Kto, kiedy i jak powinien rozliczyć swoje dochody na formularzu PIT-36L

Zeznanie PIT-36L przeznaczone jest dla podatników, którzy prowadzili pozarolniczą działalność gospodarczą lub działy specjalne produkcji rolnej opodatkowane na zasadach określonych w art. 30c ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176, z późn. zm.; dalej - ustawa o PIT.). Oznacza to, że na tym formularzu rozliczają się po pierwsze podatnicy, którzy w 2009 roku prowadzili działalność gospodarczą opodatkowaną 19-proc. liniową stawką PIT. Po drugie zaś podatnicy, którzy prowadzili w określonych przez przepisy ustawy o PIT rozmiarach (normy wynikające z załącznika nr 2 do ustawy) działalność w zakresie uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin in vitro, fermowej hodowli i chowu drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarni drobiu, hodowli i chowu zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowli dżdżownic, hodowli entomofagów, hodowli jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowli i chowu innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym. Przy czym formularz PIT-36L przeznaczony jest wyłącznie dla podatników rozliczających się indywidualnie.

Wypełnianie formularza podatnik rozpoczyna od podania wstępnych informacji. Określa zatem miejsce i cel złożenia zeznania (część A) oraz podaje swoje dane identyfikacyjne i adres zamieszkania (część B). W tej części podaje się m.in. nazwę urzędu skarbowego, którym kieruje właściwy dla podatnika naczelnik urzędu skarbowego, czyli nazwę urzędu skarbowego, w którym zeznanie jest składane. I tak podatnicy:

● mający miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (podlegający nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu) - składają zeznanie do urzędu skarbowego ustalonego według miejsca zamieszkania podatnika w ostatnim dniu roku podatkowego, a gdy zamieszkanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustało przed tym dniem - według ostatniego miejsca zamieszkania na jej terytorium,

● niemający miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (podlegający ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu) - składają zeznanie do urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, określonego w rozporządzeniu ministra finansów wydanym na podstawie Ordynacji podatkowej.

Część C zeznania przeznaczona jest na informacje dodatkowe. Do jej wypełnienia ustawodawca zobowiązał dwie kategorie podatników. Po pierwsze, podatników, którzy byli zobowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej transakcji z podmiotami powiązanymi lub transakcji, w związku z którymi zapłata należności wynikających z takich transakcji dokonywana jest bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową (art. 25a ust. 1 ustawy o PIT). Po drugie, podatnicy, którzy w ciągu pięciu lat poprzedzających rok rozliczenia korzystali z tzw. kredytu podatkowego (art. 44 ust. 7a ustawy o PIT).

Zgodnie z przepisami, kredyt podatkowy polega na tym, że podatnicy, którzy po raz pierwszy rozpoczęli prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, są zwolnieni na określonych warunkach z obowiązku wpłacania w trakcie roku zaliczek na podatek. Zwolnienie ma zastosowanie bezpośrednio po roku, w którym rozpoczęli prowadzenie tej działalności, jeżeli w roku jej rozpoczęcia działalność ta była prowadzona co najmniej przez pełnych dziesięć miesięcy, albo dwa lata po roku, w którym rozpoczęli prowadzenie tej działalności, jeżeli nie został spełniony warunek prowadzenia działalności przez co najmniej pełnych dziesięć miesięcy. Zwolnienie przysługuje tylko tym podatnikom, którzy spełniają łącznie pięć warunków, tzn.:

● w okresie poprzedzającym rok korzystania z tego zwolnienia osiągnęli przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej średniomiesięcznie w wysokości stanowiącej równowartość w złotych kwoty co najmniej 1000 euro, przeliczonej według średniego kursu euro, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roku poprzedzającego rok rozpoczęcia tej działalności,

● od dnia rozpoczęcia prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej do 1 stycznia roku podatkowego, w którym rozpoczynają korzystanie ze zwolnienia, byli małym przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej, a w okresie poprzedzającym rok korzystania ze zwolnienia zatrudniali, na podstawie umowy o pracę, w każdym miesiącu co najmniej pięć osób w przeliczeniu na pełne etaty,

● w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej nie wykorzystują środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także innych składników majątku, o których mowa w art. 24 ust. 3 ustawy o PIT - o znacznej wartości - udostępnionych im nieodpłatnie przez osoby zaliczone do I i II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, wykorzystywanych uprzednio w działalności gospodarczej prowadzonej przez te osoby i stanowiących ich własność,

● złożyli właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenie o korzystaniu z tego zwolnienia; oświadczenie składa się w formie pisemnej w terminie do 31 stycznia roku podatkowego, w którym podatnik będzie korzystał z tego zwolnienia,

● w roku korzystania ze zwolnienia są opodatkowani na zasadach określonych w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT, czyli płacą podatek według skali podatkowej.

Podatnicy korzystający z takiego zwolnienia (kredytu podatkowego) wykazują w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) składanym za rok podatkowy (czyli rocznym zeznaniu PIT), w którym korzystali z tego zwolnienia, dochód osiągnięty (stratę poniesioną) z pozarolniczej działalności gospodarczej. Dochodu tego nie łączy się z dochodami z innych źródeł (innych niż działalność gospodarcza). Natomiast strata podlega rozliczeniu na ogólnych zasadach.

Dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej objęty kredytem podatkowym, o którym mowa w ust. 7e, łączy się z dochodem (stratą) z tego źródła, wykazanym w zeznaniach o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) składanych za pięć kolejnych lat następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik korzystał ze zwolnienia - w wysokości 20 proc. tego dochodu w każdym z tych lat. Przepis ten stosuje się również do podatników, którzy w latach następujących po roku korzystania ze zwolnienia wybrali sposób opodatkowania na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT, czyli płacą podatek według liniowej stawki PIT. Podatnicy korzystający z kredytu podatkowego podają rok, w którym stosowali zwolnienie w części C zeznania.

@RY1@i02/2010/011/i02.2010.011.086.0007.001.jpg@RY2@

Celem złożenia zeznania podatkowego na formularzu PIT-36L jest rozliczenie się z fiskusem z dochodu lub straty poniesionej przez podatnika opodatkowanego według stawki liniowej. Przychody, koszty ich uzyskania oraz dochód i stratę, a także kwoty należnych zaliczek podatnicy wykazują w części D zeznania. Podatnicy osiągający przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej wypełniają wiersz 1 części D formularza. Po pierwsze, wykazują przychody z tego źródła, czyli przychody należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. W przypadku podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych VAT za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o VAT należny.

Następnie podatnik wykazuje poniesione koszty uzyskania przychodów, czyli koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródeł przychodów (z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy o PIT). Kwotę dochodu podatnik oblicza jako różnicę sumy przychodów i kosztów ich uzyskania. Nie dotyczy to podatników, którzy w latach ubiegłych korzystali z tzw. kredytu podatkowego. Wypełniają oni rubrykę zeznania przeznaczoną na wpisanie dochodu na podstawie części C załącznika PIT/Z. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, podatnicy wykazują stratę. I tu znów podatnicy, którzy w ubiegłych latach korzystali z tzw. kredytu podatkowego, kwotę straty ustalają na podstawie części C załącznika PIT/Z.

Następnie podatnik wykazuje kwotę zaliczek należnych za rok podatkowy. Wiersz 1 części D zeznania wypełniają także ci, którzy uzyskali dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej wykonywanej za granicą lub ze źródeł przychodów położonych za granicą, do których zastosowanie ma metoda odliczenia podatku zapłaconego za granicą (metoda proporcjonalnego odliczenia).

Druk formularza PIT-36L w części D wymienia dwa źródła przychodów. Oprócz pozarolniczej działalności gospodarczej również działy specjalne produkcji rolnej. Podatnicy prowadzący działy specjalne produkcji rolnej, podobnie jak podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą, wykazują w zeznaniu przychody należne (choćby nie zostały faktycznie otrzymane), uwzględniając kwoty zwiększające przychód z tytułu utraty prawa do ulg inwestycyjnych.

Pozycję 34 wypełniają podatnicy, którzy w latach: 2004, 2005, 2006, 2007 lub 2008 wykazali straty i w 2009 roku mają prawo do odliczania straty z lat ubiegłych. Podatnicy mają prawo do odliczenia straty od dochodu z tego samego źródła, które przyniosło stratę w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość takiego odliczenia w którymkolwiek z tych lat, w tym również w 2009 roku, nie może przekroczyć 50 proc. kwoty tej straty. Odliczenie straty przysługuje tylko od dochodu z tego samego źródła, które przyniosło stratę.

Warto też pamiętać, że jeżeli w latach 2004-2008 podatnicy utracili prawo do ulg inwestycyjnych lub prawo do zwolnienia z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej i w związku z tym zmniejszali stratę poniesioną ze źródła przychodów, z którym związane były ulgi lub zwolnienia, to wówczas w 2009 roku odliczają stratę zmniejszoną o kwoty utraconych w tych latach ulg lub zwolnień. Odliczeniu nie podlegają m.in. straty ze źródeł przychodów, z których dochody są wolne od podatku dochodowego.

