Księgowa korzysta ze zwolnienia

Podatnicy nie zgodzili się z takim rozstrzygnięciem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przyznał im rację. Sąd zwrócił uwagę, że warunkiem zastosowania spornego zwolnienia podatkowego jest łączne spełnienie dwóch przesłanek dotyczących pochodzenia środków oraz bezpośredniego realizowania przez podatnika - osobę fizyczną - celu programu finansowanego ze środków pomocowych.

Ponadto zwolnienie nie dotyczy podatnika, któremu jedynie zostało zlecone - przez podatnika bezpośrednio realizującego cel programu - wykonanie określonych czynności w związku z tym programem.

Sąd zwrócił uwagę, że realizacja każdego z projektów wymagała podjęcia wielu czynności o charakterze techniczno-organizacyjnym, przykładowo ustalenia składu grup podlegających szkoleniu, zapewnienia/zaangażowania osób szkolących, przygotowania dokumentacji - w tym księgowo-rachunkowej - niezbędnej do rozliczenia finansowego projektu itd.

Skarżąca jako pracownica spółki wykonywała w ramach umowy o pracę czynności zwykłe mieszczące się w ramach obowiązków z umowy o pracę, a także czynności związane ściśle z realizacją projektów, których wymiar i zakres były wyraźnie wyodrębnione i do nich przypisane. Ponadto wynagrodzenie było wyliczane odrębnie, ujęte na odrębnych listach, zgodnie z kalkulacją podaną w kosztorysach projektów.

Co prawda sąd zgodził się, że za realizację projektów odpowiadała spółka jako strona stosownych umów zawartych z instytucją wdrażającą i finansującą. Niemniej jednak z przyczyn oczywistych spółka jako osoba prawna jest podmiotem, który działa przez swoje organy, m.in. poprzez swoich pracowników będących osobami fizycznymi.

Zdaniem sądu na realizację projektu składają się wszystkie czynności prowadzące w konsekwencji do osiągnięcia jego założonego celu, zaś skutek ten może być osiągnięty poprzez wykonanie zadań przez pracowników zaangażowanych przez spółkę.

Dlatego WSA uznał, że czynności wykonywane przez podatniczkę mieszczą się w pojęciu bezpośredniej realizacji celu programu.

Aleksandra Tarka

aleksandra.tarka@infor.pl

@RY1@i02/2011/004/i02.2011.004.183.015a.001.jpg@RY2@

Ryszard Brudkiewicz | radca prawny w Kancelarii Radców Prawnych Brudkiewicz, Musiał, Suchecka i Partnerzy

Wyrok rzeszowskiego WSA w mojej ocenie precyzyjnie akcentuje warunki zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o PIT. Niejednokrotnie pracodawca decyduje się zatrudnić pracownika wyłącznie z uwagi na to, iż część wynagrodzenia tego pracownika jest finansowana przez Unię Europejską. Pracodawca nie ma swobody w dysponowaniu środkami z funduszy unijnych. Jeżeli określonej części pomocy nie wyda na wypłatę wynagrodzeń, nie będzie mógł tych pieniędzy wydać na inny cel, a środki będą podlegały zwrotowi. W tej sytuacji pracodawca jest jedynie dysponentem środków unijnych, które za jego pośrednictwem wypłacane są pracownikowi jako wynagrodzenie. Nie może być zatem wątpliwości, iż takie wynagrodzenie jest finansowane ze środków z bezzwrotnej pomocy. Trzeba jednak zauważyć, iż fiskus w komentowanym przepisie uprzywilejował pracowników. Zwolnienie będące przedmiotem komentowanego wyroku nie ma bowiem zastosowania do zleceniobiorców czy usługodawców.