Trybunał rozstrzygnie spór

Mimo to podatnicy nadal toczą boje. Trybunał Konstytucyjny w postanowieniu z 30 czerwca 2016 r.,sygn. akt Ts 404/15, uznał, że zajmie się sprawą. Chodzi dokładnie o sytuację, w której rozwiedziony rodzic utrzymuje niepełnosprawne dzieci, na które otrzymuje alimenty, zasiłek pielęgnacyjny bądź inny dochód zwolniony z opodatkowania. Koszty takiej opieki są duże, więc rodzice chcą skorzystać z odliczenia od dochodu wydatków na rehabilitację dziecka (ulga rehabilitacyjna). Zgodnie z art. 26 ust. 7e ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.; dalej ustawa o PIT) mają do tego prawo, o ile dochody dziecka nie przekroczą 9120 zł.

Fiskus uważa, że chodzi o każdy dochód, także wolny od podatku. Potwierdził to również Naczelny Sąd Administracyjny, m.in. w wyroku z 20 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 979/14.

Batalie o to przegrała zresztą podatniczka, która złożyła skargę konstytucyjną. Fiskus i sądy odmówili jej prawa do ulgi na niepełnosprawnego (ubezwłasnowolnionego) syna, twierdząc, że przekroczony został limit dochodów 9120 zł. Uznali, że należało wliczyć do niego także alimenty.

W skardze do TK kobieta zarzuciła naruszenie prawa do szczególnej pomocy dla rodziny będącej w trudnej sytuacji społecznej oraz prawa do równego traktowania przez władze publiczne przy udzielaniu takiej pomocy. Kobieta wskazywała, że przepisy stawiają w lepszej sytuacji rodziny pełne (w których oboje rodzice w ramach wspólnego gospodarstwa łożą na utrzymanie niepełnosprawnego dziecka) od rodzin niepełnych (w których jedno z rodziców spełnia obowiązek alimentacyjny). Gdyby bowiem jej syn pozostawał pod opieką obojga rodziców i nie otrzymywał alimentów, to wówczas jej, jako matce, przysługiwałoby prawo do ulgi.

Przy korzystaniu z ulgi rehabilitacyjnej należy pamiętać, że katalog wydatków, które można odliczyć, ma charakter zamknięty. Oznacza to, że ulga obejmuje tylko te wydatki, o których mówi ustawa - innych nie.

Nie uwzględnimy operacji

Potwierdzają to również najnowsze interpretacje. Podatnicy często pytają, czy w ramach ulgi rehabilitacyjnej można odliczyć operację wszczepienia endoprotez, umieszczenia śrub tytanowych lub kotwic w stopie. Jednak organy podatkowe konsekwentnie odmawiają odliczeń na tego typu zabiegi. Przykładowo w interpretacji dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 28 lipca 2016 r. (nr ITPB2/4511-494/16/RS) organ odniósł się do operacji wszczepienia soczewki. Brak prawa do odliczeń potwierdzili również dyrektorzy izb: w Warszawie w interpretacji z 16 maja 2016 r. (nr IPPB4/4511-395/16-2/JK2) i w Katowicach z 11 grudnia 2015 r. (nr IBPB-2-1/1/4511-445/15/MCZ).

Takie stanowisko wynika z art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o PIT. Na jego podstawie dochód można pomniejszyć m.in. o wydatki na pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, w zakładzie rehabilitacji leczniczej, w zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz wydatki na zabiegi rehabilitacyjne. - Tych ostatnich nie należy utożsamiać z zabiegami operacyjnymi - twierdzą organy.

Inaczej jest z samymi wszczepianymi urządzeniami, np. śrubami i kotwicami tytanowymi czy endoprotezami. Możliwe jest ich odliczenie na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o PIT. Przepis ten pozwala na uwzględnienie wydatków na indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne, jeżeli są one niezbędne w rehabilitacji i ułatwiają wykonywanie czynności życiowych. Muszą być też dostosowane do rodzaju niepełnosprawności. Te warunki spełniają śruby i kotwice tytanowe, które - wszczepione do organizmu - umożliwiają samodzielne poruszanie się.

Aby odliczyć ten wydatek, trzeba mieć jednak imienną fakturę na sprzęt lub urządzenia. Jeżeli faktura jest jedna i obejmuje całą operację, nie można tego zrobić. Potwierdzają to interpretacje podatkowe, np. dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach 27 listopada 2015 r., nr IBPB-2-1/1/4511-422/15/MCZ. Podobnie jest z operacjami wszczepiania endoprotez. Dyrektor katowickiej izby w interpretacjach z 17 i 24 czerwca 2015 r. (nr IBPBII/1/4511-232/15/MZ i IBPBII/1/4511-232/15/MZ) odmówił odliczenia endoprotezy biodra, ponieważ na fakturze nie były wyodrębnione koszty samego urządzenia.

Można dostosować lokum

Potwierdza to interpretacja dyrektora IS w Poznaniu z 4 lipca 2016 r. (nr ILPB2/4511-1-746/16-2/MKA). Chodziło o niepełnosprawnego, który chciał dostosować łazienkę do swoich potrzeb. Zamierzał więc zamienić wannę na kabinę prysznicową z brodzikiem, a co się z tym wiąże, wymienić glazurę i terakotę, ponieważ przy dokonywaniu zmian dojdzie do uszkodzenia płytek ściennych i podłogowych. Tłumaczył, że musi również zakupić syfon, baterię prysznicową oraz zaprawy klejowe, masy uszczelniające, fugi i materiały do montażu.

Chciał to wszystko odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej, na co zgodził się organ.

Wcześniej dyrektor łódzkiej izby (w interpretacji indywidualnej z 28 marca 2013 r., nr IPTPB2/415-35/13-2/AK) twierdził, że jeżeli np. w trakcie adaptacji łazienki niepełnosprawny wymieni również glazurę, to związane z tym wydatki nie mogą być rozliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Interpretacja ta nie figuruje już w bazie Ministerstwa Finansów (sip.mf.gov.pl). Mogła więc zostać uchylona.

PRZYKŁAD 1

Czy odliczyć chodnik

Niepełnosprawny korzysta z wózka inwalidzkiego. Aby ułatwić sobie poruszanie, położył w zeszłym roku przed domem chodnik. Nie może jednak tych kosztów odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Przepisy pozwalają odliczyć wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. W wydawanych interpretacjach organy podatkowe twierdzą, że teren niezwiązany integralnie z domem, np. podjazd, chodnik, podwórko, jest odrębnym od niego obiektem. Położenie chodnika przed domem to nie adaptacja budynku mieszkalnego do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Inaczej byłoby w przypadku podjazdu dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, poszerzenia drzwi, likwidacji progów, założenia okien zamykanych z niskiego poziomu.

Ulga nie zawsze na dojazd

Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 lipca 2016 r. (sygn. akt II FSK 1837/14). Sędziowie stwierdzili, że osoby niepełnosprawne będące właścicielami lub współwłaścicielami samochodów mogą odliczyć od dochodu tylko tyle, ile faktycznie wydały na dojazdy na rehabilitację, a nie pełną kwotę 2280 zł.

Koszty dojazdów na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne możemy odliczyć bez względu na to, czy korzystamy z własnego samochodu, czy z innych środków komunikacji. Ma to jednak wpływ na wielkość odliczenia. Jeśli chodzi o dojazd na turnus rehabilitacyjny, pod uwagę bierzemy tylko wydatki na transport publiczny.

Jeśli uprawniony podatnik odlicza wydatki związane z dojazdem na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne, a korzystał z własnego auta, może pomniejszyć dochód o nie więcej niż 2280 zł. W tym przypadku przepisy nie wymagają gromadzenia dokumentów potwierdzających wysokość poniesionych kosztów. Jednak na żądanie fiskusa podatnik musi przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, np. wskazujące, że zabieg został rzeczywiście zlecony i niepełnosprawny naprawdę z niego skorzystał. Wielkość odliczenia - w ramach kwoty 2280 zł - zależy od tego, ile faktycznie przeznaczyliśmy na dojazd (znaczenie mają więc liczba przejazdów, odległość od domu do miejsca wykonywania zabiegów, rodzaj auta).