Z kolei pozycję 35 zeznania wypełniają podatnicy dokonujący odliczeń z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Odliczeniu podlegają składki określone w przepisach ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 11, poz. 74, z późn. zm.) zapłacone w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim współpracujących. Odliczeniu podlegają również składki zapłacone w roku podatkowym ze środków podatnika na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne podatnika lub osób z nim współpracujących, zgodnie z przepisami dotyczącymi obowiązkowego ubezpieczenia społecznego obowiązującymi w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub w Konfederacji Szwajcarskiej. Warunkiem odliczenia tych składek jest istnienie podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym podatnik opłacał składki na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne. Nie można odliczyć od dochodu opodatkowanego stawką liniową PIT składek na ubezpieczenia społeczne:

● odliczonych od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 27 ustawy o PIT, czyli według skali podatkowej,

● odliczonych od przychodów na podstawie przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,

● odliczonych od dochodu na podstawie ustawy o podatku tonażowym,

● zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów,

● których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) wolny od podatku dochodowego na podstawie ustawy oraz od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku,

● których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,

● odliczonych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub w Konfederacji Szwajcarskiej od dochodu (przychodu) albo podatku osiągniętego w tym państwie.

Kwotę wydatków z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie.

W części F zeznania podatnicy uwzględniają kwoty zwiększające podstawę opodatkowania lub zmniejszające stratę. Chodzi tu o kwoty uprzednio odliczonych: ulg inwestycyjnych, wydatków poniesionych na nabycie nowych technologii lub dochodu objętego zwolnieniem z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, do których podatnik utracił prawo. Jeżeli poniesiona przez podatnika w roku podatkowym strata ze źródła przychodów, z którym związana była ulga lub zwolnienie, jest mniejsza niż kwota utraconej ulgi lub zwolnienia, podatnik w pierwszej kolejności dokonuje zmniejszenia tej straty, natomiast o pozostałą część kwoty utraconej ulgi lub zwolnienia zwiększa podstawę opodatkowania.

@RY1@i02/2010/011/i02.2010.011.086.0007.002.jpg@RY2@

@RY1@i02/2010/011/i02.2010.011.086.0007.003.jpg@RY2@

W części G zeznania podatnicy dokonują obliczenia podatku. Dochód do opodatkowania podatnicy uzyskują poprzez dodanie do kwoty dochodu po odliczeniach (z poz. 37) kwoty wpływającej na zwiększenie podstawy opodatkowania (z poz. 39). Tak obliczoną kwotę należy wpisać w poz. 44. Podstawę obliczenia podatku, którą należy wpisać w poz. 45, stanowi kwota z poz. 44 po zaokrągleniu do pełnych złotych.

Podstawę obliczenia podatku zaokrągla się do pełnych złotych w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące mniej niż 50 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej groszy podwyższa się do pełnych złotych. Od podstawy opodatkowania wykazanej w poz. 45 podatnik oblicza podatek przy zastosowaniu 19-proc. stawki. Otrzymaną kwotę należy wpisać w poz. 46.

Następną pozycję wypełniają podatnicy, na których ciąży obowiązek wykazania i doliczenia do podatku kwot uprzednio odliczonych od podatku. Pozycję 47 wypełniają podatnicy, którzy m.in. skorzystali z odliczeń od podatku z tytułu wydatków poniesionych na własne potrzeby mieszkaniowe, a następnie w roku podatkowym: wycofali ze spółdzielni wniesiony wkład mieszkaniowy lub budowlany, w całości zmienili przeznaczenie lokalu lub budynku z mieszkalnego na użytkowy, otrzymali zwrot odliczonych wydatków po roku, w którym dokonali odliczeń, z wyjątkiem gdy zwrócone kwoty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu, wycofali oszczędności z kasy mieszkaniowej, z wyjątkiem, gdy wycofaną kwotę po określonym w umowie o kredyt kontraktowy okresie systematycznego oszczędzania wydatkowali zgodnie z celami systematycznego oszczędzania na rachunku prowadzonym przez tę kasę, przenieśli uprawnienia do rachunku oszczędnościowo-kredytowego na rzecz osób trzecich, z wyjątkiem dzieci własnych lub przysposobionych, zbyli grunt lub prawo wieczystego użytkowania gruntu; w roku podatkowym otrzymali zwrot uprzednio zapłaconych i odliczonych składek na ubezpieczenie zdrowotne, zapłaconego za granicą i odliczonego podatku.

