Wierzytelności. Nie było przychodu, więc nie ma i kosztu

Określona wartość musi zostać najpierw zarachowana jako podatkowy przychód, aby można było następnie rozpoznać koszty uzyskania przychodu – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

Wyjaśnił, że koszty „poniesione”, o których mowa w przepisach podatkowych, to takie, które stanowią realne obciążenie majątkowe podatnika – polegają na definitywnym zmniejszeniu jego aktywów, które wcześniej zostały opodatkowane lub zwolnione z opodatkowania. Do aktywów tych nie można zaliczyć wierzytelności, których podatnik nie wykazał jako przychodu.