W praktyce jednak jest inaczej. Tak jak w sprawie, którą NSA zajął się 13 lipca 2016 r., dotyczącej schorowanej kobiety, która własnym samochodem jeździła na zabiegi rehabilitacyjne, na badania do przychodni, do apteki po leki. W rocznym zeznaniu PIT odliczyła od podatku ulgę samochodową w pełnej wysokości.

Fiskus to zakwestionował. Nie zgodził się z nim WSA w Warszawie. Orzekł, że kobieta ma prawo do odliczenia pełnej kwoty, bo art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o PIT nie nakłada na podatnika obowiązku dokumentowania wydatków.

Z wyrokiem tym nie zgodził się z kolei NSA, który wyjaśnił, że z art. 26 ust. 7a ustawy o PIT wprost wynika, że wysokość wydatków się ustala. To wyklucza ryczałtowy charakter odliczenia.

Środki transportu

Należy pamiętać, że wydatki na samochód można odliczyć tylko wówczas, gdy niepełnosprawny (lub osoba, która ma go na utrzymaniu) jest właścicielem lub współwłaścicielem samochodu osobowego. Nie można uwzględnić wydatków związanych z autem, które należy do innej osoby lub które w dowodzie rejestracyjnym jest oznaczone jako ciężarowe. Tak stwierdził przykładowo dyrektor katowickiego organu w interpretacji z 6 lipca 2016 r. (nr IBPB-2-1/4511-252/16/MZ).

W przypadku korzystania z innych środków komunikacji odliczenie jest nielimitowane (dotyczy to np. kosztów zakupu biletów komunikacji publicznej, taksówki), konieczne jest za to posiadanie dokumentów potwierdzających wielkość wydatków. Potwierdził to dyrektor IS w Bydgoszczy w interpretacji z 14 lipca 2016 r. (nr ITPB2/4511-406/16/MZ). Odmówił podatniczce prawa do odliczenia kosztów na dojazd na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne taksówką. Nie miała bowiem dokumentów potwierdzających ich poniesienie.

Zabiegi rehabilitacyjno-lecznicze

Ulga na przejazdy dotyczy zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych. Organy podatkowe w licznych interpretacjach wskazują, że rehabilitacja to przywracanie choremu sprawności fizycznej lub psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych. W związku z tym rehabilitacja lecznicza to połączenie leczenia z czynnościami usprawniającymi, m.in. zabiegami fizykoterapeutycznymi, elektrolecznictwem czy kinezyterapią.

Dlatego - według organów - podatnik nie może uwzględnić w rozliczeniu kosztów dojazdów na pobranie krwi, badanie plwocin, pobyty jednodniowe związane z kontrolą stanu zdrowia, badanie przez lekarza prowadzącego czy przez specjalistów. Diagnozowanie stanu zdrowia - nawet jeśli jest zlecone przez lekarzy i stanowi nieodłączny element rehabilitacji - nie może być uznane za zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne. Nie ma w tym wypadku żadnego znaczenia, czy do lekarza albo na badania podróżujemy samochodem, czy komunikacją publiczną albo taksówką. Potwierdził to NSA w wyroku z 28 listopada 2013 r. (sygn. akt II FSK 2853/11). Orzekł też, że wizyty kontrolne u lekarza czy też badania lekarskie nie są tożsame z zabiegami leczniczo-rehabilitacyjnymi.

Można natomiast odliczyć wydatki na używanie własnego samochodu w związku z przejazdem na turnus rehabilitacyjny, w ramach którego odbyły się niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne. Tak stwierdził dyrektor poznańskiego organu w interpretacji z 5 lipca 2016 r. (nr ILPB2/4511-1-728/16-5/EO).

Jeśli podatnik odlicza wydatki związane z dojazdem na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne, a korzystał z własnego auta, może pomniejszyć dochód o nie więcej niż 2280 zł.