Kolejna pozycja zeznania (poz. 48) przeznaczona jest dla podatników, którzy wykazują podatek zapłacony za granicą. Dotyczy to przedsiębiorców, którzy uzyskali dochody z tytułu działalności wykonywanej za granicą lub ze źródeł przychodów położonych za granicą, do których ma zastosowanie metoda odliczenia z progresją. W poz. 49 wykazywany jest podatek.

Metoda odliczenia z progresją oznacza, że podatek zapłacony za granicą podlega odliczeniu od podatku obliczonego od łącznych dochodów uzyskanych w roku podatkowym. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany za granicą. W tym przypadku kwotę podatku obliczonego według 19-proc. stawki od łącznych dochodów uzyskanych za granicą i w Polsce należy pomnożyć przez kwotę dochodu uzyskanego za granicą (wykazanego w części D zeznania), a następnie podzielić przez kwotę łącznego dochodu uzyskanego za granicą i w Polsce.

Metodę tę stosuje się m.in. do dochodów uzyskanych ze źródeł przychodów położonych na terytorium USA, Rosji i Danii. Stosują ją również podatnicy, którzy uzyskują dochody z tytułu działalności wykonywanej w państwie, z którym Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ze źródeł przychodów położonych w takim państwie.

Pozycję 50 zeznania wypełniają podatnicy, którzy korzystają z odliczenia od podatku składki na ubezpieczenie zdrowotne. W pozycji 51 podatnicy wykazują odliczoną w poz. 50 kwotę składek zapłaconych do zagranicznych systemów na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne podatnika lub osób z nim współpracujących.

@RY1@i02/2010/011/i02.2010.011.086.0007.004.jpg@RY2@

@RY1@i02/2010/011/i02.2010.011.086.0007.005.jpg@RY2@

@RY1@i02/2010/011/i02.2010.011.086.0007.006.jpg@RY2@

Składki na ubezpieczenie zdrowotne należne za poszczególne miesiące

W tej części zeznania dodano także pozycję 52. Przeznaczona jest ona do wpisania kwoty ulgi, o której mowa w art. 27g ustawy, w brzmieniu nadanym ustawą z 25 lipca 2008 r. o szczegółowych rozwiązaniach przewidzianych dla podatników uzyskujących niektóre przychody poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. nr 143, poz. 894). Artykuł 14 tej ustawy, poprzez dodanie art. 27g w ustawie o PIT, umożliwił osobom fizycznym podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu odliczenie od podatku dochodowego kwoty stanowiącej różnicę między podatkiem obliczonym przy zastosowaniu do przychodów z pracy za granicą metody odliczenia proporcjonalnego a podatkiem obliczonym przy zastosowaniu do tych przychodów metody wyłączenia z progresją (tzw. ulga abolicyjna).

Składka na ubezpieczenie zdrowotne wynosiła w 2009 roku 9 proc. podstawy jej wymiaru. Musimy jednak pamiętać, że ustawodawca w przepisie art. 31 ust. 2 ustawy o podatkach zryczałtowanych zastrzegł, że kwota składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, o którą pomniejsza się kartę podatkową, nie może przekroczyć 7,75 proc. podstawy wymiaru tej składki. Jako że przepisy przewidują, że podatek dochodowy obniża się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne opłaconej w roku podatkowym, zgodnie z przepisami o ubezpieczeniu zdrowotnym. Składki opłacane są za każdy miesiąc w miesiącu kolejnym (a zatem np. za lipiec w sierpniu), dlatego w zeznaniu za rok 2009 należy wykazać składki należne za okres od grudnia 2008 r. do listopada 2009 r. Składka z grudnia 2008 r. płacona była już w 2009 roku, w styczniu. Z kolei składka za grudzień 2009 r. zostanie zapłacona dopiero w styczniu 2010 r. Trzeba też pamiętać, że odliczeniu podlegają tylko te składki, które zostały faktycznie zapłacone.

Obliczenia zobowiązania podatkowego należy dokonać w części I zeznania. W pierwszej kolejności należy wykazać podatek po odliczeniu składki zdrowotnej (pozycja 53). Następną pozycję wypełniają podatnicy wykazujący zryczałtowany podatek od dochodu z likwidacji działalności gospodarczej dokonanej w grudniu 2009 r. W pozycji 55 podatnicy wykazują podatek należny, po zaokrągleniu do pełnych złotych, w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące mniej niż 50 gr pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 gr i więcej podwyższa się do pełnych złotych.

