych podatnika wartość budowli i urządzeń usytuowanych pod ziemią, a tym bardziej rozbijać ją na poszczególne części.

Spółka złożyła skargę do sądu. 13 września 2011 roku zapadł wyrok Trybunału Konstytucyjnego (sygn. akt P 33/09), który orzekł, że opodatkowaniu podlegają budowle zlokalizowane w podziemnym wyrobisku górniczym, nie zaś same wyrobiska. WSA w Gliwicach wyrokiem z 22 listopada 2011 r. uchylił decyzje organów. W ocenie sądu organy nie mogą uznawać za podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości wartości początkowej obiektów, o których stanowią przepisy o podatkach dochodowych.

SKO złożyło skargę kasacyjną do NSA, ale została ona oddalona.

W ocenie NSA sąd I instancji słusznie uznał, że organy podatkowe nie ustaliły, jakie nieruchomości znajdujące się pod ziemią stanowią przedmiot opodatkowania w podatku od nieruchomości. Wartość poszczególnych budowli i urządzeń podlegających opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie może być ustalana wyłącznie na podstawie ewidencji środków trwałych i zapisów księgowych.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 września 2012 r., syg. akt II FSK 1048/12.

Oprac. Przemysław Molik

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/214/i02.2012.214.07100030i.802.jpg@RY2@

Paweł Rutowicz, doradca podatkowy w Ernst & Young

Wyrok NSA z 13 września 2012 r. to drugi wyrok w ostatnim czasie w zakresie opodatkowania podatkiem od nieruchomości wyrobisk górniczych, w którym NSA oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez organ podatkowy. Wątpliwości NSA wzbudził niedostatek czynności podjętych przez organy podatkowe co do oceny stanu faktycznego sprawy. Ograniczenie analizy w zakresie ustalania przedmiotu opodatkowania (podstawy opodatkowania) jedynie do dokumentów tworzonych dla celów ewidencji środków trwałych będzie praktycznie w każdym przypadku prowadziło do zawyżenia kwoty zobowiązania podatkowego. Nie można bowiem całości wartości środka trwałego uznać za podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości bez zbadania podatkowego charakteru tych obiektów. Podobnie stanowisko NSA przyjął w wyroku z 31 lipca 2012 r. (sygn. akt II FSK 1003/12). Należy oczekiwać, że wszystkie tego typu sprawy, w których osią sporu sądowoadministracyjnego jest kwestia uchybień organów podatkowych w wyjaśnianiu stanu faktycznego, będą podobnie rozstrzygane przez NSA.