Jak rozliczyć zagraniczne zarobki

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

● pracy wykonywanej na terytorium Polski na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;

● działalności wykonywanej osobiście w Polsce, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;

● działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Polski;

● położonej w Polsce nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Art. 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307).

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania w Polsce, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów), bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (jest to nieograniczony obowiązek podatkowy).

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium RP centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium RP dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają w Polsce miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Polski (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zatem podatniczka powinna ustalić, gdzie znajduje się jej miejsce zamieszkania - w Polsce czy Niemczech. Jeśli jej centrum interesów życiowych, czyli np. rodzina, dom, praca, znajduje się w Polsce lub przebywa ona w ojczyźnie dłużej niż 183 dni w roku, miejscem zamieszkania podatniczki będzie Polska. W związku z tym wszystkie uzyskane w roku podatkowym dochody, zarówno polskie, jak i niemieckie, będzie musiała wykazać w krajowym zeznaniu PIT. Miejsce zamieszkania, w rozumieniu ustawy, nie jest związane z obywatelstem polskim, a nawet meldunkiem.

Art. 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307).

Od podatku dochodowego od dochodu uzyskanego ze źródeł przychodów położonych za granicą wolni są członkowie personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych oraz inne osoby korzystające z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych na podstawie umów lub powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych, jak również członkowie ich rodzin pozostający z nimi we wspólnocie domowej, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jeśli podatniczka spełni wskazane warunki będzie mogła skorzystać ze zwolnienia od polskiego PIT.

Art. 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307).

W przypadku, gdy dochód został uzyskany w państwie, z którym Polska nie zawarła umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, stosowana jest metoda proporcjonalnego odliczenia.

Art. 27 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307).

To, w jaki sposób należy rozliczyć się z uzyskanych dochodów zagranicznych, będzie zależało od postanowień konkretnej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a w szczególności w zależności od przyjętej metody unikania podwójnego opodatkowania. W podpisanych przez Polskę umowach można spotkać dwie takie metody.

Pierwsza: dochód z tytułu pracy wykonywanej za granicą i tam opodatkowany - zgodnie z miejscowym prawem podatkowym - będzie już zwolniony od opodatkowania w Polsce z jednoczesnym uwzględnieniem go dla potrzeb ustalenia tzw. stopy podatkowej, która zostanie zastosowana do opodatkowania pozostałej części dochodu danej osoby, uzyskanego już w Polsce (tzw. metoda wyłączenia z progresją). Druga: zagraniczny podatek uiszczony już zagranicą zostanie zaliczony na poczet podatku polskiego, obliczonego od całości dochodów w takiej proporcji, w jakiej zagraniczny dochód pozostaje w stosunku do całości dochodu danego podatnika (tzw. metoda odliczenia proporcjonalnego).

Podatnik będzie musiał w swoim rozliczeniu zastosować obie metody o unikaniu podwójnego opodatkowania. Wszystko dlatego, że do dochodów z Belgii ma zastosowanie metoda proporcjonalnego odliczenia, a do dochodów z Wielkiej Brytanii metoda wyłączenia z progresją.

Art. 27 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307).

Przepisy ustawy o PIT przewidują, że wolna od podatku dochodowego jest część przychodów osób o nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce (mających obowiązek rozliczania w ojczyźnie wszystkich światowych dochodów), przebywających czasowo za granicą i uzyskujących przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, za każdy dzień pobytu zagranicą, w którym podatnik pozostawał w stosunku służbowym, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczym stosunku pracy. Przy czym kwota zwolnienia odpowiada 30 proc. diety, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju.

Dieta z tytułu podróży do Wielkiej Brytanii wynosi 32 funty. 30 proc. z 32 funtów to 9,60 funta. Wystarczy więc tę kwotę pomnożyć przez liczbę dni, w których podatniczka była zatrudniona m.in. na podstawie umowy o pracę w Wielkiej Brytanii i w ten sposób otrzymamy kwotę diety, którą będzie można uwzględnić w rocznym PIT.

Art. 21 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307).

Ewa Matyszewska

ewa.matyszewska@infor.pl