Niedostosowany sprzęt się nie liczy

Dlatego zakup sprzętu, np. notebooka, który nie ma żadnych dodatkowych funkcji, nie daje prawa do ulgi. Potwierdził to dyrektor IS w Poznaniu w interpretacji z 22 czerwca 2016 r. (nr ILPB2/4511-1-687/16-4/MKA). Wyjaśnił, że notebook jako ogólnodostępne urządzenie techniczne mieści się w kategorii dóbr powszechnego użytku, z których w zwykły sposób korzystać może każdy. Podatnik nie wskazał bowiem, że wyróżniał się on jakimiś indywidualnymi cechami związanymi z rodzajem jego niepełnosprawności.

Niewykluczone jednak, że takie urządzenie będzie spełniać szczególne warunki zawarte w art. 26 ust. 7a pkt. 3 ustawy o PIT, który pozwala na odliczenie wydatków na indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne, jeśli są niezbędne w rehabilitacji i ułatwiają wykonywanie czynności życiowych. Możliwość odliczania takiego sprzętu potwierdził dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z 10 listopada 2015 r. (nr IPTPB2/4511-460/15-4/KK). W tym przypadku tablet miał przystosowaną instalację do aparatów słuchowych oraz oprogramowanie powiększające obraz jako narzędzie dla osób z dysfunkcją wzroku, ułatwiające czytanie przekazanych elektronicznie przez prowadzących zajęcia akademickie materiałów dydaktycznych w ramach pomocy niepełnosprawnym studentom.

Odliczyć można też wydatek na komputer dla niedowidzącego niepełnosprawnego, wyposażony m.in. w ekran dotykowy o dużej rozdzielczości, syntezator mowy oraz program jego obsługi lub program Narrator do głosowego odczytywania elementów ekranu. Potwierdził to dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 4 marca 2015 r. (nr IBPBII/1/415-997/14/MCZ).

