Jednorazowa amortyzacja możliwa także przy kredycie

Podatnicy, którzy w danym roku podatkowym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, oraz mali podatnicy mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych.

Przyjmując do używania środek trwały, podatnik musi określić, do jakiego grupowania Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) on należy, i przyporządkować mu określony symbol tej klasyfikacji.

Do jednorazowego odpisu amortyzacyjnego są uprawnieni podatnicy rozpoczynający działalność oraz podmioty mające status małego podatnika. Mały podatnik to ten, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1,2 mln euro.

Przeliczenia kwot dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł. Limit przychodów dla małych podatników w 2009 roku wynosi 4 053 000 zł. A zatem status małego podatnika mają w 2009 roku te firmy (również jednoosobowe), których przychody brutto (razem z VAT należnym) w całym 2008 roku nie przekroczyły 4 053 000 zł. Z kolei w 2010 roku status taki będą mieli podatnicy, których przychody brutto w 2009 roku nie przekroczyły 5 067 000 zł.

Za podatnika rozpoczynającego po raz pierwszy prowadzenie działalności gospodarczej rozumie się osobę, która w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w okresie dwóch lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, nie prowadziła działalności gospodarczej samodzielnie lub jako wspólnik spółki niemającej osobowości prawnej oraz działalności takiej nie prowadził małżonek tej osoby, o ile między małżonkami istniała w tym czasie wspólność majątkowa.

Dokonywanie odpisów jest możliwe do wysokości nieprzekraczającej równowartości 50 tys. euro. W rzeczywistości obecnie limit ten jest jednak wyższy na mocy odrębnych i obowiązujących czasowo przepisów. W roku 2009 i 2010 obowiązuje bowiem granica 100 tys. euro, co dla roku 2009 daje po przeliczeniu na złote limit na poziomie 338 tys. zł. Wynika to ze wspomnianych zasad przeliczeń kwot w euro na złote. Limit dla roku 2009 powinien być zatem ustalony według kursu euro ze środy 1 października 2008 r. Wynosił on wówczas 3,3775 zł za jedno euro (tabela 192/A/NBP/2008).

W przypadku limitów na rok 2010 zastosowanie ma kurs euro z 1 października 2009 r. (tabela 192/A/NBP/2009). Było to 4,2228 zł za jedno euro. Oznacza to, że limit dla roku 2010 wynosi 422 tys. zł. Przy określaniu limitu (50 tys. euro lub 100 tys. euro w latach 2009-2010) nie uwzględnia się odpisów amortyzacyjnych od nieprzekraczającej 3,5 tys. zł wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych o wartości początkowej nieprzekraczającej 3,5 tys. zł. W tym przypadku możliwość dokonania jednorazowego odpisu dają inne przepisy, które mogą stosować wszyscy podatnicy.

Wykluczona jest możliwość dokonywania jednorazowo odpisów amortyzacyjnych w stosunku do niektórych środków trwałych, m.in. samochodów osobowych. Przy dokonywaniu oceny, czy mamy do czynienia z samochodem osobowym czy nie, stosujemy reguły określone w przepisach art. 5a pkt 19 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT). Zgodnie z nimi samochód osobowy na potrzeby rozliczenia PIT oznacza pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem:

● pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanego na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;

● pojazdu samochodowego mającego więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u którego długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50 proc. długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzoną w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;

● pojazdu samochodowego, który ma otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;

● pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;

● pojazdu samochodowego będącego pojazdem specjalnym w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy o podatku od towarów i usług.

Korzystając z ekspresowej amortyzacji, podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Alternatywnie mogą też stosować zasady określone w art. 22h ust. 4 ustawy o PIT, tzn. mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych w równych ratach co miesiąc albo w równych ratach co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego.

Ulga inwestycyjna w postaci możliwości dokonania jednorazowej amortyzacji stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis

Podatnik rozpoczynający od 1 stycznia 2010 r. działalność gospodarczą kupuje dwa nowe samochody ciężarowe każdy o wartości netto 360 tys. zł (w sumie 720 tys. zł). Podatnik ten może skorzystać z ekspresowej amortyzacji. Limit 100 tys. euro to w 2010 roku 422 tys. zł. Skorzystanie z ekspresowej amortyzacji umożliwi podatnikowi jednorazowe wpisanie w koszty kwoty 422 tys. zł. Jeśli w styczniu wpisze samochody do ewidencji środków trwałych, koszt ten będzie mógł ująć w tym samym miesiącu. Podatnik ustali też od razu roczną stawkę amortyzacji (dla samochodów wynosi ona np. 20 proc. rocznie). Począwszy od stycznia 2011 roku podatnik będzie mógł amortyzować nadwyżkę ponad limit 100 tys. euro (a więc ponad 422 tys. zł). Będzie mógł zatem zamortyzować 298 tys. zł. Jeśli zdecyduje się na umorzenia w cyklu rocznym, będzie mógł wliczać w koszty 59,6 tys. zł (amortyzacji naliczonej od wszystkich dwóch samochodów).

Krystyna Górczak

gp@infor.pl

Art. 22k oraz art. 5a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.)