W jakich sytuacjach przekazanie próbek można traktować jako koszt reklamy

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT lub art. 23 ustawy o PIT.

Zatem aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełniać następujące warunki:

● został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

● jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

● pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

● poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

● został właściwie udokumentowany,

● nie może się znajdować w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT lub art. 23 ustawy o PIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów

(por. interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 2 sierpnia 2012 r., nr IPTPB3/423-144/12-5/MF).

Przekazywane klientom próbki towarów lub produktów co do zasady stanowić będą koszt reklamy (por. interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 26 marca 2010 r., nr IBPBI/2/423-55/10/PC; interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 10 lipca 2008 r., nr ITPB3/423-251/08/AM; interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 5 stycznia 2012 r., nr IPTPB3/423-266/11-2/KJ). Oznacza to, że wydatki na wytworzenie (u producentów) lub nabycie (np. u dystrybutorów) próbek mogą stanowić koszt uzyskania przychodów.

Należy jednak mieć na uwadze, że przepisy zarówno ustawy o CIT, jak i ustawy o PIT nie definiują próbki. Opierając się na znaczeniu słownikowym, organy podatkowe zazwyczaj przyjmują, że próbka to "niewielka ilość jakiegoś towaru, dawana nieodpłatnie klientowi do przetestowania; wynik czyichś starań, doświadczeń, dający o nich jakieś wyobrażenie; potwierdzenie, dowód czegoś" (zob. interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 14 listopada 2011 r., nr ILPB3/423-358/11-6/MM).

Jednak nie zawsze przekazanie próbek towaru bywa traktowane jako koszt, reklamy. Najogólniej mówiąc reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego podmiotu gospodarczego. Oceniając całokształt okoliczności towarzyszących przekazaniu próbek towarów, organy podatkowe czasem uznają je za koszt reprezentacji. Głównym celem wydatków na reprezentację jest m.in. stworzenie i utrwalenie właściwego wizerunku zewnętrznego firmy. Taka kwalifikacja wydatku eliminuje możliwość zaliczenia go w ciężar kosztów uzyskania przychodów. Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT i art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o PIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Przykładowo jako koszt reprezentacji organy podatkowe uznały przekazanie pojedynczych egzemplarzy pełnowartościowych towarów (kosmetyki) do redakcji gazet i czasopism gronu wyselekcjonowanych odbiorców w celu zaprezentowania ich walorów i właściwości kosmetycznych (zob. interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 21 listopada 2012 r., nr IPPB5/423-780/12-2/AB).

@RY1@i02/2013/174/i02.2013.174.07100050a.802.jpg@RY2@

Marcin Szymankiewicz doradca podatkowy

Marcin Szymankiewicz

doradca podatkowy

Podstawa prawna

Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.).

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.).