Rozliczenia w firmie sezonowej

Podmioty działające sezonowo pod względem podatkowym niczym się nie różnią od pozostałych firm, nawet tych funkcjonujących przez cały rok. Przedsiębiorców obowiązują te same przepisy. W konsekwencji firma wakacyjna musi m.in. zostać zarejestrowana, a jej właściciel musi prowadzić odpowiednią ewidencję, np. podatkową księgę przychodów i rozchodów, a także odprowadzać podatki. Jeśli podatnik niedopełni tych obowiązków, może zostać ukarany. Organy podatkowe w okresie letnim i zimowym swoje czynności kontrolne skupiają w dużej mierze właśnie na przedsiębiorcach sezonowych. A główne ich uchybienia są związane przede wszystkim z brakiem kas fiskalnych i odpowiedniej ewidencji.

Firma sezonowa musi zostać zarejestrowana. Przedsiębiorca musi m.in. wystąpić do urzędu skarbowego z wnioskiem o nadanie numeru identyfikacji podatkowej.

Planując np. prowadzenie działalności w formie pensjonatu w nadmorskiej miejscowości, w dokumentacji spółki (m.in. we wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej składanym w urzędzie gminy) warto zaznaczyć, że działalność może być w przyszłości rozszerzona, np. o usługi gastronomiczne dla gości, a także, że nie wyklucza się możliwości świadczenia usług cateringowych. Może być tak, że przedsiębiorca nigdy tych dodatkowych usług nie uruchomi, ale zawsze będzie miał taką możliwość.

Każdy podatnik uzyskujący przychody musi posiadać numer identyfikacji podatkowej (NIP). Jego nadanie następuje w drodze decyzji wydanej przez naczelnika urzędu skarbowego. Aby ten numer uzyskać, podatnik musi wystąpić z wnioskiem o jego przyznanie. Trzeba to zrobić na specjalnym formularzu. Dla osób fizycznych samodzielnie prowadzących działalność gospodarczą będzie to druk NIP-1.

Zgłoszenie identyfikacyjne osób fizycznych zawiera: nazwisko, imiona, imiona rodziców, datę i miejsce urodzenia, płeć, nazwisko rodowe, obywatelstwo lub obywatelstwa, adres miejsca zamieszkania, adres miejsca zameldowania na pobyt stały lub czasowy, rodzaj i numer dowodu tożsamości oraz numer ewidencyjny PESEL. Zgłoszenie identyfikacyjne podatników wykonujących działalność gospodarczą zawiera również informacje dotyczące tej działalności.

Przedsiębiorca sezonowy będzie też musiał wybrać sposób opodatkowania. Do wyboru ma: zasady ogólne, liniowy PIT lub formy ryczałtowe, tj. ryczałt od przychodów ewidencjonowanych lub karta podatkowa. Od wybranej formy rozliczeń z fiskusem będzie zależeć m.in. sposób prowadzenia przez podatnika ewidencji.

Podatnicy, którzy wybiorą prowadzenie działalności sezonowej opodatkowanej na zasadach ogólnych, tj. według skali podatkowej ze stawkami 18 i 32 proc., będą mieli obowiązek prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Przedsiębiorca zapisuje w niej wszystkie przychody i poniesione wydatki. Wpisów w księdze dokonuje się na podstawie odpowiedniej dokumentacji - m.in. faktur, rachunków, dowodów wewnętrznych. Zapisy w księdze dokonywane są w języku polskim i w walucie polskiej w sposób staranny, czytelny i trwały na podstawie prawidłowych i rzetelnych dowodów. Prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów to nie wszystko. Osoby fizyczne, a także spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie poza księgą podatkową zobowiązane są także do prowadzenia ewidencji zarówno środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jak i wyposażenia.

Przedsiębiorcy zatrudniający pracowników dodatkowo muszą prowadzić karty przychodów pracowników.

Przy sprzedaży towarów i usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych przedsiębiorcy działający sezonowo powinni stosować kasy rejestrujące. Jednak obowiązek stosowania urządzeń fiskalnych będzie zależał od wysokości obrotów. Jeśli obroty roczne u podatników kontynuujących prowadzenie firmy nie przekroczą 40 tys. zł, nie muszą oni kupować kasy fiskalnej. Limit dla podatników rozpoczynających działalność gospodarczą wynosi 20 tys. zł.

Fakt prowadzenia biznesu tylko przez pewien czas nie spowoduje, że podatnika ominie kontrola ze strony organów podatkowych. Wręcz przeciwnie, działalność sezonowa znajduje się pod czujnym okiem fiskusa, zwłaszcza że kontrole tego typu firm wykazują sporo nieprawidłowości.

Z raportów publikowanych przez MF w zakresie statystyki z działalności urzędów kontroli skarbowej wynika, że najczęstszym nadużyciem ze strony podatników prowadzących działalność sezonową jest nieinstalowanie kas fiskalnych. Trudno się dziwić, że to główny obszar zainteresowania fiskusa. Z reguły wzmaga on swoją aktywność już na początku maja, czyli wraz z inauguracją letniego sezonu handlowego. Nie należy być też zaskoczonym, że podczas akcji "Kasy fiskalne" równolegle są prowadzone kontrole podatkowe.

Poza błędami przy ewidencji obrotu w kasie fiskalnej kontrole organów podatkowych najczęściej wykazują następujące nieprawidłowości: prowadzenie działalności niezarejestrowanej, sprzedaż poza ewidencją, brak nadzoru, brak kasy rejestrującej pomimo obowiązku jej posiadania, brak stosownych wpisów w książce kasy lub brak tej książki w miejscu lokalizacji kasy, brak kasy rejestrującej w punkcie sprzedaży mimo jej posiadania przez podatnika.

zł - wynosi rozpiętość stawki dziennej za przestępstwa skarbowe w 2010 roku.

● zł - to najniższa możliwa do orzeczenia kara grzywny w 2010 roku.

● zł - zł - wynosi rozpiętość kary grzywny za wykroczenia skarbowe w 2010 roku.

● zł - to maksymalna grzywna nałożona mandatem karnym w 2010 roku.

Według danych urzędów kontroli skarbowej przedsiębiorcy sezonowi sprawdzani są w zakresie:

● wywiązywania się z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kas fiskalnych,

● wywiązywania się z obowiązku zainstalowania kas rejestrujących po przekroczeniu obrotu obligującego do ich stosowania,

● wydawania w momencie sprzedaży paragonu fiskalnego kupującym,

● zgłoszenia kasy w terminie siedmiu dni od dnia jej fiskalizacji do naczelnika urzędu skarbowego w celu otrzymania numeru ewidencyjnego kasy,

● wywiązywania się z obowiązku przechowywania książki kasy w miejscu prowadzenia działalności przez okres jej użytkowania,

● zarejestrowania działalności gospodarczej,

● prowadzenia ewidencji.

Ewa Matyszewska

ewa.matyszewska@infor.pl

Ustawa z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).