Jak zagraniczne podmioty informują polskie organy skarbowe o wypłacie odsetek
Przepisom Dyrektywy 2003/48/WE podlegają wszystkie osoby fizyczne mieszkające w jednym z państw Unii Europejskiej oraz w państwach i regionach zależnych, m.in. na wyspie Man, Jersey, Montserrat, Brytyjskich Wyspach Dziewiczych, Kajmanach czy na Antylach Holenderskich. Jakie obowiązki na podatników nakładają te regulacje?
@RY1@i02/2011/219/i02.2011.219.071000600.802.jpg@RY2@
Monika Marta Dziedzic, radca prawny i doradca podatkowy, partner w MDDP
Na mocy postanowień Dyrektywy 2003/48/WE państwa członkowskie są zobowiązane do przekazywania, z własnej inicjatywy, tj. bez żadnego wniosku w tej sprawie, informacji o wysokości odsetek wypłacanych przez instytucje finansowe osobom fizycznym z innych państw, do których dyrektywa ma zastosowanie. Oznacza to, że zagraniczny podmiot wypłacający odsetki osobie fizycznej mającej miejsce zamieszkania w Polsce, ma obowiązek przesłać polskim organom skarbowym (za pośrednictwem właściwych w swoim kraju organów podatkowych) m.in. dane osoby, której wypłacono odsetki, kwotę odsetek oraz określić podstawę, od jakiej zostały naliczone. W ten sposób polski fiskus będzie mógł sprawdzić, czy polski podatnik zadeklarował przychód z odsetek do opodatkowania w Polsce oraz będzie mógł wszcząć postępowanie, w którym sprawdzi, czy kwota, od której naliczono odsetki, była w przeszłości opodatkowana.
Taka sama procedura obowiązuje Polskę wobec wszystkich państw objętych zapisami Dyrektywy 2003/48/WE. Polskie instytucje finansowe są zobowiązane do przesłania imiennej informacji na formularzu IFT3/IFT-3R odbiorcy odsetek oraz naczelnikowi urzędu skarbowego właściwego dla opodatkowania osób zagranicznych do końca miesiąca następującego po zakończeniu swojego roku podatkowego. Następnie ta informacja przekazywana jest polskiemu Ministerstwu Finansów, które z kolei przesyła je do właściwego organu w państwie zamieszkania odbiorcy, który, znając wysokość dochodów danej osoby, będzie mógł je opodatkować podatkiem dochodowym obowiązującym w tym kraju.
Mechanizm ten niewątpliwie gwarantuje możliwość kontrolowania gromadzonych przez obywateli danego państwa na zagranicznych kontach środków finansowych, zwłaszcza tych, co do których istnieje przypuszczenie, że pochodzą z nieopodatkowanego lub nielegalnego źródła. Jeżeli okaże się, że zagraniczne oszczędności pochodzą ze źródeł nieujawnionych, będą mogły być obłożone w Polsce podatkiem na poziomie 75 proc.
Wyjątkowo reguł tych mogą tymczasowo nie stosować trzy kraje UE: Austria, Belgia i Luksemburg, a także Szwajcaria, Liechtenstein, Księstwo Monaco, San Marino oraz Andora. Państwa (terytoria) te wynegocjowały okres przejściowy w dostosowaniu się do regulacji zawartych w Dyrektywie 2003/48/WE lub stosowanie jej w zmodyfikowany sposób. W trakcie okresu przejściowego nie muszą one przestrzegać procedury automatycznej wymiany informacji o dokonywanych wypłatach. W zamian za to odmienne traktowanie spoczywa na nich obowiązek pobrania podatku u źródła od wypłacanych dochodów według stawki 35-proc. Dyrektywa 2003/48/WE przewiduje jednak dla podatników lokujących swoje oszczędności w tych państwach możliwość wyboru między opodatkowaniem u źródła a ujawnieniem informacji na temat uzyskiwanych przez nich dochodów. Podatnik uniknie konieczności zapłaty 35-proc. podatku, pod warunkiem że zezwoli podmiotowi wypłacającemu odsetki na przekazywanie organom podatkowym informacji o otrzymywanych dochodach. Warto dodać, że zasady te dotyczą jedynie osób fizycznych; osoby prawne mogą bowiem działać bez ograniczeń, również w interesie osób fizycznych.
EM
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu