Wydatki na cele mieszkaniowe: wątpliwe zwolnienie

@RY1@i02/2009/204/i02.2009.204.086.002a.001.jpg@RY2@

Tomasz Rysiak,prawnik z kancelarii prawniczej Magnusson

Tomasz Rysiak

prawnik z kancelarii prawniczej Magnusson

Artykuł 21 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r. jednocześnie wskazywał katalog wydatków, które należy uznać za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe. Jednak pomimo wskazania odpowiedniego katalogu w ustawie podatnicy nadal mają wątpliwości co do możliwości uznania danego wydatku za poniesiony na cel mieszkaniowy.

Jedną z kategorii wydatków, co do której podatnicy mieli wątpliwości, była możliwość uznania wydatku na wyposażenie mieszkania, np. mebli czy też urządzeń AGD, za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe. W tym zakresie wypowiedział się dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 24 września 2009 r. (nr IPPB4/415-459/09-6/JK2), uznając stanowisko podatnika za nieprawidłowe.

Interpretując stanowisko podatnika, dyrektor izby odwołał się do postanowień rozporządzenia ministra gospodarki przestrzennej i budownictwa z 21 grudnia 1996 r. w sprawie określenia rodzajów wydatków na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, o które zmniejsza się podatek dochodowy (Dz.U. nr 156, poz. 788). Z uwagi na fakt, że w katalogu wydatków, o których mowa w tym rozporządzeniu, brak jest wydatków na meble czy też sprzęt AGD, dyrektor izby potwierdził, że tego rodzaju wydatki nie stanowią wydatków poniesionych na cele mieszkaniowe, a tym samym nie umożliwiają skorzystania przez podatnika ze zwolnienia z podatku dochodowego.

Wątpliwości podatników dotyczyły również możliwości zastosowania zwolnienia z podatku w przypadku nabycia nieruchomości położonej poza terytorium Polski. W tym zakresie wypowiedział się m.in. dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 17 września 2009 r. (nr IPPB4/415-450/09-2/JK2), stwierdzając, że z uwagi na brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy o PIT w wersji obowiązującej przed 31 grudnia 2006 r. bezpośrednio wskazującego, że zwolnienie ma zastosowanie w przypadku nabycia nieruchomości położonej w Polsce, stanowisko podatnika należy uznać za nieprawidłowe.

W przypadku omawianej interpretacji dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie nie przekonały argumenty podatnika odwołujące się do poszczególnych postanowień Traktatu o Wspólnotach Europejskich czy też orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

(EM)