Tabela. Które wydatki zaliczymy do kosztów ⒸⓅ

	Rower stacjonarny jako sprzęt niezbędny w rehabilitacji osoby po operacji wszczepienia endoprotezy biodra	● interpretacja dyrektora IS w Łodzi z 6 lipca 2016 r. (nr 1061-IPTPB2.4511.305.2016.2.ACz)
	Notebook, komputer, tablet	To ogólnodostępne urządzenie techniczne mieszczące się w kategorii dóbr powszechnego użytku, z których w zwykły sposób korzystać może każdy niezależnie od faktu ewentualnej niepełnosprawności. ● interpretacja dyrektora IS w Poznaniu z 22 czerwca 2016 r. (nr ILPB2/4511-1-687/16-4/MKA) Przykładowo gdy ma on przystosowaną instalację do aparatów słuchowych oraz oprogramowanie powiększające obraz jako narzędzie dla osób z dysfunkcją wzroku, ułatwiające czytanie przekazanych elektronicznie przez prowadzących zajęcia akademickie materiałów dydaktycznych w ramach pomocy niepełnosprawnym studentom. ● interpretacja dyrektora IS w Łodzi z 10 listopada 2015 r. (nr IPTPB2/4511-460/15-4/KK)
	Endoproteza	Jest urządzeniem, którego typ, rodzaj oraz budowa opierają się na indywidualnym doborze uwzględniającym w szczególności stopień zwyrodnienia stawu biodrowego osoby, dla której jest przeznaczony. Osobom niepełnosprawnym ruchowo ułatwia, stosownie do potrzeb wynikających z ich niepełnosprawności, wykonywanie czynności życiowych poprzez samodzielne poruszanie się bez sprzętu inwalidzkiego. ● interpretacja dyrektora IS w Bydgoszczy z 20 maja 2016 r. (nr ITPB2/4511-200/16/RS) ● interpretacja dyrektora IS w Katowicach z 27 listopada 2015 r. (nr IBPB-2-1/1/4511-422/15/MCZ)
	Aparat słuchowy	Jest urządzeniem, którego typ, rodzaj oraz budowa opierają się na indywidualnym doborze uwzględniającym w szczególności stopień ubytku słuchu, zdolności manualne, a także karnację i kolor włosów osoby, dla której jest przeznaczony. Osobom niepełnosprawnym - niedosłyszącym ułatwia, stosownie do potrzeb wynikających z ich niepełnosprawności, wykonywanie czynności życiowych przez zapewnienie prowadzenia aktywnego i produktywnego życia. ● interpretacja dyrektora IS w Łodzi z 5 listopada 2015 r. (nr IPTPB2/4511-488/15-2/PK) ● interpretacja dyrektora IS w Katowicach z 7 kwietnia 2016 r. (nr IBPB-2-2/4511-215/16/ZuK)
	Okulary korekcyjne	Okulary ze względu na chorobę oczu są konieczne do wykonywania czynności życiowych. ● interpretacja dyrektora IS w Poznaniu z 24 listopada 2015 r. (nr ILPB2/4511-1-1150/15-2/NK)
	Paski testowe do pomiaru krzepliwości krwi dla osoby niepełnosprawnej z wadą serca. Leczenie polega m.in. na obniżaniu krzepliwości krwi i wymaga regularnego kontrolowania jej wskaźnika	Pozostają w bezpośrednim związku z rodzajem niepełnosprawności i ułatwiających wykonywanie czynności życiowych. ● interpretacja dyrektora IS w Bydgoszczy z 23 lipca 2015 r. (nr ITPB2/4511-553/15/ENB)
	Pompa insulinowa, jednorazowe igły i strzykawki do podawania insuliny, paski testowe itp.	Odliczeniu podlega sprzęt, urządzenia i narzędzia, które mają określone indywidualne właściwości, korespondujące z rodzajem danej niepełnosprawności. Pompa umożliwia natomiast dokonywanie częstych pomiarów cukru, charakteryzuje się indywidualnym przeznaczeniem i jest niezbędna w procesie rehabilitacji związanej z chorobą cukrzycową. To samo dotyczy pozostałych zakupów, np. pasków testowych. ● interpretacja dyrektora IS w Katowicach z 6 marca 2015 r. (nr IBPBII/1/415-1008/14/MCZ)
	Ocieplenie budynku	Brak ocieplenia domu jest uciążliwy dla każdej osoby mieszkającej w podobnych warunkach. Z kolei prace związane z dociepleniem budynku są podyktowane w każdym przypadku potrzebą remontu i modernizacji nieruchomości bez względu na to, kim są jej mieszkańcy. ¦ interpretacja dyrektora IS w Poznaniu z 18 lutego 2016 r. (nr ILPB2/4511-1-1160/15-5/WM)
	Wynajem urządzenia do tlenoterapii oraz jego dostawa do miejsca zamieszkania	Adaptacja to przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku. Natomiast wyposażenie to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś. Adaptacją mieszkania jest zatem przeróbka mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania to przydanie mu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. ● interpretacja dyrektora IS w Bydgoszczy z 24 maja 2016 r. (nr ITPB2/4511-210/16/MM)
