Jakie korzyści płyną z uproszczonego sposobu wpłacania zaliczek

@RY1@i02/2011/084/i02.2011.084.086.0008.001.jpg@RY2@

Maria Kukawska, partner w Stone & Feather Tax Advisory

Podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 1/12 kwoty obliczonej przy zastosowaniu skali podatkowej obowiązującej w danym roku od dochodu z działalności wykazanego w zeznaniu złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy albo w roku poprzedzającym dany rok o dwa lata. Ten drugi przypadek stosuje się, jeżeli podatnik w ostatnim roku nie wykazał dochodu lub wykazany dochód nie przekroczył kwoty wolnej od podatku. Zatem podatnicy, którzy będą planowali zmianę trybu wpłaty zaliczek na tryb uproszczony w lutym 2012 r., będą sięgać do złożonego rozliczenia za 2010 rok lub do wcześniejszego rozliczenia za 2009 rok.

W przypadku osób opodatkowanych liniowo chodzi o 1/12 kwoty obliczonej przy zastosowaniu stawki wynoszącej 19 proc. Przepisy nawiązują do kwoty obliczonej od dochodu wykazanego w zeznaniu poprzedzającym dany rok lub w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Nie musi się to przekładać na okoliczność, że od danego dochodu faktycznie zapłacono podatek w referencyjnym roku.

Decydując się na opłacanie podatku w uproszczonej formie, należy pamiętać o zawiadomieniu o tym wyborze swojego urzędu skarbowego. Nieprzekraczalnym terminem jest 20 lutego każdego roku (chyba że dzień ten wypada w sobotę lub niedzielę). Wprawdzie przepisy nie przewidują konkretnego formularza, na którym takie zawiadomienie miałoby być złożone, jednak zaznaczono, że zawiadomienie powinno zostać dokonane na piśmie. Zaliczki w formie uproszczonej opłaca się przez cały rok w zwykłym terminie i jeśli podatnik pisemnie nie powiadomi urzędu o rezygnacji z tej formy wpłacania zaliczek do 20 lutego kolejnego roku podatkowego, forma ta automatycznie będzie stosowana przez cały kolejny rok podatkowy. Rozliczenie faktycznego podatku za dany rok następuje dopiero w zeznaniu składanym do końca kwietnia kolejnego roku.

Przepisy przewidują jednak, że wybór tej opcji wpłaty zaliczek nie jest możliwy dla podatników, którzy po raz pierwszy podjęli działalność w roku podatkowym albo w roku poprzedzającym rok podatkowy. Chodzi tu oczywiście o brak możliwości nawiązania do dochodu wykazywanego w ramach dotychczas prowadzonej działalności.

System opłacania zaliczek w formie uproszczonej jest tym atrakcyjniejszy, im niższy dochód wykazaliśmy w okresie bazowym dla obliczenia tegorocznej zaliczki uproszczonej oraz im wyższego dochodu/ podatku oczekujemy w trwającym roku podatkowym. Przy założeniu bowiem, że podstawa do obliczenia zaliczki uproszczonej jest niska, a oczekiwany w bieżącym roku dochód i podatek jest wysoki, w istocie zaliczka uproszczona będzie swego rodzaju kredytem.

W przypadku podatników CIT uproszczone zaliczki określono w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu złożonym w roku poprzedzającym dany rok.

Tu również obowiązuje pisemna forma zawiadomienia i rezygnacji z tego trybu wpłaty zaliczek właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie wpłaty pierwszej zaliczki w roku, w którym po raz pierwszy wybrano metodę uproszczoną. I te zaliczki wpłaca się w formie uproszczonej przez cały rok podatkowy. Przepisy nie pozwalają na zastosowanie tej metody wpłaty zaliczek podatnikom CIT, którzy bądź to nie wykazali podatku należnego w roku poprzedzającym rok i w roku poprzedzającym dany rok o dwa lata, bądź po raz pierwszy podjęli działalność w roku poprzedzającym rok lub w danym roku.

EM