Zobowiązanie podatkowe wygasa tylko raz

: Zobowiązanie podatkowe, które wygasło na skutek zapłaty, nie może wygasnąć po raz drugi wskutek przedawnienia. Samo zaś powołanie się na zasadę równego traktowania podatników, bez wsparcia tego spostrzeżenia wskazaniem naruszonego przepisu prawa, nie stwarza podstaw do jego rozpatrzenia.

: Organy podatkowe zarzuciły, że spółka błędnie rozliczyła podatek dochodowy od osób prawnych za 1996 rok. Przyczyną było podwyższenie przychodów o kwotę stanowiącą wartość otrzymanych nieodpłatnych świadczeń z tytułu korzystania z cudzego kapitału, tj. niewypłaconej udziałowcom spółki dywidendy za lata 1992-1995. Organy podatkowe wyrzuciły też z kosztów uzyskania przychodów kwoty zawyżonej wartości odpisów amortyzacyjnych naliczonych od wykazanych w ewidencji środków trwałych według nieprawidłowej stawki amortyzacyjnej.

Spółka wniosła skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który uchylił zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę wskazał, że spółka w latach 1992-1995 uzyskiwała dodatni wynik finansowy w postaci zysku netto. Zysk ten zgromadzenie wspólników w drodze corocznej uchwały przekazywało jako fundusz rezerwowy na powiększenie środków obrotowych. Jednak umowa spółki nie wyłączyła zysku od podziału ani nie zastrzegła w uchwale wspólników rozporządzania czystym zyskiem. Dopiero w akcie notarialnym w 1999 roku zmieniono umowę spółki. Po zmianie wspólnicy mogli podjąć uchwałę o przekazaniu zysku w całości lub części na fundusz rezerwowy, zapasowy oraz inne fundusze celowe. Dlatego organ podatkowy podtrzymał swoje stanowisko, że spółka otrzymała w 1996 roku przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia.

: Sprawa znów trafiła do sądu I instancji. Ale tym razem sąd oddalił skargę spółki. Racji podatniczce nie przyznał też Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd nie zgodził się z autorką skargi kasacyjnej, która wskazywała na przedawnienie zobowiązania. W jej ocenie sprzeczny z zasadą równego traktowania i ze zdrowym rozsądkiem jest pogląd, że zapłata należności wskazanej w nieostatecznej decyzji wymiarowej organu I instancji wyklucza możliwość przedawnienia zobowiązania podatkowego w toku postępowania odwoławczego. NSA zauważył, że taki punkt widzenia abstrahuje od ugruntowanej już linii orzeczniczej. Pomija on również treść uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2007 r. (I FPS 4/07). Zgodnie z jej treścią zapłata zaległości podatkowej w VAT powoduje wygaśnięcie zobowiązania podatkowego także wówczas, gdy następuje w wyniku wykonania nieostatecznej decyzji organu I instancji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Zobowiązanie podatkowe, które wygasło na skutek zapłaty, nie może wygasnąć po raz drugi wskutek przedawnienia. Samo zaś powołanie się na zasadę równego traktowania podatników, bez wsparcia tego spostrzeżenia wskazaniem naruszonego przepisu prawa, nie stwarza podstaw do jego rozpatrzenia.