	Montaż okien z PCV, jednoskrzydłowych z funkcją uchylną wraz z parapetami dla niepełnosprawnego ze schorzeniem wzroku	Wydatki związane z wymianą okien, które zwiększają dostęp światła dziennego (przy schorzeniu narządu wzroku), bezpieczeństwo (funkcja uchylna ograniczająca ryzyko wypadnięcia) oraz dzięki jednej klamce ułatwiającej otwieranie, stanowią wydatki na przystosowanie mieszkania odpowiadające potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. ● interpretacja dyrektora IS w Poznaniu z 30 maja 2016 r. (nr ILPB2/4511-1-267/16-2/MKI)
	Koszty wymiany wanny na kabinę prysznicową z brodzikiem i ze specjalnym siedziskiem dla osób niepełnosprawnych, a co się z tym wiąże wymiany glazury i terakoty	Modernizacja łazienki ma ułatwić wykonywanie przez niepełnosprawnego codziennych czynności życiowych. Poniesione koszty będą stanowić wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań (budynków mieszkalnych), odpowiadające potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. ● interpretacja dyrektora IS w Łodzi z 9 listopada 2015 r. (nr IPTPB2/4511-468/15-4/KK)
	Remont kuchni, m.in.: ¦ poszerzenie drzwi wejściowych do kuchni i zamontowanie drzwi przesuwnych z uchwytami ¦ wymiana mebli kuchennych na takie, które mają szuflady z powolnym domknięciem, co ogranicza ryzyko przytrzaśnięcia palców ¦ zamontowanie piekarnika wyposażonego w tzw. zimną szybę wykluczającą ryzyko poparzenia ¦ wymiana płyty ceramicznej na indukcyjną	Koszty związane z tymi zmianami stanowią zarówno wydatki na przystosowanie mieszkania, jak i jego wyposażenie odpowiadające potrzebom wynikającym z niepełnosprawności dziecka podatnika. Dyrektor IS przyznał, że zmiany w kuchni pozwoliły ograniczyć ryzyko uszczerbku na zdrowiu wynikające z jego nieświadomości istniejących zagrożeń. ● interpretacja dyrektora IS w Poznaniu z 3 marca 2016 r. (nr ILPB2/4511-1-1233/15-2/MK)
	Chodnik przed i wokół domu	Wprawdzie jego brak może stanowić dotkliwą uciążliwość, jednak nie jest to przesłanką do skorzystania z odliczenia. W żadnym bowiem wypadku nie można stwierdzić, że położenie chodnika przed domem to adaptacja budynku mieszkalnego do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. ● interpretacja dyrektor IS w Katowicach z 24 lutego 2015 r. (nr IBPBII/1/415-937/14/MCZ)
	Pobyt w domu pomocy społecznej	Dochód można pomniejszyć m.in. o wydatki na pobyt w zakładach: lecznictwa uzdrowiskowego, rehabilitacji leczniczej, opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych. Tymczasem dom pomocy społecznej nie jest zakładem wymienionym w tym przepisie, jego działalność koncentruje się bowiem głównie na świadczeniu usług bytowych i opiekuńczych. Jest to więc zastępczy dom dla osoby, której stan zdrowia nie wymaga pobytu w zakładzie opieki zdrowotnej. ● interpretacja dyrektora IS w Łodzi z 29 marca 2016 r. (nr 1061-IPTPB2.4511.8.2016.1.SR)
	Zielona szkoła dla niepełnosprawnego dziecka	Taki wydatek zalicza sie do tych, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 11 ustawy o PIT. Chodzi o wydatki na kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia. Zielona szkoła to bowiem kilkudniowy wyjazd edukacyjno-wypoczynkowy organizowany przez szkołę w ciągu roku szkolnego. ● interpretacja dyrektor IS w Katowicach z 8 czerwca 2016 r. (nr IBPB-2-2/4511-289/16/ZuK)
	Opłacenie przewodników niedowidzących dzieci	Za wydatki na cele rehabilitacyjne oraz związane z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych uważa się tylko te, które zostały poniesione na opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, maksymalnie do 2280 zł rocznie. Przepis nie wymienia przewodników dla małoletnich dzieci. ● interpretacja dyrektora IS w Katowicach z 30 stycznia 2015 r. (nr IBPBII/1/415-899/14/MCZ)
	Ziołowe preparaty, które zalecił lekarz	Preparat ziołowy nie jest lekiem. Ponieważ w przepisach ustawy o PIT nie ma definicji leku, należy sięgnąć do ustawy z 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. nr 126 poz. 1381). Z niej natomiast nie wynika, że taki produkt jest lekiem. ● interpretacja dyrektora IS w Katowicach z 27 stycznia 2015 r. (IBPBII/1/415-860/14/MCZ)
	Koszty pobytu w hotelu przyszpitalnym, by opiekować się niepełnosprawnym dzieckiem	Katalog odliczeń jest zamknięty, a ustawa nie przewiduje możliwości odliczania takich kosztów w ramach ulgi rehabilitacyjnej. ● interpretacja dyrektora IS w Bydgoszczy z 12 lipca 2016 r. (nr ITPB2/4511-392/16/RS)

@RY1@i02/2016/175/i02.2016.175.18300030b.801.jpg@RY2@

Agnieszka Pokojska

agnieszka.pokojska@infor.pl