W poz. 54 należy wykazać zryczałtowany podatek od dochodu z likwidacji działalności gospodarczej dokonanej w grudniu 2009 r. Kwotę zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodu z remanentu likwidacyjnego należy obliczyć w następujący sposób: wartość remanentu likwidacyjnego według cen zakupu x wskaźnik procentowy wynikający z udziału dochodu w przychodach (obliczony zgodnie z art. 24 ust. 3 ustawy) = dochód z remanentu likwidacyjnego (po zaokrągleniu do pełnych złotych) x stawka podatku 10 proc. = zryczałtowany podatek dochodowy

Obliczenia kwoty do zapłaty albo nadpłaty podatnicy dokonują w części J zeznania PIT-36L. W tej części wykazuje się podatek z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o PIT (pozycja 60). Wiersz ten dotyczy wyłącznie nieruchomości i praw nabytych lub wybudowanych w latach 2007-2008. W tej części wykazuje się także podatek zryczałtowany płacony m.in. od:

● odsetek od pożyczek, z wyjątkiem gdy udzielanie pożyczek jest przedmiotem działalności gospodarczej,

● odsetek i dyskonta od papierów wartościowych,

● odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, prowadzonych przez podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą,

● dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych,

● dochodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych.

W części L podatnicy wykazują zryczałtowany podatek dochodowy stanowiący karę za niezliczenie składników majątkowych do środków trwałych. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje, że jeżeli podatnicy nabędą lub wytworzą we własnym zakresie składniki majątku o wartości początkowej przekraczającej 3,5 tys. zł i ze względu na przewidywany przez nich okres używania równy lub krótszy niż rok nie zaliczą ich do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, a faktyczny okres ich używania przekroczy rok, to są zobowiązani do ich ujawnienia, korekty kosztów uzyskania przychodów i zapłaty karnych odsetek. To właśnie dlatego decyzja o niezaliczaniu danego składnika majątku firmy do środków trwałych (wartości niematerialnych i prawnych) musi być dokładnie przemyślana. Od początku 2009 roku odsetki te naliczane są według stawki, która stosowana jest dla zaległości podatkowych. Odsetki te naliczane są przy tym według stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych obowiązującej w dniu zaliczenia składnika majątku do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Jeśli zatem zaliczenie takiego składnika do środków trwałych nastąpiło 10 września, odsetki naliczane są według stawki obowiązującej 10 września, a jeśli np. 5 czerwca, to według stawki obowiązującej 5 czerwca.

Podatnik musi wpłacić karne odsetki do urzędu skarbowego - jak wynika z przepisów - w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca, który następuje po miesiącu, w którym ten rok upłynął. Innymi słowy, gdy rok używania samochodu mija np. 20 kwietnia, odsetki trzeba zapłacić do 20 maja (oczywiście z zachowaniem zasad wynikających z Ordynacji podatkowej dotyczących terminów). Kwotę odsetek nalicza się za okres od dnia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie samochodu do dnia, w którym okres jego używania przekroczył rok. Naliczoną kwotę odsetek trzeba też wykazać w rocznym zeznaniu podatkowym. Przeznaczone są do tego specjalne pozycje.

@RY1@i02/2010/011/i02.2010.011.086.0007.007.jpg@RY2@

@RY1@i02/2010/011/i02.2010.011.086.0007.008.jpg@RY2@

Część N zeznania stanowi wniosek o przekazanie 1 proc. podatku należnego na rzecz organizacji pożytku publicznego. Należy w nim podać nazwę organizacji, numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego oraz wysokość przekazywanej kwoty.

Po tej części zeznania dodano część O: Informacje uzupełniające, która analogicznie jak w zeznaniu PIT-36 jest przeznaczona m.in. na podanie danych ułatwiających kontakt z podatnikiem, szczegółowy cel przekazania 1 proc. oraz wyrażenie zgody na przekazanie organizacji pożytku publicznego danych osobowych, adresowych oraz o wysokość kwoty, jaką na wniosek podatnika urząd skarbowy przekazał organizacji pożytku publicznego.

Na końcu podatnik wypełnia część P: Informacje o załącznikach oraz składa oświadczenie i podpis (część R). Załącznikami do zeznania PIT-36L są: PIT/B, PIT/Z i PIT/ZG.

dgp@infor.pl