Kiedy korygować zeznanie PIT

Prawo podatkowe daje możliwość złożenia korekty podatnikom, płatnikom i inkasentom.

Jeśli więc pracodawca popełnił błąd w PIT-40 (roczne obliczenie podatku), to musi, jako płatnik, złożyć skorygowaną deklarację wraz z pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Art. 81 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Urząd w rocznym PIT ma prawo poprawić pewne błędy w deklaracjach podatkowych. Przepisy Ordynacji podatkowej przewidują, że może to zrobić w razie stwierdzenia, że złożona przez podatnika deklaracja zawiera błędy rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki, bądź że wypełniono ją niezgodnie z ustalonymi wymaganiami. Organ podatkowy w zależności od charakteru i zakresu uchybień:

1) koryguje dokument, dokonując stosownych poprawek lub uzupełnień, jeżeli zmiana wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty, kwoty zwrotu podatku lub wysokości straty w wyniku tej korekty nie przekracza 1 tys. zł;

2) zwraca się do składającego deklarację o jej skorygowanie oraz złożenie niezbędnych wyjaśnień. Przy czym musi wskazać przyczyny, z powodu których informacje zawarte w deklaracji podaje się w wątpliwość.

Urzędnik po dokonaniu korekty za podatnika uwierzytelnia kopię skorygowanej deklaracji. Następnie musi doręczyć podatnikowi uwierzytelnioną kopię skorygowanej deklaracji wraz z informacją o związanej z korektą zmianie wysokości zobowiązania podatkowego (tj. kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku lub wysokości straty), bądź informacją o braku takich zmian.

Gdy podatnik otrzyma korektę z urzędu, nie musi się z nią zgadzać. Może złożyć w urzędzie skarbowym sprzeciw. Ma na to 14 dni od dnia doręczenia uwierzytelnionej kopii skorygowanej deklaracji. Wniesienie sprzeciwu anuluje korektę urzędu.

W przypadku, gdy podatnik nie zdecyduje się wnieść sprzeciwu w ustawowym terminie, tak poprawiona deklaracja wywoła takie same skutki prawne, jak korekta złożona przez podatnika.

Te same zasady mają zastosowanie do deklaracji i załączników, które są składane przez płatników lub inkasentów.

W naszym przypadku urząd co najwyżej może skorygować niewłaściwie zaokrągloną podstawę opodatkowania. Natomiast do poprawienia NIP i podpisania deklaracji wezwie podatnika.

Art. 81 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Złożenie korekty deklaracji w niektórych przypadkach może zostać zawieszone. Uprawnienie do skorygowania deklaracji:

1) ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej - w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;

2) przysługuje nadal po zakończeniu:

a) kontroli podatkowej,

b) postępowania podatkowego - w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego.

Korekta złożona w przypadku zawieszenia do niej prawa nie wywołuje skutków prawnych. Inaczej mówiąc, jest bezskuteczna.

W opisanym przypadku urząd skarbowy nie pozwolił podatnikowi na sporządzenie korekty, bo w sprawie zeznania, które miałoby być poprawione, prowadzi postępowanie podatkowe.

Art. 81 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Skorygowanie zeznania podatkowego polega na ponownym jego wypełnieniu, tylko już poprawnym. Różnica między pierwotną deklaracją a korektą polega na tym, że podatnik w ponownie wypełnianym formularzu zaznacza, że jest to korekta. Składając korektę deklaracji, trzeba dołączyć do niego dodatkowo pisemne uzasadnienie przyczyn korekty. To nic innego, jak pismo, w którym podatnik wyjaśnia, dlaczego jeszcze raz wypełnia zeznanie. Warto pamiętać, aby na takim piśmie podać swoje imię, nazwisko i NIP.

Zatem złożenie poprawionego zeznania nie wystarczy, aby uznać je za skuteczną korektę PIT. Wraz z korektą trzeba w urzędzie skarbowym złożyć pisemne wyjaśnienia przyczyn korekty.

Art. 81 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Podatnik ma pięć lat na skorygowanie zeznań podatkowych. Okres pięcioletni liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym upływał termin płatności podatku. Po tym czasie bowiem przedawnia się zobowiązanie podatkowe.

Art. 70 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Urząd skarbowy może nie przyjąć korekty zeznania. W takiej sytuacji zobowiązany jest jednak wszcząć postępowanie w sprawie określenia tego zobowiązania. Podczas tej procedury fiskus musi rozważyć wszystkie okoliczności mające wpływ na ustalenie podstawy opodatkowania i wymiar zobowiązania za dany okres rozliczeniowy.

W przypadku braku normatywnych przeciwwskazań do złożenia korekty deklaracji samo jej odesłanie przez organ nie przekreśla prawnej skuteczności takiej korekty. Wywołuje ona bowiem nadal takie skutki, jak każda korekta przyjęta przez organ. Ten ostatni przestaje jedynie faktycznie dysponować dokumentem będącym wyrazem samoobliczenia zobowiązania przez określony w tej deklaracji podmiot, co nie jest w żadnym razie tożsame z możliwością zniszczenia takim odesłaniem uprawnień, jakie w ten sposób podatnik zrealizował.

Art. 81 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Poprawione zeznanie może być złożone np. w przypadku popełnienia błędów formalnych czy rachunkowych. Również w przypadku, gdy podatnik zapomniał uwzględnić jakichś danych w deklaracji, może jeszcze raz wypełnić zeznanie i wysłać je do urzędu skarbowego. Trzeba wiedzieć, że nawet najmniejszą pomyłkę - np. brak podpisu - trzeba będzie uzupełnić poprzez złożenie korekty.

Zatem podatniczka, jeśli zapomniała podpisać PIT, musi wypełnić go jeszcze raz - zaznaczając odpowiedni kwadrat na pierwszej stronie zeznania, że dokonuje korekty - uzupełniając go o brakujący podpis.

Art. 81 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Ewa Matyszewska

ewa.matyszewska@infor.pl