Jak prawidłowo w Polsce rozliczyć pracę zagraniczną

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Jest to nieograniczony obowiązek podatkowy.

Natomiast osoby fizyczne, jeżeli nie mają w Polsce miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium RP. To ograniczony obowiązek podatkowy.

Zatem nasz podatnik, mimo kilkumiesięcznego wyjazdu do Holandii, nadal będzie miał miejsce zamieszkania w Polsce i w Polsce będzie musiał opodatkować wszystkie dochody - tj. polskie i holenderskie - stosując proporcjonalne odliczenie jako metodę unikania podwójnego opodatkowania.

Art. 3, art. 27 ust. 9 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska, co do zasady, zawierają dwie metody unikania podwójnego opodatkowania. Jedna to metoda wyłączenia z progresją. Polega ona na tym, że w Polsce wyłącza się z podstawy opodatkowania dochód osiągnięty za granicą, zwolniony z opodatkowania na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jednak dla ustalenia stawki podatku od pozostałego dochodu - osiągniętego w Polsce - stosuje się stawkę podatku właściwą dla całego dochodu, tzn. łącznie z dochodem osiągniętym za granicą.

Metodę wyłączenia z progresją przewidują praktycznie wszystkie umowy z państwami UE oprócz m.in. umów z Holandią, Belgią, Danią.

Przy zastosowaniu metody wyłączenia z progresją podatnik ma obowiązek składania zeznania rocznego, jeżeli:

● osiągnie w Polsce dochody podlegające opodatkowaniu według skali podatkowej,

● będzie chciał skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego, tzn. złożyć zeznanie łącznie z małżonkiem lub opodatkować dochody w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci.

Druga metoda to proporcjonalne odliczenie. Polega ona na tym, że dochód osiągany za granicą jest opodatkowany w Polsce, ale od należnego podatku odlicza się podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.

Przy zastosowaniu metody odliczenia proporcjonalnego obowiązek wykazania w zeznaniu rocznym dochodu uzyskanego za granicą istnieje zawsze, bez względu na to, czy oprócz dochodów z zagranicy podatnik uzyskał w Polsce inne dochody opodatkowane według skali podatkowej.

Art. 27 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Do momentu przeniesienia ośrodka interesów życiowych do USA, tzn. do dnia wyjazdu z Polski rodziny (żony i dziecka), podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, tj. od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów z uwzględnieniem zawartych przez Polskę umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Sam fakt przebywania podatnika przez cały 2009 rok w USA, wykonywania tam pracy, nie przesądza o tym, że w całym roku podatkowym posiadał w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy.

Dopiero od dnia wyjazdu z Polski rodziny (żony i dziecka) i przeniesienia ośrodka interesów życiowych do USA podatnik spełnia przesłanki pozwalające uznać go za osobę posiadającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w USA. W Polsce podlega więc ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. musi rozliczać w kraju tylko dochody osiągnięte w Polsce.

Art. 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Udziały w nieruchomości położonej w Iraku podatnik nabył 5 stycznia 1981 r., tj. z chwilą śmierci ojca. Zatem przychód ze sprzedaży udziału w tej nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięciu lat od momentu nabycia nieruchomości do jej sprzedaży.

W przedmiotowej sprawie nie ma znaczenia fakt, iż pieniądze z tytułu sprzedaży udziału w nieruchomości położonej w Iraku wpłynęły na konto podatnika w Polsce, gdyż kluczowe znaczenie ma data nabycia i sprzedaży nieruchomości przez podatnika. Taką interpretację potwierdził dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w piśmie z 9 marca 2010 r. (nr IPPB4/415-841/09-2/SP).

Art. 3, art. 10 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Zgodnie z przepisami ustawy o PIT, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP uważa się osobę fizyczną, która:

● posiada w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

● przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Jeśli podatniczka wyjedzie z Polski na dłużej niż 183 dni lub wyjedzie do Anglii ze swoją najbliższą rodziną (np. mężem, dziećmi), to można uznać, że zmieniła miejsce zamieszkania i mieszka w Wielkiej Brytanii. W takim przypadku w Polsce będzie podlegać ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Art. 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Pracownik nie osiąga przychodów z pracy wykonywanej w Polsce i nie wykonuje pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Możliwość okazjonalnego przyjazdu do Polski w celach służbowych nie wpływa na prawidłowość takiej oceny, gdyż nie zmienia się miejsce wykonywania pracy (Litwa, Łotwa, Estonia). Przyjazdy do Polski mają charakter incydentalny i uboczny, zarówno czasowo, jak i merytorycznie/przedmiotowo (pracownik nie wykonuje swych podstawowych obowiązków służbowych na terytorium Polski).

Również spółka nie ma w Polsce obowiązku obliczania, pobierania i odprowadzenia na konto właściwego urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzeń wypłacanych pracownikowi rezydentowi Litwy z tytułu pracy najemnej wykonywanej na Litwie.

Art. 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Renta inwalidzka z tytułu inwalidztwa wojennego przekazywana podatnikowi z Wielkiej Brytanii pod warunkiem przedstawienia płatnikowi dokumentu instytucji zagranicznej potwierdzającego charakter przyznanego świadczenia - podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 74 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W takiej sytuacji płatnik (bank) w Polsce nie powinien od tych świadczeń pobierać zaliczki na podatek dochodowy.

Art. 21 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Ewa Matyszewska

ewa.matyszewska@infor.pl