Umorzona część subwencji w księgach to pozostałe przychody operacyjne

Subwencja z Polskiego Funduszu Rozwoju jest instrumentem wsparcia udzielanym przedsiębiorcom, którzy zostali poszkodowani w związku z pandemią COVID-19. W momencie jej otrzymania była traktowana jako pożyczka, czyli jako środki o charakterze zwrotnym. Z punku widzenia księgowanego była więc ujmowana na koncie „Kredyty i pożyczki” oraz prezentowana w sprawozdaniu finansowym jako zobowiązanie finansowe. Nie miał wtedy znaczenia cel, na jaki zostały środki te były wydatkowane. Zgodnie z regulaminem PFR przedsiębiorca - w zależności od swoich potrzeb - mógł przeznaczać otrzymane pieniądze na pokrycie kosztów prowadzenia działalności gospodarczej, czyli np. na:

• wynagrodzenia pracowników;
• koszty zakupu towarów i materiałów, usług obcych wykorzystywanych do operacyjnej działalności;
• koszty obsługi finansowania zewnętrznego;
• zobowiązania o charakterze publicznoprawnym w tym podatki, opłaty i składki ZUS;
• koszty najmu i utrzymania nieruchomości wykorzystywanych do działalności;
• zakup środków trwałych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej;
• spłatę zaciągniętego kredytu, z zastrzeżeniem, że na ten cel można spożytkować maksymalnie 25 proc. przyznanej subwencji.

Do chwili rozliczenia środków subwencji nie miało znaczenia więc to, czy pieniądze z PFR były przeznaczane na bieżące działania czy właśnie zakup środków trwałych. Z kolei przepisy o rachunkowości nie zawierają szczególnych regulacji dotyczących rozliczania zwrotnych źródeł finansowania w przypadku, gdy są one przeznaczane na zakup środków trwałych. Oczywiście z wyjątkiem kosztów pozyskania i obsługi takich kredytów lub pożyczek w czasie budowy czy dostosowywania środków trwałych do użytkowania - wówczas takie nakłady zwiększają wartość początkową aktywa trwałego. Ale akurat pozyskanie subwencji z PFR nie wiązało się z poniesieniem dodatkowych kosztów, zatem w chwili wydatkowania środków przedsiębiorcy nie zastanawiali się nad księgowym rozliczeniem.