Jak ująć w księgach transakcje w walutach
Zgodnie z ustawą o rachunkowości wartość początkową środka trwałego ustala się według ceny nabycia tego środka. A jak będzie w sytuacji, gdy za środek trwały zapłaciliśmy inną walutą niż złoty?
menedżer w Grant Thornton Frąckowiak
Na cenę nabycia środka trwałego składają się: cena zakupu środka trwałego bez podlegającego odliczeniu VAT oraz podatku akcyzowego, pomniejszona o rabaty, opusty, inne zmniejszenia i odzyski; obciążenia o charakterze publicznoprawnym w przypadku importu; koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem tego środka do stanu zdatnego do użytku lub wprowadzenia do obrotu, łącznie z kosztami transportu, załadunku, wyładunku, składowania.
Oprócz tego cena nabycia środka trwałego obejmuje ogół kosztów poniesionych przez jednostkę do dnia przyjęcia tego środka do używania. Chodzi tutaj o koszty montażu, przystosowania, ulepszenia, ale także niepodlegający odliczeniu VAT oraz koszty obsługi zobowiązań zaciągniętych w celu ich finansowania i związane z nimi różnice kursowe, pomniejszone o przychody z tego tytułu. Jeżeli faktura za zakup środka trwałego została wyrażona w walucie obcej, to zgodnie z przepisami prawa bilansowego i podatkowego do jej wyceny stosuje się średni kurs NBP z dnia poprzedzającego datę faktury/dzień poniesienia kosztu.
Przy nabyciu środka trwałego w walucie obcej do momentu przyjęcia do używania zrealizowane różnice kursowe będą zwiększać lub zmniejszać wartość początkową środka trwałego. Różnice powstaną między kursem z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury a kursem waluty z dnia zapłaty. W sytuacji kiedy jednostka dokona płatności po oddaniu środka trwałego do używania, powstałe różnice kursowe będą wpływać na przychody bądź koszty finansowe.
Spółki stosujące podatkową metodę rozliczania różnic kursowych do wartości początkowej środka trwałego wliczą tylko zrealizowane różnice kursowe. Jeżeli zakupiony środek trwały nie zostanie przyjęty do używania przed zakończeniem roku obrotowego, to różnice kursowe związane z wyceną bilansową nie wpłyną na wartość początkową środka trwałego w aspekcie podatkowym. Natomiast w ujęciu bilansowym wartość wyceny zwiększy wartość środka trwałego. Oznacza to, że środek trwały będzie miał inną wartość stanowiącą podstawę do obliczania odpisów amortyzacyjnych w aspekcie podatkowym i bilansowym. W związku z tym amortyzacja podatkowa będzie liczona od wartości środka trwałego bez wyceny bilansowej. Takie stanowisko potwierdza indywidualna interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 9 lutego 2009 r. (nr IPPB5/423-171/08-2/AS).
Jednostki ustalające różnice kursowe przy stosowaniu bilansowej metody rozliczania różnic kursowych wliczają zarówno zrealizowane, jak i niezrealizowane różnice kursowe do wartości początkowej środka trwałego przy ustalaniu podstawy dokonywania odpisów amortyzacyjnych dla celów podatkowych. To oznacza, że również wartość wyceny bilansowej do momentu przyjęcia środka do używania wpłynie na wartość początkową środka trwałego zarówno w ujęciu podatkowym, jak i bilansowym.
opracowała Ewa Matyszewska
Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.).
Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 535 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu